Parva.Adhyaya 12.138
Mahabharata · 70 verses
- 12.138.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
युगक्षयात्परिक्षीणे धर्मे लोके च भारतदस्युभिः पीड्यमाने च कथं स्थेयं पितामह
yugakṣayātparikṣīṇe dharme loke ca bhāratadasyubhiḥ pīḍyamāne ca kathaṃ stheyaṃ pitāmaha
- 12.138.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
हन्त ते कथयिष्यामि नीतिमापत्सु भारतउत्सृज्यापि घृणां काले यथा वर्तेत भूमिपः
hanta te kathayiṣyāmi nītimāpatsu bhāratautsṛjyāpi ghṛṇāṃ kāle yathā varteta bhūmipaḥ
- 12.138.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्भरद्वाजस्य संवादं राज्ञः शत्रुंतपस्य च
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanambharadvājasya saṃvādaṃ rājñaḥ śatruṃtapasya ca
- 12.138.4
राजा शत्रुंतपो नाम सौवीराणां महारथःकणिङ्कमुपसंगम्य पप्रच्छार्थविनिश्चयम्
rājā śatruṃtapo nāma sauvīrāṇāṃ mahārathaḥkaṇiṅkamupasaṃgamya papracchārthaviniścayam
- 12.138.5
अलब्धस्य कथं लिप्सा लब्धं केन विवर्धतेवर्धितं पालयेत्केन पालितं प्रणयेत्कथम्
alabdhasya kathaṃ lipsā labdhaṃ kena vivardhatevardhitaṃ pālayetkena pālitaṃ praṇayetkatham
- 12.138.6
तस्मै विनिश्चयार्थं स परिपृष्टार्थनिश्चयःउवाच ब्राह्मणो वाक्यमिदं हेतुमदुत्तरम्
tasmai viniścayārthaṃ sa paripṛṣṭārthaniścayaḥuvāca brāhmaṇo vākyamidaṃ hetumaduttaram
- 12.138.7
नित्यमुद्यतदण्डः स्यान्नित्यं विवृतपौरुषःअच्छिद्रश्छिद्रदर्शी च परेषां विवरानुगः
nityamudyatadaṇḍaḥ syānnityaṃ vivṛtapauruṣaḥacchidraśchidradarśī ca pareṣāṃ vivarānugaḥ
- 12.138.8
नित्यमुद्यतदण्डस्य भृशमुद्विजते जनःतस्मात्सर्वाणि भूतानि दण्डेनैव प्ररोधयेत्
nityamudyatadaṇḍasya bhṛśamudvijate janaḥtasmātsarvāṇi bhūtāni daṇḍenaiva prarodhayet
- 12.138.9
एवमेव प्रशंसन्ति पण्डितास्तत्त्वदर्शिनःतस्माच्चतुष्टये तस्मिन्प्रधानो दण्ड उच्यते
evameva praśaṃsanti paṇḍitāstattvadarśinaḥtasmāccatuṣṭaye tasminpradhāno daṇḍa ucyate
- 12.138.10
छिन्नमूले ह्यधिष्ठाने सर्वे तज्जीविनो हताःकथं हि शाखास्तिष्ठेयुश्छिन्नमूले वनस्पतौ
chinnamūle hyadhiṣṭhāne sarve tajjīvino hatāḥkathaṃ hi śākhāstiṣṭheyuśchinnamūle vanaspatau
- 12.138.11
मूलमेवादितश्छिन्द्यात्परपक्षस्य पण्डितःततः सहायान्पक्षं च सर्वमेवानुसारयेत्
mūlamevāditaśchindyātparapakṣasya paṇḍitaḥtataḥ sahāyānpakṣaṃ ca sarvamevānusārayet
- 12.138.12
सुमन्त्रितं सुविक्रान्तं सुयुद्धं सुपलायितम्आपदां पदकालेषु कुर्वीत न विचारयेत्
