Mahabharata 12.162.46
अवबुध्यात्मनात्मानं सत्यं शीलं श्रुतं दमम्अनुक्रोशं च संस्मृत्य त्यज वासमिमं द्विज
avabudhyātmanātmānaṃ satyaṃ śīlaṃ śrutaṃ damamanukrośaṃ ca saṃsmṛtya tyaja vāsamimaṃ dvija
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book