Mahabharata 12.149.68
बालवृद्धसहस्राणि सदा संत्यज्य बान्धवाःदिनानि चैव रात्रीश्च दुःखं तिष्ठन्ति भूतले
bālavṛddhasahasrāṇi sadā saṃtyajya bāndhavāḥdināni caiva rātrīśca duḥkhaṃ tiṣṭhanti bhūtale
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book