sumantritaṃ suvikrāntaṃ suyuddhaṃ supalāyitamāpadāṃ padakāleṣu kurvīta na vicārayet
- 12.138.13
वाङ्मात्रेण विनीतः स्याद्धृदयेन यथा क्षुरःश्लक्ष्णपूर्वाभिभाषी च कामक्रोधौ विवर्जयेत्
vāṅmātreṇa vinītaḥ syāddhṛdayena yathā kṣuraḥślakṣṇapūrvābhibhāṣī ca kāmakrodhau vivarjayet
- 12.138.14
सपत्नसहिते कार्ये कृत्वा संधिं न विश्वसेत्अपक्रामेत्ततः क्षिप्रं कृतकार्यो विचक्षणः
sapatnasahite kārye kṛtvā saṃdhiṃ na viśvasetapakrāmettataḥ kṣipraṃ kṛtakāryo vicakṣaṇaḥ
- 12.138.15
शत्रुं च मित्ररूपेण सान्त्वेनैवाभिसान्त्वयेत्नित्यशश्चोद्विजेत्तस्मात्सर्पाद्वेश्मगतादिव
śatruṃ ca mitrarūpeṇa sāntvenaivābhisāntvayetnityaśaścodvijettasmātsarpādveśmagatādiva
- 12.138.16
यस्य बुद्धिं परिभवेत्तमतीतेन सान्त्वयेत्अनागतेन दुष्प्रज्ञं प्रत्युत्पन्नेन पण्डितम्
yasya buddhiṃ paribhavettamatītena sāntvayetanāgatena duṣprajñaṃ pratyutpannena paṇḍitam
- 12.138.17
अञ्जलिं शपथं सान्त्वं प्रणम्य शिरसा वदेत्अश्रुप्रपातनं चैव कर्तव्यं भूतिमिच्छता
añjaliṃ śapathaṃ sāntvaṃ praṇamya śirasā vadetaśruprapātanaṃ caiva kartavyaṃ bhūtimicchatā
- 12.138.18
वहेदमित्रं स्कन्धेन यावत्कालविपर्ययःअथैनमागते काले भिन्द्याद्घटमिवाश्मनि
vahedamitraṃ skandhena yāvatkālaviparyayaḥathainamāgate kāle bhindyādghaṭamivāśmani
- 12.138.19
मुहूर्तमपि राजेन्द्र तिन्दुकालातवज्ज्वलेत्न तुषाग्निरिवानर्चिर्धूमायेत नरश्चिरम्
muhūrtamapi rājendra tindukālātavajjvaletna tuṣāgnirivānarcirdhūmāyeta naraściram
- 12.138.20
नानर्थकेनार्थवत्त्वं कृतघ्नेन समाचरेत्अर्थे तु शक्यते भोक्तुं कृतकार्योऽवमन्यतेतस्मात्सर्वाणि कार्याणि सावशेषाणि कारयेत्
nānarthakenārthavattvaṃ kṛtaghnena samācaretarthe tu śakyate bhoktuṃ kṛtakāryo'vamanyatetasmātsarvāṇi kāryāṇi sāvaśeṣāṇi kārayet
- 12.138.21
कोकिलस्य वराहस्य मेरोः शून्यस्य वेश्मनःव्याडस्य भक्तिचित्रस्य यच्छ्रेष्ठं तत्समाचरेत्
kokilasya varāhasya meroḥ śūnyasya veśmanaḥvyāḍasya bhakticitrasya yacchreṣṭhaṃ tatsamācaret
- 12.138.22
उत्थायोत्थाय गच्छेच्च नित्ययुक्तो रिपोर्गृहान्कुशलं चापि पृच्छेत यद्यप्यकुशलं भवेत्
utthāyotthāya gacchecca nityayukto riporgṛhānkuśalaṃ cāpi pṛccheta yadyapyakuśalaṃ bhavet
- 12.138.23
नालसाः प्राप्नुवन्त्यर्थान्न क्लीबा न च मानिनःन च लोकरवाद्भीता न च शश्वत्प्रतीक्षिणः
nālasāḥ prāpnuvantyarthānna klībā na ca māninaḥna ca lokaravādbhītā na ca śaśvatpratīkṣiṇaḥ
