Parva.Adhyaya 10.13
Mahabharata · 20 verses
- 10.13.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्त्वा युधां श्रेष्ठः सर्वयादवनन्दनःसर्वायुधवरोपेतमारुरोह महारथम्युक्तं परमकाम्बोजैस्तुरगैर्हेममालिभिः
evamuktvā yudhāṃ śreṣṭhaḥ sarvayādavanandanaḥsarvāyudhavaropetamāruroha mahārathamyuktaṃ paramakāmbojaisturagairhemamālibhiḥ
- 10.13.2
आदित्योदयवर्णस्य धुरं रथवरस्य तुदक्षिणामवहत्सैन्यः सुग्रीवः सव्यतोऽवहत्पार्ष्णिवाहौ तु तस्यास्तां मेघपुष्पबलाहकौ
ādityodayavarṇasya dhuraṃ rathavarasya tudakṣiṇāmavahatsainyaḥ sugrīvaḥ savyato'vahatpārṣṇivāhau tu tasyāstāṃ meghapuṣpabalāhakau
- 10.13.3
विश्वकर्मकृता दिव्या नानारत्नविभूषिताउच्छ्रितेव रथे माया ध्वजयष्टिरदृश्यत
viśvakarmakṛtā divyā nānāratnavibhūṣitāucchriteva rathe māyā dhvajayaṣṭiradṛśyata
- 10.13.4
वैनतेयः स्थितस्तस्यां प्रभामण्डलरश्मिवान्तस्य सत्यवतः केतुर्भुजगारिरदृश्यत
vainateyaḥ sthitastasyāṃ prabhāmaṇḍalaraśmivāntasya satyavataḥ keturbhujagāriradṛśyata
- 10.13.5
अन्वारोहद्धृषीकेशः केतुः सर्वधनुष्मताम्अर्जुनः सत्यकर्मा च कुरुराजो युधिष्ठिरः
anvārohaddhṛṣīkeśaḥ ketuḥ sarvadhanuṣmatāmarjunaḥ satyakarmā ca kururājo yudhiṣṭhiraḥ
- 10.13.6
अशोभेतां महात्मानौ दाशार्हमभितः स्थितौरथस्थं शार्ङ्गधन्वानमश्विनाविव वासवम्
aśobhetāṃ mahātmānau dāśārhamabhitaḥ sthitaurathasthaṃ śārṅgadhanvānamaśvināviva vāsavam
- 10.13.7
तावुपारोप्य दाशार्हः स्यन्दनं लोकपूजितम्प्रतोदेन जवोपेतान्परमाश्वानचोदयत्
tāvupāropya dāśārhaḥ syandanaṃ lokapūjitampratodena javopetānparamāśvānacodayat
- 10.13.8
ते हयाः सहसोत्पेतुर्गृहीत्वा स्यन्दनोत्तमम्आस्थितं पाण्डवेयाभ्यां यदूनामृषभेण च
te hayāḥ sahasotpeturgṛhītvā syandanottamamāsthitaṃ pāṇḍaveyābhyāṃ yadūnāmṛṣabheṇa ca
- 10.13.9
वहतां शार्ङ्गधन्वानमश्वानां शीघ्रगामिनाम्प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः पक्षिणां पततामिव
vahatāṃ śārṅgadhanvānamaśvānāṃ śīghragāmināmprādurāsīnmahāñśabdaḥ pakṣiṇāṃ patatāmiva
- 10.13.10
ते समार्छन्नरव्याघ्राः क्षणेन भरतर्षभभीमसेनं महेष्वासं समनुद्रुत्य वेगिताः
te samārchannaravyāghrāḥ kṣaṇena bharatarṣabhabhīmasenaṃ maheṣvāsaṃ samanudrutya vegitāḥ
- 10.13.11
क्रोधदीप्तं तु कौन्तेयं द्विषदर्थे समुद्यतम्नाशक्नुवन्वारयितुं समेत्यापि महारथाः
krodhadīptaṃ tu kaunteyaṃ dviṣadarthe samudyatamnāśaknuvanvārayituṃ sametyāpi mahārathāḥ
- 10.13.12
स तेषां प्रेक्षतामेव श्रीमतां दृढधन्विनाम्ययौ भागिरथीकच्छं हरिभिर्भृशवेगितैःयत्र स्म श्रूयते द्रौणिः पुत्रहन्ता महात्मनाम्
sa teṣāṃ prekṣatāmeva śrīmatāṃ dṛḍhadhanvināmyayau bhāgirathīkacchaṃ haribhirbhṛśavegitaiḥyatra sma śrūyate drauṇiḥ putrahantā mahātmanām
- 10.13.13
स ददर्श महात्मानमुदकान्ते यशस्विनम्कृष्णद्वैपायनं व्यासमासीनमृषिभिः सह
sa dadarśa mahātmānamudakānte yaśasvinamkṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsamāsīnamṛṣibhiḥ saha
- 10.13.14
तं चैव क्रूरकर्माणं घृताक्तं कुशचीरिणम्रजसा ध्वस्तकेशान्तं ददर्श द्रौणिमन्तिके
taṃ caiva krūrakarmāṇaṃ ghṛtāktaṃ kuśacīriṇamrajasā dhvastakeśāntaṃ dadarśa drauṇimantike
- 10.13.15
तमभ्यधावत्कौन्तेयः प्रगृह्य सशरं धनुःभीमसेनो महाबाहुस्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्
tamabhyadhāvatkaunteyaḥ pragṛhya saśaraṃ dhanuḥbhīmaseno mahābāhustiṣṭha tiṣṭheti cābravīt
- 10.13.16
स दृष्ट्वा भीमधन्वानं प्रगृहीतशरासनम्भ्रातरौ पृष्ठतश्चास्य जनार्दनरथे स्थितौव्यथितात्माभवद्द्रौणिः प्राप्तं चेदममन्यत
sa dṛṣṭvā bhīmadhanvānaṃ pragṛhītaśarāsanambhrātarau pṛṣṭhataścāsya janārdanarathe sthitauvyathitātmābhavaddrauṇiḥ prāptaṃ cedamamanyata
- 10.13.17
स तद्दिव्यमदीनात्मा परमास्त्रमचिन्तयत्जग्राह च स चैषीकां द्रौणिः सव्येन पाणिनास तामापदमासाद्य दिव्यमस्त्रमुदीरयत्
sa taddivyamadīnātmā paramāstramacintayatjagrāha ca sa caiṣīkāṃ drauṇiḥ savyena pāṇināsa tāmāpadamāsādya divyamastramudīrayat
- 10.13.18
अमृष्यमाणस्ताञ्शूरान्दिव्यायुधधरान्स्थितान्अपाण्डवायेति रुषा व्यसृजद्दारुणं वचः
amṛṣyamāṇastāñśūrāndivyāyudhadharānsthitānapāṇḍavāyeti ruṣā vyasṛjaddāruṇaṃ vacaḥ
- 10.13.19
इत्युक्त्वा राजशार्दूल द्रोणपुत्रः प्रतापवान्सर्वलोकप्रमोहार्थं तदस्त्रं प्रमुमोच ह
ityuktvā rājaśārdūla droṇaputraḥ pratāpavānsarvalokapramohārthaṃ tadastraṃ pramumoca ha
- 10.13.20
ततस्तस्यामिषीकायां पावकः समजायतप्रधक्ष्यन्निव लोकांस्त्रीन्कालान्तकयमोपमः
tatastasyāmiṣīkāyāṃ pāvakaḥ samajāyatapradhakṣyanniva lokāṃstrīnkālāntakayamopamaḥ