Mahabharata 1.3.100

सैवमुक्तोपाध्यायिन्युत्तङ्कं प्रत्युवाचगच्छ पौष्यं राजानम्भिक्षस्व तस्य क्षत्रियया पिनद्धे कुण्डलेते आनयस्वइतश्चतुर्थेऽहनि पुण्यकं भविताताभ्यामाबद्धाभ्यां ब्राह्मणान्परिवेष्टुमिच्छामिशोभमाना यथा ताभ्यां कुण्डलाभ्यां तस्मिन्नहनि संपादयस्वश्रेयो हि ते स्यात्क्षणं कुर्वत इति

saivamuktopādhyāyinyuttaṅkaṃ pratyuvācagaccha pauṣyaṃ rājānambhikṣasva tasya kṣatriyayā pinaddhe kuṇḍalete ānayasvaitaścaturthe'hani puṇyakaṃ bhavitātābhyāmābaddhābhyāṃ brāhmaṇānpariveṣṭumicchāmiśobhamānā yathā tābhyāṃ kuṇḍalābhyāṃ tasminnahani saṃpādayasvaśreyo hi te syātkṣaṇaṃ kurvata iti

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.