Parva.Adhyaya 1.33
Mahabharata · 31 verses
- 1.33.1
सूत उवाच · sūta uvāca
मातुः सकाशात्तं शापं श्रुत्वा पन्नगसत्तमःवासुकिश्चिन्तयामास शापोऽयं न भवेत्कथम्
mātuḥ sakāśāttaṃ śāpaṃ śrutvā pannagasattamaḥvāsukiścintayāmāsa śāpo'yaṃ na bhavetkatham
- 1.33.2
ततः स मन्त्रयामास भ्रातृभिः सह सर्वशःऐरावतप्रभृतिभिर्ये स्म धर्मपरायणाः
tataḥ sa mantrayāmāsa bhrātṛbhiḥ saha sarvaśaḥairāvataprabhṛtibhirye sma dharmaparāyaṇāḥ
- 1.33.3
वासुकिरुवाचअयं शापो यथोद्दिष्टो विदितं वस्तथानघाःतस्य शापस्य मोक्षार्थं मन्त्रयित्वा यतामहे
vāsukiruvācaayaṃ śāpo yathoddiṣṭo viditaṃ vastathānaghāḥtasya śāpasya mokṣārthaṃ mantrayitvā yatāmahe
- 1.33.4
सर्वेषामेव शापानां प्रतिघातो हि विद्यतेन तु मात्राभिशप्तानां मोक्षो विद्येत पन्नगाः
sarveṣāmeva śāpānāṃ pratighāto hi vidyatena tu mātrābhiśaptānāṃ mokṣo vidyeta pannagāḥ
- 1.33.5
अव्ययस्याप्रमेयस्य सत्यस्य च तथाग्रतःशप्ता इत्येव मे श्रुत्वा जायते हृदि वेपथुः
avyayasyāprameyasya satyasya ca tathāgrataḥśaptā ityeva me śrutvā jāyate hṛdi vepathuḥ
- 1.33.6
नूनं सर्वविनाशोऽयमस्माकं समुदाहृतःन ह्येनां सोऽव्ययो देवः शपन्तीं प्रत्यषेधयत्
nūnaṃ sarvavināśo'yamasmākaṃ samudāhṛtaḥna hyenāṃ so'vyayo devaḥ śapantīṃ pratyaṣedhayat
- 1.33.7
तस्मात्संमन्त्रयामोऽत्र भुजगानामनामयम्यथा भवेत सर्वेषां मा नः कालोऽत्यगादयम्
tasmātsaṃmantrayāmo'tra bhujagānāmanāmayamyathā bhaveta sarveṣāṃ mā naḥ kālo'tyagādayam
- 1.33.8
अपि मन्त्रयमाणा हि हेतुं पश्याम मोक्षणेयथा नष्टं पुरा देवा गूढमग्निं गुहागतम्
api mantrayamāṇā hi hetuṃ paśyāma mokṣaṇeyathā naṣṭaṃ purā devā gūḍhamagniṃ guhāgatam
- 1.33.9
यथा स यज्ञो न भवेद्यथा वापि पराभवेत्जनमेजयस्य सर्पाणां विनाशकरणाय हि
yathā sa yajño na bhavedyathā vāpi parābhavetjanamejayasya sarpāṇāṃ vināśakaraṇāya hi
- 1.33.10
सूत उवाच · sūta uvāca
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे काद्रवेयाः समागताःसमयं चक्रिरे तत्र मन्त्रबुद्धिविशारदाः
tathetyuktvā tu te sarve kādraveyāḥ samāgatāḥsamayaṃ cakrire tatra mantrabuddhiviśāradāḥ
- 1.33.11
एके तत्राब्रुवन्नागा वयं भूत्वा द्विजर्षभाःजनमेजयं तं भिक्षामो यज्ञस्ते न भवेदिति
eke tatrābruvannāgā vayaṃ bhūtvā dvijarṣabhāḥjanamejayaṃ taṃ bhikṣāmo yajñaste na bhavediti
- 1.33.12
अपरे त्वब्रुवन्नागास्तत्र पण्डितमानिनःमन्त्रिणोऽस्य वयं सर्वे भविष्यामः सुसंमताः
apare tvabruvannāgāstatra paṇḍitamāninaḥmantriṇo'sya vayaṃ sarve bhaviṣyāmaḥ susaṃmatāḥ
- 1.33.13
स नः प्रक्ष्यति सर्वेषु कार्येष्वर्थविनिश्चयम्तत्र बुद्धिं प्रवक्ष्यामो यथा यज्ञो निवर्तते
sa naḥ prakṣyati sarveṣu kāryeṣvarthaviniścayamtatra buddhiṃ pravakṣyāmo yathā yajño nivartate
- 1.33.14
स नो बहुमतान्राजा बुद्ध्वा बुद्धिमतां वरःयज्ञार्थं प्रक्ष्यति व्यक्तं नेति वक्ष्यामहे वयम्
sa no bahumatānrājā buddhvā buddhimatāṃ varaḥyajñārthaṃ prakṣyati vyaktaṃ neti vakṣyāmahe vayam
- 1.33.15
दर्शयन्तो बहून्दोषान्प्रेत्य चेह च दारुणान्हेतुभिः कारणैश्चैव यथा यज्ञो भवेन्न सः
darśayanto bahūndoṣānpretya ceha ca dāruṇānhetubhiḥ kāraṇaiścaiva yathā yajño bhavenna saḥ
- 1.33.16
अथ वा य उपाध्यायः क्रतौ तस्मिन्भविष्यतिसर्पसत्रविधानज्ञो राजकार्यहिते रतः
atha vā ya upādhyāyaḥ kratau tasminbhaviṣyatisarpasatravidhānajño rājakāryahite rataḥ
