Loading
Mahabharata 12.172.30
सुखमसुखमनर्थमर्थलाभं; रतिमरतिं मरणं च जीवितं चविधिनियतमवेक्ष्य तत्त्वतोऽहं; व्रतमिदमाजगरं शुचिश्चरामि
sukhamasukhamanarthamarthalābhaṃ; ratimaratiṃ maraṇaṃ ca jīvitaṃ cavidhiniyatamavekṣya tattvato'haṃ; vratamidamājagaraṃ śuciścarāmi
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book