Parva.Adhyaya 1.29

सूत उवाच · sūta uvāca

जाम्बूनदमयो भूत्वा मरीचिविकचोज्ज्वलःप्रविवेश बलात्पक्षी वारिवेग इवार्णवम्

jāmbūnadamayo bhūtvā marīcivikacojjvalaḥpraviveśa balātpakṣī vārivega ivārṇavam

स चक्रं क्षुरपर्यन्तमपश्यदमृतान्तिकेपरिभ्रमन्तमनिशं तीक्ष्णधारमयस्मयम्

sa cakraṃ kṣuraparyantamapaśyadamṛtāntikeparibhramantamaniśaṃ tīkṣṇadhāramayasmayam

ज्वलनार्कप्रभं घोरं छेदनं सोमहारिणाम्घोररूपं तदत्यर्थं यन्त्रं देवैः सुनिर्मितम्

jvalanārkaprabhaṃ ghoraṃ chedanaṃ somahāriṇāmghorarūpaṃ tadatyarthaṃ yantraṃ devaiḥ sunirmitam

तस्यान्तरं स दृष्ट्वैव पर्यवर्तत खेचरःअरान्तरेणाभ्यपतत्संक्षिप्याङ्गं क्षणेन ह

tasyāntaraṃ sa dṛṣṭvaiva paryavartata khecaraḥarāntareṇābhyapatatsaṃkṣipyāṅgaṃ kṣaṇena ha

अधश्चक्रस्य चैवात्र दीप्तानलसमद्युतीविद्युज्जिह्वौ महाघोरौ दीप्तास्यौ दीप्तलोचनौ

adhaścakrasya caivātra dīptānalasamadyutīvidyujjihvau mahāghorau dīptāsyau dīptalocanau

चक्षुर्विषौ महावीर्यौ नित्यक्रुद्धौ तरस्विनौरक्षार्थमेवामृतस्य ददर्श भुजगोत्तमौ

cakṣurviṣau mahāvīryau nityakruddhau tarasvinaurakṣārthamevāmṛtasya dadarśa bhujagottamau

सदा संरब्धनयनौ सदा चानिमिषेक्षणौतयोरेकोऽपि यं पश्येत्स तूर्णं भस्मसाद्भवेत्

sadā saṃrabdhanayanau sadā cānimiṣekṣaṇautayoreko'pi yaṃ paśyetsa tūrṇaṃ bhasmasādbhavet

तयोश्चक्षूंषि रजसा सुपर्णस्तूर्णमावृणोत्अदृष्टरूपस्तौ चापि सर्वतः पर्यकालयत्

tayoścakṣūṃṣi rajasā suparṇastūrṇamāvṛṇotadṛṣṭarūpastau cāpi sarvataḥ paryakālayat

तयोरङ्गे समाक्रम्य वैनतेयोऽन्तरिक्षगःआच्छिनत्तरसा मध्ये सोममभ्यद्रवत्ततः

tayoraṅge samākramya vainateyo'ntarikṣagaḥācchinattarasā madhye somamabhyadravattataḥ

समुत्पाट्यामृतं तत्तु वैनतेयस्ततो बलीउत्पपात जवेनैव यन्त्रमुन्मथ्य वीर्यवान्

samutpāṭyāmṛtaṃ tattu vainateyastato balīutpapāta javenaiva yantramunmathya vīryavān

अपीत्वैवामृतं पक्षी परिगृह्याशु वीर्यवान्अगच्छदपरिश्रान्त आवार्यार्कप्रभां खगः

apītvaivāmṛtaṃ pakṣī parigṛhyāśu vīryavānagacchadapariśrānta āvāryārkaprabhāṃ khagaḥ

विष्णुना तु तदाकाशे वैनतेयः समेयिवान्तस्य नारायणस्तुष्टस्तेनालौल्येन कर्मणा

viṣṇunā tu tadākāśe vainateyaḥ sameyivāntasya nārāyaṇastuṣṭastenālaulyena karmaṇā

तमुवाचाव्ययो देवो वरदोऽस्मीति खेचरम्स वव्रे तव तिष्ठेयमुपरीत्यन्तरिक्षगः

tamuvācāvyayo devo varado'smīti khecaramsa vavre tava tiṣṭheyamuparītyantarikṣagaḥ

उवाच चैनं भूयोऽपि नारायणमिदं वचःअजरश्चामरश्च स्याममृतेन विनाप्यहम्

uvāca cainaṃ bhūyo'pi nārāyaṇamidaṃ vacaḥajaraścāmaraśca syāmamṛtena vināpyaham

प्रतिगृह्य वरौ तौ च गरुडो विष्णुमब्रवीत्भवतेऽपि वरं दद्मि वृणीतां भगवानपि

pratigṛhya varau tau ca garuḍo viṣṇumabravītbhavate'pi varaṃ dadmi vṛṇītāṃ bhagavānapi

तं वव्रे वाहनं कृष्णो गरुत्मन्तं महाबलम्ध्वजं च चक्रे भगवानुपरि स्थास्यसीति तम्

taṃ vavre vāhanaṃ kṛṣṇo garutmantaṃ mahābalamdhvajaṃ ca cakre bhagavānupari sthāsyasīti tam

अनुपत्य खगं त्विन्द्रो वज्रेणाङ्गेऽभ्यताडयत्विहंगमं सुरामित्रं हरन्तममृतं बलात्

anupatya khagaṃ tvindro vajreṇāṅge'bhyatāḍayatvihaṃgamaṃ surāmitraṃ harantamamṛtaṃ balāt

तमुवाचेन्द्रमाक्रन्दे गरुडः पततां वरःप्रहसञ्श्लक्ष्णया वाचा तथा वज्रसमाहतः

tamuvācendramākrande garuḍaḥ patatāṃ varaḥprahasañślakṣṇayā vācā tathā vajrasamāhataḥ

ऋषेर्मानं करिष्यामि वज्रं यस्यास्थिसंभवम्वज्रस्य च करिष्यामि तव चैव शतक्रतो

ṛṣermānaṃ kariṣyāmi vajraṃ yasyāsthisaṃbhavamvajrasya ca kariṣyāmi tava caiva śatakrato

एष पत्रं त्यजाम्येकं यस्यान्तं नोपलप्स्यसेन हि वज्रनिपातेन रुजा मेऽस्ति कदाचन

eṣa patraṃ tyajāmyekaṃ yasyāntaṃ nopalapsyasena hi vajranipātena rujā me'sti kadācana

तत्र तं सर्वभूतानि विस्मितान्यब्रुवंस्तदासुरूपं पत्रमालक्ष्य सुपर्णोऽयं भवत्विति

tatra taṃ sarvabhūtāni vismitānyabruvaṃstadāsurūpaṃ patramālakṣya suparṇo'yaṃ bhavatviti

दृष्ट्वा तदद्भुतं चापि सहस्राक्षः पुरंदरःखगो महदिदं भूतमिति मत्वाभ्यभाषत

dṛṣṭvā tadadbhutaṃ cāpi sahasrākṣaḥ puraṃdaraḥkhago mahadidaṃ bhūtamiti matvābhyabhāṣata

बलं विज्ञातुमिच्छामि यत्ते परमनुत्तमम्सख्यं चानन्तमिच्छामि त्वया सह खगोत्तम

balaṃ vijñātumicchāmi yatte paramanuttamamsakhyaṃ cānantamicchāmi tvayā saha khagottama