Parva.Adhyaya 12.12
Mahabharata · 36 verses
- 12.12.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा नकुलो वाक्यमब्रवीत्राजानमभिसंप्रेक्ष्य सर्वधर्मभृतां वरम्
arjunasya vacaḥ śrutvā nakulo vākyamabravītrājānamabhisaṃprekṣya sarvadharmabhṛtāṃ varam
- 12.12.2
अनुरुध्य महाप्राज्ञो भ्रातुश्चित्तमरिंदमःव्यूढोरस्को महाबाहुस्ताम्रास्यो मितभाषिता
anurudhya mahāprājño bhrātuścittamariṃdamaḥvyūḍhorasko mahābāhustāmrāsyo mitabhāṣitā
- 12.12.3
विशाखयूपे देवानां सर्वेषामग्नयश्चिताःतस्माद्विद्धि महाराज देवान्कर्मपथि स्थितान्
viśākhayūpe devānāṃ sarveṣāmagnayaścitāḥtasmādviddhi mahārāja devānkarmapathi sthitān
- 12.12.4
अनास्तिकानास्तिकानां प्राणदाः पितरश्च येतेऽपि कर्मैव कुर्वन्ति विधिं पश्यस्व पार्थिववेदवादापविद्धांस्तु तान्विद्धि भृशनास्तिकान्
anāstikānāstikānāṃ prāṇadāḥ pitaraśca yete'pi karmaiva kurvanti vidhiṃ paśyasva pārthivavedavādāpaviddhāṃstu tānviddhi bhṛśanāstikān
- 12.12.5
न हि वेदोक्तमुत्सृज्य विप्रः सर्वेषु कर्मसुदेवयानेन नाकस्य पृष्ठमाप्नोति भारत
na hi vedoktamutsṛjya vipraḥ sarveṣu karmasudevayānena nākasya pṛṣṭhamāpnoti bhārata
- 12.12.6
अत्याश्रमानयं सर्वानित्याहुर्वेदनिश्चयाःब्राह्मणाः श्रुतिसंपन्नास्तान्निबोध जनाधिप
atyāśramānayaṃ sarvānityāhurvedaniścayāḥbrāhmaṇāḥ śrutisaṃpannāstānnibodha janādhipa
- 12.12.7
वित्तानि धर्मलब्धानि क्रतुमुख्येष्ववासृजन्कृतात्मसु महाराज स वै त्यागी स्मृतो नरः
vittāni dharmalabdhāni kratumukhyeṣvavāsṛjankṛtātmasu mahārāja sa vai tyāgī smṛto naraḥ
- 12.12.8
अनवेक्ष्य सुखादानं तथैवोर्ध्वं प्रतिष्ठितःआत्मत्यागी महाराज स त्यागी तामसः प्रभो
anavekṣya sukhādānaṃ tathaivordhvaṃ pratiṣṭhitaḥātmatyāgī mahārāja sa tyāgī tāmasaḥ prabho
- 12.12.9
अनिकेतः परिपतन्वृक्षमूलाश्रयो मुनिःअपाचकः सदा योगी स त्यागी पार्थ भिक्षुकः
aniketaḥ paripatanvṛkṣamūlāśrayo muniḥapācakaḥ sadā yogī sa tyāgī pārtha bhikṣukaḥ
- 12.12.10
क्रोधहर्षावनादृत्य पैशुन्यं च विशां पतेविप्रो वेदानधीते यः स त्यागी गुरुपूजकः
krodhaharṣāvanādṛtya paiśunyaṃ ca viśāṃ patevipro vedānadhīte yaḥ sa tyāgī gurupūjakaḥ
- 12.12.11
आश्रमांस्तुलया सर्वान्धृतानाहुर्मनीषिणःएकतस्ते त्रयो राजन्गृहस्थाश्रम एकतः
āśramāṃstulayā sarvāndhṛtānāhurmanīṣiṇaḥekataste trayo rājangṛhasthāśrama ekataḥ
- 12.12.12
समीक्षते तु योऽर्थं वै कामं स्वर्गं च भारतअयं पन्था महर्षीणामियं लोकविदां गतिः
samīkṣate tu yo'rthaṃ vai kāmaṃ svargaṃ ca bhārataayaṃ panthā maharṣīṇāmiyaṃ lokavidāṃ gatiḥ
