Mahabharata · 22 verses
Read this chapter as a bookगरुड उवाच · garuḍa uvāca
सख्यं मेऽस्तु त्वया देव यथेच्छसि पुरंदरबलं तु मम जानीहि महच्चासह्यमेव च
sakhyaṃ me'stu tvayā deva yathecchasi puraṃdarabalaṃ tu mama jānīhi mahaccāsahyameva ca
कामं नैतत्प्रशंसन्ति सन्तः स्वबलसंस्तवम्गुणसंकीर्तनं चापि स्वयमेव शतक्रतो
kāmaṃ naitatpraśaṃsanti santaḥ svabalasaṃstavamguṇasaṃkīrtanaṃ cāpi svayameva śatakrato
सखेति कृत्वा तु सखे पृष्टो वक्ष्याम्यहं त्वयान ह्यात्मस्तवसंयुक्तं वक्तव्यमनिमित्ततः
sakheti kṛtvā tu sakhe pṛṣṭo vakṣyāmyahaṃ tvayāna hyātmastavasaṃyuktaṃ vaktavyamanimittataḥ
सपर्वतवनामुर्वीं ससागरवनामिमाम्पक्षनाड्यैकया शक्र त्वां चैवात्रावलम्बिनम्
saparvatavanāmurvīṃ sasāgaravanāmimāmpakṣanāḍyaikayā śakra tvāṃ caivātrāvalambinam
सर्वान्संपिण्डितान्वापि लोकान्सस्थाणुजङ्गमान्वहेयमपरिश्रान्तो विद्धीदं मे महद्बलम्
sarvānsaṃpiṇḍitānvāpi lokānsasthāṇujaṅgamānvaheyamapariśrānto viddhīdaṃ me mahadbalam
सूत उवाच · sūta uvāca
इत्युक्तवचनं वीरं किरीटी श्रीमतां वरःआह शौनक देवेन्द्रः सर्वभूतहितः प्रभुः
ityuktavacanaṃ vīraṃ kirīṭī śrīmatāṃ varaḥāha śaunaka devendraḥ sarvabhūtahitaḥ prabhuḥ
प्रतिगृह्यतामिदानीं मे सख्यमानन्त्यमुत्तमम्न कार्यं तव सोमेन मम सोमः प्रदीयताम्अस्मांस्ते हि प्रबाधेयुर्येभ्यो दद्याद्भवानिमम्
pratigṛhyatāmidānīṃ me sakhyamānantyamuttamamna kāryaṃ tava somena mama somaḥ pradīyatāmasmāṃste hi prabādheyuryebhyo dadyādbhavānimam
गरुड उवाच · garuḍa uvāca
किंचित्कारणमुद्दिश्य सोमोऽयं नीयते मयान दास्यामि समादातुं सोमं कस्मैचिदप्यहम्
kiṃcitkāraṇamuddiśya somo'yaṃ nīyate mayāna dāsyāmi samādātuṃ somaṃ kasmaicidapyaham
यत्रेमं तु सहस्राक्ष निक्षिपेयमहं स्वयम्त्वमादाय ततस्तूर्णं हरेथास्त्रिदशेश्वर
yatremaṃ tu sahasrākṣa nikṣipeyamahaṃ svayamtvamādāya tatastūrṇaṃ harethāstridaśeśvara
शक्र उवाच · śakra uvāca
वाक्येनानेन तुष्टोऽहं यत्त्वयोक्तमिहाण्डजयदिच्छसि वरं मत्तस्तद्गृहाण खगोत्तम
vākyenānena tuṣṭo'haṃ yattvayoktamihāṇḍajayadicchasi varaṃ mattastadgṛhāṇa khagottama
सूत उवाच · sūta uvāca
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं कद्रूपुत्राननुस्मरन्स्मृत्वा चैवोपधिकृतं मातुर्दास्यनिमित्ततः