- 12.138.24
नास्य छिद्रं परो विद्याद्विद्याच्छिद्रं परस्य तुगूहेत्कूर्म इवाङ्गानि रक्षेद्विवरमात्मनः
nāsya chidraṃ paro vidyādvidyācchidraṃ parasya tugūhetkūrma ivāṅgāni rakṣedvivaramātmanaḥ
- 12.138.25
बकवच्चिन्तयेदर्थान्सिंहवच्च पराक्रमेत्वृकवच्चावलुम्पेत शशवच्च विनिष्पतेत्
bakavaccintayedarthānsiṃhavacca parākrametvṛkavaccāvalumpeta śaśavacca viniṣpatet
- 12.138.26
पानमक्षास्तथा नार्यो मृगया गीतवादितम्एतानि युक्त्या सेवेत प्रसङ्गो ह्यत्र दोषवान्
pānamakṣāstathā nāryo mṛgayā gītavāditametāni yuktyā seveta prasaṅgo hyatra doṣavān
- 12.138.27
कुर्यात्तृणमयं चापं शयीत मृगशायिकाम्अन्धः स्यादन्धवेलायां बाधिर्यमपि संश्रयेत्
kuryāttṛṇamayaṃ cāpaṃ śayīta mṛgaśāyikāmandhaḥ syādandhavelāyāṃ bādhiryamapi saṃśrayet
- 12.138.28
देशं कालं समासाद्य विक्रमेत विचक्षणःदेशकालाभ्यतीतो हि विक्रमो निष्फलो भवेत्
deśaṃ kālaṃ samāsādya vikrameta vicakṣaṇaḥdeśakālābhyatīto hi vikramo niṣphalo bhavet
- 12.138.29
कालाकालौ संप्रधार्य बलाबलमथात्मनःपरस्परबलं ज्ञात्वा तथात्मानं नियोजयेत्
kālākālau saṃpradhārya balābalamathātmanaḥparasparabalaṃ jñātvā tathātmānaṃ niyojayet
- 12.138.30
दण्डेनोपनतं शत्रुं यो राजा न नियच्छतिस मृत्युमुपगूह्यास्ते गर्भमश्वतरी यथा
daṇḍenopanataṃ śatruṃ yo rājā na niyacchatisa mṛtyumupagūhyāste garbhamaśvatarī yathā
- 12.138.31
सुपुष्पितः स्यादफलः फलवान्स्याद्दुरारुहःआमः स्यात्पक्वसंकाशो न च शीर्येत कस्यचित्
supuṣpitaḥ syādaphalaḥ phalavānsyāddurāruhaḥāmaḥ syātpakvasaṃkāśo na ca śīryeta kasyacit
- 12.138.32
आशां कालवतीं कुर्यात्तां च विघ्नेन योजयेत्विघ्नं निमित्ततो ब्रूयान्निमित्तं चापि हेतुतः
āśāṃ kālavatīṃ kuryāttāṃ ca vighnena yojayetvighnaṃ nimittato brūyānnimittaṃ cāpi hetutaḥ
- 12.138.33
भीतवत्संविधातव्यं यावद्भयमनागतम्आगतं तु भयं दृष्ट्वा प्रहर्तव्यमभीतवत्
bhītavatsaṃvidhātavyaṃ yāvadbhayamanāgatamāgataṃ tu bhayaṃ dṛṣṭvā prahartavyamabhītavat
- 12.138.34
न संशयमनारुह्य नरो भद्राणि पश्यतिसंशयं पुनरारुह्य यदि जीवति पश्यति
na saṃśayamanāruhya naro bhadrāṇi paśyatisaṃśayaṃ punarāruhya yadi jīvati paśyati
- 12.138.35
अनागतं विजानीयाद्यच्छेद्भयमुपस्थितम्पुनर्वृद्धिक्षयात्किंचिदभिवृत्तं निशामयेत्
anāgataṃ vijānīyādyacchedbhayamupasthitampunarvṛddhikṣayātkiṃcidabhivṛttaṃ niśāmayet
- 12.138.36
प्रत्युपस्थितकालस्य सुखस्य परिवर्जनम्अनागतसुखाशा च नैष बुद्धिमतां नयः
