Loading
Mahabharata 1.3.134
तमुत्तङ्कः प्रत्युवाचभवताहमन्नस्याशुचिभावमागमय्य प्रत्यनुनीतःप्राक्च तेऽभिहितम्यस्माददुष्टमन्नं दूषयसि तस्मादनपत्यो भविष्यसीतिदुष्टे चान्ने नैष मम शापो भविष्यतीति
tamuttaṅkaḥ pratyuvācabhavatāhamannasyāśucibhāvamāgamayya pratyanunītaḥprākca te'bhihitamyasmādaduṣṭamannaṃ dūṣayasi tasmādanapatyo bhaviṣyasītiduṣṭe cānne naiṣa mama śāpo bhaviṣyatīti
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book