ityuktaḥ pratyuvācedaṃ kadrūputrānanusmaransmṛtvā caivopadhikṛtaṃ māturdāsyanimittataḥ
ईशोऽहमपि सर्वस्य करिष्यामि तु तेऽर्थिताम्भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः
īśo'hamapi sarvasya kariṣyāmi tu te'rthitāmbhaveyurbhujagāḥ śakra mama bhakṣyā mahābalāḥ
तथेत्युक्त्वान्वगच्छत्तं ततो दानवसूदनःहरिष्यामि विनिक्षिप्तं सोममित्यनुभाष्य तम्
tathetyuktvānvagacchattaṃ tato dānavasūdanaḥhariṣyāmi vinikṣiptaṃ somamityanubhāṣya tam
आजगाम ततस्तूर्णं सुपर्णो मातुरन्तिकम्अथ सर्पानुवाचेदं सर्वान्परमहृष्टवत्
ājagāma tatastūrṇaṃ suparṇo māturantikamatha sarpānuvācedaṃ sarvānparamahṛṣṭavat
इदमानीतममृतं निक्षेप्स्यामि कुशेषु वःस्नाता मङ्गलसंयुक्तास्ततः प्राश्नीत पन्नगाः
idamānītamamṛtaṃ nikṣepsyāmi kuśeṣu vaḥsnātā maṅgalasaṃyuktāstataḥ prāśnīta pannagāḥ
अदासी चैव मातेयमद्यप्रभृति चास्तु मेयथोक्तं भवतामेतद्वचो मे प्रतिपादितम्
adāsī caiva māteyamadyaprabhṛti cāstu meyathoktaṃ bhavatāmetadvaco me pratipāditam
ततः स्नातुं गताः सर्पाः प्रत्युक्त्वा तं तथेत्युतशक्रोऽप्यमृतमाक्षिप्य जगाम त्रिदिवं पुनः
tataḥ snātuṃ gatāḥ sarpāḥ pratyuktvā taṃ tathetyutaśakro'pyamṛtamākṣipya jagāma tridivaṃ punaḥ
अथागतास्तमुद्देशं सर्पाः सोमार्थिनस्तदास्नाताश्च कृतजप्याश्च प्रहृष्टाः कृतमङ्गलाः
athāgatāstamuddeśaṃ sarpāḥ somārthinastadāsnātāśca kṛtajapyāśca prahṛṣṭāḥ kṛtamaṅgalāḥ
तद्विज्ञाय हृतं सर्पाः प्रतिमायाकृतं च तत्सोमस्थानमिदं चेति दर्भांस्ते लिलिहुस्तदा
tadvijñāya hṛtaṃ sarpāḥ pratimāyākṛtaṃ ca tatsomasthānamidaṃ ceti darbhāṃste lilihustadā
ततो द्वैधीकृता जिह्वा सर्पाणां तेन कर्मणाअभवंश्चामृतस्पर्शाद्दर्भास्तेऽथ पवित्रिणः
tato dvaidhīkṛtā jihvā sarpāṇāṃ tena karmaṇāabhavaṃścāmṛtasparśāddarbhāste'tha pavitriṇaḥ
ततः सुपर्णः परमप्रहृष्टवा;न्विहृत्य मात्रा सह तत्र काननेभुजंगभक्षः परमार्चितः खगै;रहीनकीर्तिर्विनतामनन्दयत्
tataḥ suparṇaḥ paramaprahṛṣṭavā;nvihṛtya mātrā saha tatra kānanebhujaṃgabhakṣaḥ paramārcitaḥ khagai;rahīnakīrtirvinatāmanandayat
इमां कथां यः शृणुयान्नरः सदा; पठेत वा द्विजजनमुख्यसंसदिअसंशयं त्रिदिवमियात्स पुण्यभा;ङ्महात्मनः पतगपतेः प्रकीर्तनात्
imāṃ kathāṃ yaḥ śṛṇuyānnaraḥ sadā; paṭheta vā dvijajanamukhyasaṃsadiasaṃśayaṃ tridivamiyātsa puṇyabhā;ṅmahātmanaḥ patagapateḥ prakīrtanāt