Loading
Mahabharata 12.138.70
यथावदुक्तं वचनं हितं तदा; निशम्य विप्रेण सुवीरराष्ट्रियःतथाकरोद्वाक्यमदीनचेतनः; श्रियं च दीप्तां बुभुजे सबान्धवः
yathāvaduktaṃ vacanaṃ hitaṃ tadā; niśamya vipreṇa suvīrarāṣṭriyaḥtathākarodvākyamadīnacetanaḥ; śriyaṃ ca dīptāṃ bubhuje sabāndhavaḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book