pratyupasthitakālasya sukhasya parivarjanamanāgatasukhāśā ca naiṣa buddhimatāṃ nayaḥ
- 12.138.37
योऽरिणा सह संधाय सुखं स्वपिति विश्वसन्स वृक्षाग्रप्रसुप्तो वा पतितः प्रतिबुध्यते
yo'riṇā saha saṃdhāya sukhaṃ svapiti viśvasansa vṛkṣāgraprasupto vā patitaḥ pratibudhyate
- 12.138.38
कर्मणा येन तेनेह मृदुना दारुणेन वाउद्धरेद्दीनमात्मानं समर्थो धर्ममाचरेत्
karmaṇā yena teneha mṛdunā dāruṇena vāuddhareddīnamātmānaṃ samartho dharmamācaret
- 12.138.39
ये सपत्नाः सपत्नानां सर्वांस्तानपवत्सयेत्आत्मनश्चापि बोद्धव्याश्चाराः प्रणिहिताः परैः
ye sapatnāḥ sapatnānāṃ sarvāṃstānapavatsayetātmanaścāpi boddhavyāścārāḥ praṇihitāḥ paraiḥ
- 12.138.40
चारः सुविहितः कार्य आत्मनोऽथ परस्य चपाषण्डांस्तापसादींश्च परराष्ट्रं प्रवेशयेत्
cāraḥ suvihitaḥ kārya ātmano'tha parasya capāṣaṇḍāṃstāpasādīṃśca pararāṣṭraṃ praveśayet
- 12.138.41
उद्यानेषु विहारेषु प्रपास्वावसथेषु चपानागारेषु वेशेषु तीर्थेषु च सभासु च
udyāneṣu vihāreṣu prapāsvāvasatheṣu capānāgāreṣu veśeṣu tīrtheṣu ca sabhāsu ca
- 12.138.42
धर्माभिचारिणः पापाश्चारा लोकस्य कण्टकाःसमागच्छन्ति तान्बुद्ध्वा नियच्छेच्छमयेदपि
dharmābhicāriṇaḥ pāpāścārā lokasya kaṇṭakāḥsamāgacchanti tānbuddhvā niyacchecchamayedapi
- 12.138.43
न विश्वसेदविश्वस्ते विश्वस्ते नापि विश्वसेत्विश्वस्तं भयमन्वेति नापरीक्ष्य च विश्वसेत्
na viśvasedaviśvaste viśvaste nāpi viśvasetviśvastaṃ bhayamanveti nāparīkṣya ca viśvaset
- 12.138.44
विश्वासयित्वा तु परं तत्त्वभूतेन हेतुनाअथास्य प्रहरेत्काले किंचिद्विचलिते पदे
viśvāsayitvā tu paraṃ tattvabhūtena hetunāathāsya praharetkāle kiṃcidvicalite pade
- 12.138.45
अशङ्क्यमपि शङ्केत नित्यं शङ्केत शङ्कितात्भयं हि शङ्किताज्जातं समूलमपि कृन्तति
aśaṅkyamapi śaṅketa nityaṃ śaṅketa śaṅkitātbhayaṃ hi śaṅkitājjātaṃ samūlamapi kṛntati
- 12.138.46
अवधानेन मौनेन काषायेण जटाजिनैःविश्वासयित्वा द्वेष्टारमवलुम्पेद्यथा वृकः
avadhānena maunena kāṣāyeṇa jaṭājinaiḥviśvāsayitvā dveṣṭāramavalumpedyathā vṛkaḥ
- 12.138.47
पुत्रो वा यदि वा भ्राता पिता वा यदि वा सुहृत्अर्थस्य विघ्नं कुर्वाणा हन्तव्या भूतिवर्धनाः
putro vā yadi vā bhrātā pitā vā yadi vā suhṛtarthasya vighnaṃ kurvāṇā hantavyā bhūtivardhanāḥ
- 12.138.48
गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतःउत्पथप्रतिपन्नस्य दण्डो भवति शासनम्
