Mahabharata 12.148.29

उभे तु यस्य सुकृते भवेतां; किं स्वित्तयोस्तत्र जयोत्तरं स्यात्आचक्ष्व नः कर्मफलं महर्षे; कथं पापं नुदते पुण्यशीलः

ubhe tu yasya sukṛte bhavetāṃ; kiṃ svittayostatra jayottaraṃ syātācakṣva naḥ karmaphalaṃ maharṣe; kathaṃ pāpaṃ nudate puṇyaśīlaḥ

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.