Mahabharata 12.139.64

श्वपच उवाच · śvapaca uvāca

नैतत्खादन्प्राप्स्यसे प्राणमन्यं; नायुर्दीर्घं नामृतस्येव तृप्तिम्भिक्षामन्यां भिक्ष मा ते मनोऽस्तु; श्वभक्षणे श्वा ह्यभक्षो द्विजानाम्

naitatkhādanprāpsyase prāṇamanyaṃ; nāyurdīrghaṃ nāmṛtasyeva tṛptimbhikṣāmanyāṃ bhikṣa mā te mano'stu; śvabhakṣaṇe śvā hyabhakṣo dvijānām

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.