- 12.12.13
इति यः कुरुते भावं स त्यागी भरतर्षभन यः परित्यज्य गृहान्वनमेति विमूढवत्
iti yaḥ kurute bhāvaṃ sa tyāgī bharatarṣabhana yaḥ parityajya gṛhānvanameti vimūḍhavat
- 12.12.14
यदा कामान्समीक्षेत धर्मवैतंसिकोऽनृजुःअथैनं मृत्युपाशेन कण्ठे बध्नाति मृत्युराट्
yadā kāmānsamīkṣeta dharmavaitaṃsiko'nṛjuḥathainaṃ mṛtyupāśena kaṇṭhe badhnāti mṛtyurāṭ
- 12.12.15
अभिमानकृतं कर्म नैतत्फलवदुच्यतेत्यागयुक्तं महाराज सर्वमेव महाफलम्
abhimānakṛtaṃ karma naitatphalavaducyatetyāgayuktaṃ mahārāja sarvameva mahāphalam
- 12.12.16
शमो दमस्तपो दानं सत्यं शौचमथार्जवम्यज्ञो धृतिश्च धर्मश्च नित्यमार्षो विधिः स्मृतः
śamo damastapo dānaṃ satyaṃ śaucamathārjavamyajño dhṛtiśca dharmaśca nityamārṣo vidhiḥ smṛtaḥ
- 12.12.17
पितृदेवातिथिकृते समारम्भोऽत्र शस्यतेअत्रैव हि महाराज त्रिवर्गः केवलं फलम्
pitṛdevātithikṛte samārambho'tra śasyateatraiva hi mahārāja trivargaḥ kevalaṃ phalam
- 12.12.18
एतस्मिन्वर्तमानस्य विधौ विप्रनिषेवितेत्यागिनः प्रसृतस्येह नोच्छित्तिर्विद्यते क्वचित्
etasminvartamānasya vidhau vipraniṣevitetyāginaḥ prasṛtasyeha nocchittirvidyate kvacit
- 12.12.19
असृजद्धि प्रजा राजन्प्रजापतिरकल्मषःमां यक्ष्यन्तीति शान्तात्मा यज्ञैर्विविधदक्षिणैः
asṛjaddhi prajā rājanprajāpatirakalmaṣaḥmāṃ yakṣyantīti śāntātmā yajñairvividhadakṣiṇaiḥ
- 12.12.20
वीरुधश्चैव वृक्षांश्च यज्ञार्थं च तथौषधीःपशूंश्चैव तथा मेध्यान्यज्ञार्थानि हवींषि च
vīrudhaścaiva vṛkṣāṃśca yajñārthaṃ ca tathauṣadhīḥpaśūṃścaiva tathā medhyānyajñārthāni havīṃṣi ca
- 12.12.21
गृहस्थाश्रमिणस्तच्च यज्ञकर्म विरोधकम्तस्माद्गार्हस्थ्यमेवेह दुष्करं दुर्लभं तथा
gṛhasthāśramiṇastacca yajñakarma virodhakamtasmādgārhasthyameveha duṣkaraṃ durlabhaṃ tathā
- 12.12.22
तत्संप्राप्य गृहस्था ये पशुधान्यसमन्विताःन यजन्ते महाराज शाश्वतं तेषु किल्बिषम्
tatsaṃprāpya gṛhasthā ye paśudhānyasamanvitāḥna yajante mahārāja śāśvataṃ teṣu kilbiṣam
- 12.12.23
स्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथापरेअथापरे महायज्ञान्मनसैव वितन्वते
svādhyāyayajñā ṛṣayo jñānayajñāstathāpareathāpare mahāyajñānmanasaiva vitanvate
- 12.12.24
एवं दानसमाधानं मार्गमातिष्ठतो नृपद्विजातेर्ब्रह्मभूतस्य स्पृहयन्ति दिवौकसः
evaṃ dānasamādhānaṃ mārgamātiṣṭhato nṛpadvijāterbrahmabhūtasya spṛhayanti divaukasaḥ
- 12.12.25
स रत्नानि विचित्राणि संभृतानि ततस्ततःमखेष्वनभिसंत्यज्य नास्तिक्यमभिजल्पसिकुटुम्बमास्थिते त्यागं न पश्यामि नराधिप
