Parva.Adhyaya 1.210

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

सोऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि चसर्वाण्येवानुपूर्व्येण जगामामितविक्रमः

so'parānteṣu tīrthāni puṇyānyāyatanāni casarvāṇyevānupūrvyeṇa jagāmāmitavikramaḥ

समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्यायतनानि चतानि सर्वाणि गत्वा स प्रभासमुपजग्मिवान्

samudre paścime yāni tīrthānyāyatanāni catāni sarvāṇi gatvā sa prabhāsamupajagmivān

प्रभासदेशं संप्राप्तं बीभत्सुमपराजितम्तीर्थान्यनुचरन्तं च शुश्राव मधुसूदनः

prabhāsadeśaṃ saṃprāptaṃ bībhatsumaparājitamtīrthānyanucarantaṃ ca śuśrāva madhusūdanaḥ

ततोऽभ्यगच्छत्कौन्तेयमज्ञातो नाम माधवःददृशाते तदान्योन्यं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ

tato'bhyagacchatkaunteyamajñāto nāma mādhavaḥdadṛśāte tadānyonyaṃ prabhāse kṛṣṇapāṇḍavau

तावन्योन्यं समाश्लिष्य पृष्ट्वा च कुशलं वनेआस्तां प्रियसखायौ तौ नरनारायणावृषी

tāvanyonyaṃ samāśliṣya pṛṣṭvā ca kuśalaṃ vaneāstāṃ priyasakhāyau tau naranārāyaṇāvṛṣī

ततोऽर्जुनं वासुदेवस्तां चर्यां पर्यपृच्छतकिमर्थं पाण्डवेमानि तीर्थान्यनुचरस्युत

tato'rjunaṃ vāsudevastāṃ caryāṃ paryapṛcchatakimarthaṃ pāṇḍavemāni tīrthānyanucarasyuta

ततोऽर्जुनो यथावृत्तं सर्वमाख्यातवांस्तदाश्रुत्वोवाच च वार्ष्णेय एवमेतदिति प्रभुः

tato'rjuno yathāvṛttaṃ sarvamākhyātavāṃstadāśrutvovāca ca vārṣṇeya evametaditi prabhuḥ

तौ विहृत्य यथाकामं प्रभासे कृष्णपाण्डवौमहीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुः

tau vihṛtya yathākāmaṃ prabhāse kṛṣṇapāṇḍavaumahīdharaṃ raivatakaṃ vāsāyaivābhijagmatuḥ

पूर्वमेव तु कृष्णस्य वचनात्तं महीधरम्पुरुषाः समलंचक्रुरुपजह्रुश्च भोजनम्

pūrvameva tu kṛṣṇasya vacanāttaṃ mahīdharampuruṣāḥ samalaṃcakrurupajahruśca bhojanam

प्रतिगृह्यार्जुनः सर्वमुपभुज्य च पाण्डवःसहैव वासुदेवेन दृष्टवान्नटनर्तकान्

pratigṛhyārjunaḥ sarvamupabhujya ca pāṇḍavaḥsahaiva vāsudevena dṛṣṭavānnaṭanartakān

अभ्यनुज्ञाप्य तान्सर्वानर्चयित्वा च पाण्डवःसत्कृतं शयनं दिव्यमभ्यगच्छन्महाद्युतिः

abhyanujñāpya tānsarvānarcayitvā ca pāṇḍavaḥsatkṛtaṃ śayanaṃ divyamabhyagacchanmahādyutiḥ

तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारतआपगानां वनानां च कथयामास सात्वते

tīrthānāṃ darśanaṃ caiva parvatānāṃ ca bhārataāpagānāṃ vanānāṃ ca kathayāmāsa sātvate

स कथाः कथयन्नेव निद्रया जनमेजयकौन्तेयोऽपहृतस्तस्मिञ्शयने स्वर्गसंमिते

sa kathāḥ kathayanneva nidrayā janamejayakaunteyo'pahṛtastasmiñśayane svargasaṃmite

मधुरेण स गीतेन वीणाशब्देन चानघप्रबोध्यमानो बुबुधे स्तुतिभिर्मङ्गलैस्तथा

madhureṇa sa gītena vīṇāśabdena cānaghaprabodhyamāno bubudhe stutibhirmaṅgalaistathā

स कृत्वावश्यकार्याणि वार्ष्णेयेनाभिनन्दितःरथेन काञ्चनाङ्गेन द्वारकामभिजग्मिवान्

sa kṛtvāvaśyakāryāṇi vārṣṇeyenābhinanditaḥrathena kāñcanāṅgena dvārakāmabhijagmivān

अलंकृता द्वारका तु बभूव जनमेजयकुन्तीसुतस्य पूजार्थमपि निष्कुटकेष्वपि

alaṃkṛtā dvārakā tu babhūva janamejayakuntīsutasya pūjārthamapi niṣkuṭakeṣvapi

दिदृक्षवश्च कौन्तेयं द्वारकावासिनो जनाःनरेन्द्रमार्गमाजग्मुस्तूर्णं शतसहस्रशः

didṛkṣavaśca kaunteyaṃ dvārakāvāsino janāḥnarendramārgamājagmustūrṇaṃ śatasahasraśaḥ

अवलोकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि चभोजवृष्ण्यन्धकानां च समवायो महानभूत्

avalokeṣu nārīṇāṃ sahasrāṇi śatāni cabhojavṛṣṇyandhakānāṃ ca samavāyo mahānabhūt

स तथा सत्कृतः सर्वैर्भोजवृष्ण्यन्धकात्मजैःअभिवाद्याभिवाद्यांश्च सर्वैश्च प्रतिनन्दितः

sa tathā satkṛtaḥ sarvairbhojavṛṣṇyandhakātmajaiḥabhivādyābhivādyāṃśca sarvaiśca pratinanditaḥ

कुमारैः सर्वशो वीरः सत्कारेणाभिवादितःसमानवयसः सर्वानाश्लिष्य स पुनः पुनः

kumāraiḥ sarvaśo vīraḥ satkāreṇābhivāditaḥsamānavayasaḥ sarvānāśliṣya sa punaḥ punaḥ

कृष्णस्य भवने रम्ये रत्नभोज्यसमावृतेउवास सह कृष्णेन बहुलास्तत्र शर्वरीः

kṛṣṇasya bhavane ramye ratnabhojyasamāvṛteuvāsa saha kṛṣṇena bahulāstatra śarvarīḥ