Parva.Adhyaya 12.144

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

ततो गते शाकुनिके कपोती प्राह दुःखितासंस्मृत्य भर्तारमथो रुदती शोकमूर्छिता

tato gate śākunike kapotī prāha duḥkhitāsaṃsmṛtya bhartāramatho rudatī śokamūrchitā

नाहं ते विप्रियं कान्त कदाचिदपि संस्मरेसर्वा वै विधवा नारी बहुपुत्रापि खेचरशोच्या भवति बन्धूनां पतिहीना मनस्विनी

nāhaṃ te vipriyaṃ kānta kadācidapi saṃsmaresarvā vai vidhavā nārī bahuputrāpi khecaraśocyā bhavati bandhūnāṃ patihīnā manasvinī

लालिताहं त्वया नित्यं बहुमानाच्च सान्त्वितावचनैर्मधुरैः स्निग्धैरसकृत्सुमनोहरैः

lālitāhaṃ tvayā nityaṃ bahumānācca sāntvitāvacanairmadhuraiḥ snigdhairasakṛtsumanoharaiḥ

कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु चद्रुमाग्रेषु च रम्येषु रमिताहं त्वया प्रिय

kandareṣu ca śailānāṃ nadīnāṃ nirjhareṣu cadrumāgreṣu ca ramyeṣu ramitāhaṃ tvayā priya

आकाशगमने चैव सुखिताहं त्वया सुखम्विहृतास्मि त्वया कान्त तन्मे नाद्यास्ति किंचन

ākāśagamane caiva sukhitāhaṃ tvayā sukhamvihṛtāsmi tvayā kānta tanme nādyāsti kiṃcana

मितं ददाति हि पिता मितं माता मितं सुतःअमितस्य तु दातारं भर्तारं का न पूजयेत्

mitaṃ dadāti hi pitā mitaṃ mātā mitaṃ sutaḥamitasya tu dātāraṃ bhartāraṃ kā na pūjayet

नास्ति भर्तृसमो नाथो न च भर्तृसमं सुखम्विसृज्य धनसर्वस्वं भर्ता वै शरणं स्त्रियाः

nāsti bhartṛsamo nātho na ca bhartṛsamaṃ sukhamvisṛjya dhanasarvasvaṃ bhartā vai śaraṇaṃ striyāḥ

न कार्यमिह मे नाथ जीवितेन त्वया विनापतिहीनापि का नारी सती जीवितुमुत्सहेत्

na kāryamiha me nātha jīvitena tvayā vināpatihīnāpi kā nārī satī jīvitumutsahet

एवं विलप्य बहुधा करुणं सा सुदुःखितापतिव्रता संप्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम्

evaṃ vilapya bahudhā karuṇaṃ sā suduḥkhitāpativratā saṃpradīptaṃ praviveśa hutāśanam

ततश्चित्राम्बरधरं भर्तारं सान्वपश्यतविमानस्थं सुकृतिभिः पूज्यमानं महात्मभिः

tataścitrāmbaradharaṃ bhartāraṃ sānvapaśyatavimānasthaṃ sukṛtibhiḥ pūjyamānaṃ mahātmabhiḥ

चित्रमाल्याम्बरधरं सर्वाभरणभूषितम्विमानशतकोटीभिरावृतं पुण्यकीर्तिभिः

citramālyāmbaradharaṃ sarvābharaṇabhūṣitamvimānaśatakoṭībhirāvṛtaṃ puṇyakīrtibhiḥ

ततः स्वर्गगतः पक्षी भार्यया सह संगतःकर्मणा पूजितस्तेन रेमे तत्र स भार्यया

tataḥ svargagataḥ pakṣī bhāryayā saha saṃgataḥkarmaṇā pūjitastena reme tatra sa bhāryayā