Loading
Mahabharata 1.220.30
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवं स्तुतस्ततस्तेन मन्दपालेन पावकःतुतोष तस्य नृपते मुनेरमिततेजसःउवाच चैनं प्रीतात्मा किमिष्टं करवाणि ते
evaṃ stutastatastena mandapālena pāvakaḥtutoṣa tasya nṛpate muneramitatejasaḥuvāca cainaṃ prītātmā kimiṣṭaṃ karavāṇi te
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book