sa ratnāni vicitrāṇi saṃbhṛtāni tatastataḥmakheṣvanabhisaṃtyajya nāstikyamabhijalpasikuṭumbamāsthite tyāgaṃ na paśyāmi narādhipa
- 12.12.26
राजसूयाश्वमेधेषु सर्वमेधेषु वा पुनःय चान्ये क्रतवस्तात ब्राह्मणैरभिपूजिताःतैर्यजस्व महाराज शक्रो देवपतिर्यथा
rājasūyāśvamedheṣu sarvamedheṣu vā punaḥya cānye kratavastāta brāhmaṇairabhipūjitāḥtairyajasva mahārāja śakro devapatiryathā
- 12.12.27
राज्ञः प्रमाददोषेण दस्युभिः परिमुष्यताम्अशरण्यः प्रजानां यः स राजा कलिरुच्यते
rājñaḥ pramādadoṣeṇa dasyubhiḥ parimuṣyatāmaśaraṇyaḥ prajānāṃ yaḥ sa rājā kalirucyate
- 12.12.28
अश्वान्गाश्चैव दासीश्च करेणूश्च स्वलंकृताःग्रामाञ्जनपदांश्चैव क्षेत्राणि च गृहाणि च
aśvāngāścaiva dāsīśca kareṇūśca svalaṃkṛtāḥgrāmāñjanapadāṃścaiva kṣetrāṇi ca gṛhāṇi ca
- 12.12.29
अप्रदाय द्विजातिभ्यो मात्सर्याविष्टचेतसःवयं ते राजकलयो भविष्यामो विशां पते
apradāya dvijātibhyo mātsaryāviṣṭacetasaḥvayaṃ te rājakalayo bhaviṣyāmo viśāṃ pate
- 12.12.30
अदातारोऽशरण्याश्च राजकिल्बिषभागिनःदुःखानामेव भोक्तारो न सुखानां कदाचन
adātāro'śaraṇyāśca rājakilbiṣabhāginaḥduḥkhānāmeva bhoktāro na sukhānāṃ kadācana
- 12.12.31
अनिष्ट्वा च महायज्ञैरकृत्वा च पितृस्वधाम्तीर्थेष्वनभिसंत्यज्य प्रव्रजिष्यसि चेदथ
aniṣṭvā ca mahāyajñairakṛtvā ca pitṛsvadhāmtīrtheṣvanabhisaṃtyajya pravrajiṣyasi cedatha
- 12.12.32
छिन्नाभ्रमिव गन्तासि विलयं मारुतेरितम्लोकयोरुभयोर्भ्रष्टो ह्यन्तराले व्यवस्थितः
chinnābhramiva gantāsi vilayaṃ māruteritamlokayorubhayorbhraṣṭo hyantarāle vyavasthitaḥ
- 12.12.33
अन्तर्बहिश्च यत्किंचिन्मनोव्यासङ्गकारकम्परित्यज्य भवेत्त्यागी न यो हित्वा प्रतिष्ठते
antarbahiśca yatkiṃcinmanovyāsaṅgakārakamparityajya bhavettyāgī na yo hitvā pratiṣṭhate
- 12.12.34
एतस्मिन्वर्तमानस्य विधौ विप्रनिषेवितेब्राह्मणस्य महाराज नोच्छित्तिर्विद्यते क्वचित्
etasminvartamānasya vidhau vipraniṣevitebrāhmaṇasya mahārāja nocchittirvidyate kvacit
- 12.12.35
निहत्य शत्रूंस्तरसा समृद्धा;न्शक्रो यथा दैत्यबलानि संख्येकः पार्थ शोचेन्निरतः स्वधर्मे; पूर्वैः स्मृते पार्थिव शिष्टजुष्टे
nihatya śatrūṃstarasā samṛddhā;nśakro yathā daityabalāni saṃkhyekaḥ pārtha śocennirataḥ svadharme; pūrvaiḥ smṛte pārthiva śiṣṭajuṣṭe
- 12.12.36
क्षात्रेण धर्मेण पराक्रमेण; जित्वा महीं मन्त्रविद्भ्यः प्रदायनाकस्य पृष्ठेऽसि नरेन्द्र गन्ता; न शोचितव्यं भवताद्य पार्थ
kṣātreṇa dharmeṇa parākrameṇa; jitvā mahīṃ mantravidbhyaḥ pradāyanākasya pṛṣṭhe'si narendra gantā; na śocitavyaṃ bhavatādya pārtha