gurorapyavaliptasya kāryākāryamajānataḥutpathapratipannasya daṇḍo bhavati śāsanam
- 12.138.49
प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यां संप्रदानेन कस्यचित्प्रतिपुष्कलघाती स्यात्तीक्ष्णतुण्ड इव द्विजः
pratyutthānābhivādābhyāṃ saṃpradānena kasyacitpratipuṣkalaghātī syāttīkṣṇatuṇḍa iva dvijaḥ
- 12.138.50
नाच्छित्त्वा परमर्माणि नाकृत्वा कर्म दारुणम्नाहत्वा मत्स्यघातीव प्राप्नोति परमां श्रियम्
nācchittvā paramarmāṇi nākṛtvā karma dāruṇamnāhatvā matsyaghātīva prāpnoti paramāṃ śriyam
- 12.138.51
नास्ति जात्या रिपुर्नाम मित्रं नाम न विद्यतेसामर्थ्ययोगाज्जायन्ते मित्राणि रिपवस्तथा
nāsti jātyā ripurnāma mitraṃ nāma na vidyatesāmarthyayogājjāyante mitrāṇi ripavastathā
- 12.138.52
अमित्रं नैव मुञ्चेत ब्रुवन्तं करुणान्यपिदुःखं तत्र न कुर्वीत हन्यात्पूर्वापकारिणम्
amitraṃ naiva muñceta bruvantaṃ karuṇānyapiduḥkhaṃ tatra na kurvīta hanyātpūrvāpakāriṇam
- 12.138.53
संग्रहानुग्रहे यत्नः सदा कार्योऽनसूयतानिग्रहश्चापि यत्नेन कर्तव्यो भूतिमिच्छता
saṃgrahānugrahe yatnaḥ sadā kāryo'nasūyatānigrahaścāpi yatnena kartavyo bhūtimicchatā
- 12.138.54
प्रहरिष्यन्प्रियं ब्रूयात्प्रहृत्यापि प्रियोत्तरम्अपि चास्य शिरश्छित्त्वा रुद्याच्छोचेदथापि वा
prahariṣyanpriyaṃ brūyātprahṛtyāpi priyottaramapi cāsya śiraśchittvā rudyācchocedathāpi vā
- 12.138.55
निमन्त्रयेत सान्त्वेन संमानेन तितिक्षयाआशाकारणमित्येतत्कर्तव्यं भूतिमिच्छता
nimantrayeta sāntvena saṃmānena titikṣayāāśākāraṇamityetatkartavyaṃ bhūtimicchatā
- 12.138.56
न शुष्कवैरं कुर्वीत न बाहुभ्यां नदीं तरेत्अपार्थकमनायुष्यं गोविषाणस्य भक्षणम्दन्ताश्च परिघृष्यन्ते रसश्चापि न लभ्यते
na śuṣkavairaṃ kurvīta na bāhubhyāṃ nadīṃ taretapārthakamanāyuṣyaṃ goviṣāṇasya bhakṣaṇamdantāśca parighṛṣyante rasaścāpi na labhyate
- 12.138.57
त्रिवर्गे त्रिविधा पीडानुबन्धास्त्रय एव चअनुबन्धवधौ ज्ञात्वा पीडां हि परिवर्जयेत्
trivarge trividhā pīḍānubandhāstraya eva caanubandhavadhau jñātvā pīḍāṃ hi parivarjayet
- 12.138.58
ऋणशेषोऽग्निशेषश्च शत्रुशेषस्तथैव चपुनः पुनर्विवर्धेत स्वल्पोऽप्यनिवारितः
ṛṇaśeṣo'gniśeṣaśca śatruśeṣastathaiva capunaḥ punarvivardheta svalpo'pyanivāritaḥ
- 12.138.59
वर्धमानमृणं तिष्ठत्परिभूताश्च शत्रवःआवहन्त्यनयं तीव्रं व्याधयश्चाप्युपेक्षिताः
vardhamānamṛṇaṃ tiṣṭhatparibhūtāśca śatravaḥāvahantyanayaṃ tīvraṃ vyādhayaścāpyupekṣitāḥ
- 12.138.60
