Mahabharata 12.171.47
प्रहाय कामं लोभं च क्रोधं पारुष्यमेव चनाद्य लोभवशं प्राप्तो दुःखं प्राप्स्याम्यनात्मवान्
prahāya kāmaṃ lobhaṃ ca krodhaṃ pāruṣyameva canādya lobhavaśaṃ prāpto duḥkhaṃ prāpsyāmyanātmavān
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.