Loading
Mahabharata 12.145.4
ततोऽपश्यत्सुविस्तीर्णं हृद्यं पद्मविभूषितम्नानाद्विजगणाकीर्णं सरः शीतजलं शुभम्पिपासार्तोऽपि तद्दृष्ट्वा तृप्तः स्यान्नात्र संशयः
tato'paśyatsuvistīrṇaṃ hṛdyaṃ padmavibhūṣitamnānādvijagaṇākīrṇaṃ saraḥ śītajalaṃ śubhampipāsārto'pi taddṛṣṭvā tṛptaḥ syānnātra saṃśayaḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book