नासम्यक्कृतकारी स्यादप्रमत्तः सदा भवेत्कण्टकोऽपि हि दुश्छिन्नो विकारं कुरुते चिरम्
nāsamyakkṛtakārī syādapramattaḥ sadā bhavetkaṇṭako'pi hi duśchinno vikāraṃ kurute ciram
- 12.138.61
वधेन च मनुष्याणां मार्गाणां दूषणेन चआकराणां विनाशैश्च परराष्ट्रं विनाशयेत्
vadhena ca manuṣyāṇāṃ mārgāṇāṃ dūṣaṇena caākarāṇāṃ vināśaiśca pararāṣṭraṃ vināśayet
- 12.138.62
गृध्रदृष्टिर्बकालीनः श्वचेष्टः सिंहविक्रमःअनुद्विग्नः काकशङ्की भुजंगचरितं चरेत्
gṛdhradṛṣṭirbakālīnaḥ śvaceṣṭaḥ siṃhavikramaḥanudvignaḥ kākaśaṅkī bhujaṃgacaritaṃ caret
- 12.138.63
श्रेणिमुख्योपजापेषु वल्लभानुनयेषु चअमात्यान्परिरक्षेत भेदसंघातयोरपि
śreṇimukhyopajāpeṣu vallabhānunayeṣu caamātyānparirakṣeta bhedasaṃghātayorapi
- 12.138.64
मृदुरित्यवमन्यन्ते तीक्ष्ण इत्युद्विजन्ति चतीक्ष्णकाले च तीक्ष्णः स्यान्मृदुकाले मृदुर्भवेत्
mṛdurityavamanyante tīkṣṇa ityudvijanti catīkṣṇakāle ca tīkṣṇaḥ syānmṛdukāle mṛdurbhavet
- 12.138.65
मृदुना सुमृदुं हन्ति मृदुना हन्ति दारुणम्नासाध्यं मृदुना किंचित्तस्मात्तीक्ष्णतरं मृदु
mṛdunā sumṛduṃ hanti mṛdunā hanti dāruṇamnāsādhyaṃ mṛdunā kiṃcittasmāttīkṣṇataraṃ mṛdu
- 12.138.66
काले मृदुर्यो भवति काले भवति दारुणःस साधयति कृत्यानि शत्रूंश्चैवाधितिष्ठति
kāle mṛduryo bhavati kāle bhavati dāruṇaḥsa sādhayati kṛtyāni śatrūṃścaivādhitiṣṭhati
- 12.138.67
पण्डितेन विरुद्धः सन्दूरेऽस्मीति न विश्वसेत्दीर्घौ बुद्धिमतो बाहू याभ्यां हिंसति हिंसितः
paṇḍitena viruddhaḥ sandūre'smīti na viśvasetdīrghau buddhimato bāhū yābhyāṃ hiṃsati hiṃsitaḥ
- 12.138.68
न तत्तरेद्यस्य न पारमुत्तरे;न्न तद्धरेद्यत्पुनराहरेत्परःन तत्खनेद्यस्य न मूलमुत्खने;न्न तं हन्याद्यस्य शिरो न पातयेत्
na tattaredyasya na pāramuttare;nna taddharedyatpunarāharetparaḥna tatkhanedyasya na mūlamutkhane;nna taṃ hanyādyasya śiro na pātayet
- 12.138.69
इतीदमुक्तं वृजिनाभिसंहितं; न चैतदेवं पुरुषः समाचरेत्परप्रयुक्तं तु कथं निशामये;दतो मयोक्तं भवतो हितार्थिना
itīdamuktaṃ vṛjinābhisaṃhitaṃ; na caitadevaṃ puruṣaḥ samācaretparaprayuktaṃ tu kathaṃ niśāmaye;dato mayoktaṃ bhavato hitārthinā
- 12.138.70
यथावदुक्तं वचनं हितं तदा; निशम्य विप्रेण सुवीरराष्ट्रियःतथाकरोद्वाक्यमदीनचेतनः; श्रियं च दीप्तां बुभुजे सबान्धवः
yathāvaduktaṃ vacanaṃ hitaṃ tadā; niśamya vipreṇa suvīrarāṣṭriyaḥtathākarodvākyamadīnacetanaḥ; śriyaṃ ca dīptāṃ bubhuje sabāndhavaḥ