- 1.33.17
तं गत्वा दशतां कश्चिद्भुजगः स मरिष्यतितस्मिन्हते यज्ञकरे क्रतुः स न भविष्यति
taṃ gatvā daśatāṃ kaścidbhujagaḥ sa mariṣyatitasminhate yajñakare kratuḥ sa na bhaviṣyati
- 1.33.18
ये चान्ये सर्पसत्रज्ञा भविष्यन्त्यस्य ऋत्विजःतांश्च सर्वान्दशिष्यामः कृतमेवं भविष्यति
ye cānye sarpasatrajñā bhaviṣyantyasya ṛtvijaḥtāṃśca sarvāndaśiṣyāmaḥ kṛtamevaṃ bhaviṣyati
- 1.33.19
तत्रापरेऽमन्त्रयन्त धर्मात्मानो भुजंगमाःअबुद्धिरेषा युष्माकं ब्रह्महत्या न शोभना
tatrāpare'mantrayanta dharmātmāno bhujaṃgamāḥabuddhireṣā yuṣmākaṃ brahmahatyā na śobhanā
- 1.33.20
सम्यक्सद्धर्ममूला हि व्यसने शान्तिरुत्तमाअधर्मोत्तरता नाम कृत्स्नं व्यापादयेज्जगत्
samyaksaddharmamūlā hi vyasane śāntiruttamāadharmottaratā nāma kṛtsnaṃ vyāpādayejjagat
- 1.33.21
अपरे त्वब्रुवन्नागाः समिद्धं जातवेदसम्वर्षैर्निर्वापयिष्यामो मेघा भूत्वा सविद्युतः
apare tvabruvannāgāḥ samiddhaṃ jātavedasamvarṣairnirvāpayiṣyāmo meghā bhūtvā savidyutaḥ
- 1.33.22
स्रुग्भाण्डं निशि गत्वा वा अपरे भुजगोत्तमाःप्रमत्तानां हरन्त्वाशु विघ्न एवं भविष्यति
srugbhāṇḍaṃ niśi gatvā vā apare bhujagottamāḥpramattānāṃ harantvāśu vighna evaṃ bhaviṣyati
- 1.33.23
यज्ञे वा भुजगास्तस्मिञ्शतशोऽथ सहस्रशःजनं दशन्तु वै सर्वमेवं त्रासो भविष्यति
yajñe vā bhujagāstasmiñśataśo'tha sahasraśaḥjanaṃ daśantu vai sarvamevaṃ trāso bhaviṣyati
- 1.33.24
अथ वा संस्कृतं भोज्यं दूषयन्तु भुजंगमाःस्वेन मूत्रपुरीषेण सर्वभोज्यविनाशिना
atha vā saṃskṛtaṃ bhojyaṃ dūṣayantu bhujaṃgamāḥsvena mūtrapurīṣeṇa sarvabhojyavināśinā
- 1.33.25
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र ऋत्विजोऽस्य भवामहेयज्ञविघ्नं करिष्यामो दीयतां दक्षिणा इतिवश्यतां च गतोऽसौ नः करिष्यति यथेप्षितम्
apare tvabruvaṃstatra ṛtvijo'sya bhavāmaheyajñavighnaṃ kariṣyāmo dīyatāṃ dakṣiṇā itivaśyatāṃ ca gato'sau naḥ kariṣyati yathepṣitam
- 1.33.26
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र जले प्रक्रीडितं नृपम्गृहमानीय बध्नीमः क्रतुरेवं भवेन्न सः
apare tvabruvaṃstatra jale prakrīḍitaṃ nṛpamgṛhamānīya badhnīmaḥ kraturevaṃ bhavenna saḥ
- 1.33.27
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र नागाः सुकृतकारिणःदशामैनं प्रगृह्याशु कृतमेवं भविष्यतिछिन्नं मूलमनर्थानां मृते तस्मिन्भविष्यति
apare tvabruvaṃstatra nāgāḥ sukṛtakāriṇaḥdaśāmainaṃ pragṛhyāśu kṛtamevaṃ bhaviṣyatichinnaṃ mūlamanarthānāṃ mṛte tasminbhaviṣyati
- 1.33.28
एषा वै नैष्ठिकी बुद्धिः सर्वेषामेव संमतायथा वा मन्यसे राजंस्तत्क्षिप्रं संविधीयताम्
eṣā vai naiṣṭhikī buddhiḥ sarveṣāmeva saṃmatāyathā vā manyase rājaṃstatkṣipraṃ saṃvidhīyatām
- 1.33.29
इत्युक्त्वा समुदैक्षन्त वासुकिं पन्नगेश्वरम्वासुकिश्चापि संचिन्त्य तानुवाच भुजंगमान्
ityuktvā samudaikṣanta vāsukiṃ pannageśvaramvāsukiścāpi saṃcintya tānuvāca bhujaṃgamān
- 1.33.30
नैषा वो नैष्ठिकी बुद्धिर्मता कर्तुं भुजंगमाःसर्वेषामेव मे बुद्धिः पन्नगानां न रोचते
naiṣā vo naiṣṭhikī buddhirmatā kartuṃ bhujaṃgamāḥsarveṣāmeva me buddhiḥ pannagānāṃ na rocate
- 1.33.31
किं त्वत्र संविधातव्यं भवतां यद्भवेद्धितम्अनेनाहं भृशं तप्ये गुणदोषौ मदाश्रयौ
kiṃ tvatra saṃvidhātavyaṃ bhavatāṃ yadbhaveddhitamanenāhaṃ bhṛśaṃ tapye guṇadoṣau madāśrayau