Parva.Adhyaya 1.35

सूत उवाच · sūta uvāca

एलापत्रस्य तु वचः श्रुत्वा नागा द्विजोत्तमसर्वे प्रहृष्टमनसः साधु साध्वित्यपूजयन्

elāpatrasya tu vacaḥ śrutvā nāgā dvijottamasarve prahṛṣṭamanasaḥ sādhu sādhvityapūjayan

ततः प्रभृति तां कन्यां वासुकिः पर्यरक्षतजरत्कारुं स्वसारं वै परं हर्षमवाप च

tataḥ prabhṛti tāṃ kanyāṃ vāsukiḥ paryarakṣatajaratkāruṃ svasāraṃ vai paraṃ harṣamavāpa ca

ततो नातिमहान्कालः समतीत इवाभवत्अथ देवासुराः सर्वे ममन्थुर्वरुणालयम्

tato nātimahānkālaḥ samatīta ivābhavatatha devāsurāḥ sarve mamanthurvaruṇālayam

तत्र नेत्रमभून्नागो वासुकिर्बलिनां वरःसमाप्यैव च तत्कर्म पितामहमुपागमन्

tatra netramabhūnnāgo vāsukirbalināṃ varaḥsamāpyaiva ca tatkarma pitāmahamupāgaman

देवा वासुकिना सार्धं पितामहमथाब्रुवन्भगवञ्शापभीतोऽयं वासुकिस्तप्यते भृशम्

devā vāsukinā sārdhaṃ pitāmahamathābruvanbhagavañśāpabhīto'yaṃ vāsukistapyate bhṛśam

तस्येदं मानसं शल्यं समुद्धर्तुं त्वमर्हसिजनन्याः शापजं देव ज्ञातीनां हितकाङ्क्षिणः

tasyedaṃ mānasaṃ śalyaṃ samuddhartuṃ tvamarhasijananyāḥ śāpajaṃ deva jñātīnāṃ hitakāṅkṣiṇaḥ

हितो ह्ययं सदास्माकं प्रियकारी च नागराट्कुरु प्रसादं देवेश शमयास्य मनोज्वरम्

hito hyayaṃ sadāsmākaṃ priyakārī ca nāgarāṭkuru prasādaṃ deveśa śamayāsya manojvaram

ब्रह्मोवाचमयैवैतद्वितीर्णं वै वचनं मनसामराःएलापत्रेण नागेन यदस्याभिहितं पुरा

brahmovācamayaivaitadvitīrṇaṃ vai vacanaṃ manasāmarāḥelāpatreṇa nāgena yadasyābhihitaṃ purā

तत्करोत्वेष नागेन्द्रः प्राप्तकालं वचस्तथाविनशिष्यन्ति ये पापा न तु ये धर्मचारिणः

tatkarotveṣa nāgendraḥ prāptakālaṃ vacastathāvinaśiṣyanti ye pāpā na tu ye dharmacāriṇaḥ

उत्पन्नः स जरत्कारुस्तपस्युग्रे रतो द्विजःतस्यैष भगिनीं काले जरत्कारुं प्रयच्छतु

utpannaḥ sa jaratkārustapasyugre rato dvijaḥtasyaiṣa bhaginīṃ kāle jaratkāruṃ prayacchatu

यदेलापत्रेण वचस्तदोक्तं भुजगेन हपन्नगानां हितं देवास्तत्तथा न तदन्यथा

yadelāpatreṇa vacastadoktaṃ bhujagena hapannagānāṃ hitaṃ devāstattathā na tadanyathā

सूत उवाच · sūta uvāca

एतच्छ्रुत्वा स नागेन्द्रः पितामहवचस्तदासर्पान्बहूञ्जरत्कारौ नित्ययुक्तान्समादधत्

etacchrutvā sa nāgendraḥ pitāmahavacastadāsarpānbahūñjaratkārau nityayuktānsamādadhat

जरत्कारुर्यदा भार्यामिच्छेद्वरयितुं प्रभुःशीघ्रमेत्य ममाख्येयं तन्नः श्रेयो भविष्यति

jaratkāruryadā bhāryāmicchedvarayituṃ prabhuḥśīghrametya mamākhyeyaṃ tannaḥ śreyo bhaviṣyati