Mahabharata 12.1.37
अहं त्वज्ञासिषं पश्चात्स्वसोदर्यं द्विजोत्तमपूर्वजं भ्रातरं कर्णं पृथाया वचनात्प्रभो
ahaṃ tvajñāsiṣaṃ paścātsvasodaryaṃ dvijottamapūrvajaṃ bhrātaraṃ karṇaṃ pṛthāyā vacanātprabho
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book