Parva.Adhyaya 1.24
Mahabharata · 14 verses
- 1.24.1
सूत उवाच · sūta uvāca
इत्युक्तो गरुडः सर्पैस्ततो मातरमब्रवीत्गच्छाम्यमृतमाहर्तुं भक्ष्यमिच्छामि वेदितुम्
ityukto garuḍaḥ sarpaistato mātaramabravītgacchāmyamṛtamāhartuṃ bhakṣyamicchāmi veditum
- 1.24.2
विनतोवाचसमुद्रकुक्षावेकान्ते निषादालयमुत्तमम्सहस्राणामनेकानां तान्भुक्त्वामृतमानय
vinatovācasamudrakukṣāvekānte niṣādālayamuttamamsahasrāṇāmanekānāṃ tānbhuktvāmṛtamānaya
- 1.24.3
न तु ते ब्राह्मणं हन्तुं कार्या बुद्धिः कथंचनअवध्यः सर्वभूतानां ब्राह्मणो ह्यनलोपमः
na tu te brāhmaṇaṃ hantuṃ kāryā buddhiḥ kathaṃcanaavadhyaḥ sarvabhūtānāṃ brāhmaṇo hyanalopamaḥ
- 1.24.4
अग्निरर्को विषं शस्त्रं विप्रो भवति कोपितःभूतानामग्रभुग्विप्रो वर्णश्रेष्ठः पिता गुरुः
agnirarko viṣaṃ śastraṃ vipro bhavati kopitaḥbhūtānāmagrabhugvipro varṇaśreṣṭhaḥ pitā guruḥ
- 1.24.5
गरुड उवाच · garuḍa uvāca
यथाहमभिजानीयां ब्राह्मणं लक्षणैः शुभैःतन्मे कारणतो मातः पृच्छतो वक्तुमर्हसि
yathāhamabhijānīyāṃ brāhmaṇaṃ lakṣaṇaiḥ śubhaiḥtanme kāraṇato mātaḥ pṛcchato vaktumarhasi
- 1.24.6
विनतोवाचयस्ते कण्ठमनुप्राप्तो निगीर्णं बडिशं यथादहेदङ्गारवत्पुत्र तं विद्याद्ब्राह्मणर्षभम्
vinatovācayaste kaṇṭhamanuprāpto nigīrṇaṃ baḍiśaṃ yathādahedaṅgāravatputra taṃ vidyādbrāhmaṇarṣabham
- 1.24.7
सूत उवाच · sūta uvāca
प्रोवाच चैनं विनता पुत्रहार्दादिदं वचःजानन्त्यप्यतुलं वीर्यमाशीर्वादसमन्वितम्
provāca cainaṃ vinatā putrahārdādidaṃ vacaḥjānantyapyatulaṃ vīryamāśīrvādasamanvitam
- 1.24.8
पक्षौ ते मारुतः पातु चन्द्रः पृष्ठं तु पुत्रकशिरस्तु पातु ते वह्निर्भास्करः सर्वमेव तु
pakṣau te mārutaḥ pātu candraḥ pṛṣṭhaṃ tu putrakaśirastu pātu te vahnirbhāskaraḥ sarvameva tu
- 1.24.9
अहं च ते सदा पुत्र शान्तिस्वस्तिपरायणाअरिष्टं व्रज पन्थानं वत्स कार्यार्थसिद्धये
ahaṃ ca te sadā putra śāntisvastiparāyaṇāariṣṭaṃ vraja panthānaṃ vatsa kāryārthasiddhaye
- 1.24.10
ततः स मातुर्वचनं निशम्य; वितत्य पक्षौ नभ उत्पपातततो निषादान्बलवानुपागम;द्बुभुक्षितः काल इवान्तको महान्
tataḥ sa māturvacanaṃ niśamya; vitatya pakṣau nabha utpapātatato niṣādānbalavānupāgama;dbubhukṣitaḥ kāla ivāntako mahān
- 1.24.11
स तान्निषादानुपसंहरंस्तदा; रजः समुद्धूय नभःस्पृशं महत्समुद्रकुक्षौ च विशोषयन्पयः; समीपगान्भूमिधरान्विचालयन्
sa tānniṣādānupasaṃharaṃstadā; rajaḥ samuddhūya nabhaḥspṛśaṃ mahatsamudrakukṣau ca viśoṣayanpayaḥ; samīpagānbhūmidharānvicālayan
- 1.24.12
ततः स चक्रे महदाननं तदा; निषादमार्गं प्रतिरुध्य पक्षिराट्ततो निषादास्त्वरिताः प्रवव्रजु;र्यतो मुखं तस्य भुजंगभोजिनः
tataḥ sa cakre mahadānanaṃ tadā; niṣādamārgaṃ pratirudhya pakṣirāṭtato niṣādāstvaritāḥ pravavraju;ryato mukhaṃ tasya bhujaṃgabhojinaḥ
- 1.24.13
तदाननं विवृतमतिप्रमाणव;त्समभ्ययुर्गगनमिवार्दिताः खगाःसहस्रशः पवनरजोभ्रमोहिता; महानिलप्रचलितपादपे वने
tadānanaṃ vivṛtamatipramāṇava;tsamabhyayurgaganamivārditāḥ khagāḥsahasraśaḥ pavanarajobhramohitā; mahānilapracalitapādape vane
- 1.24.14
ततः खगो वदनममित्रतापनः; समाहरत्परिचपलो महाबलःनिषूदयन्बहुविधमत्स्यभक्षिणो; बुभुक्षितो गगनचरेश्वरस्तदा
tataḥ khago vadanamamitratāpanaḥ; samāharatparicapalo mahābalaḥniṣūdayanbahuvidhamatsyabhakṣiṇo; bubhukṣito gaganacareśvarastadā