Parva.Adhyaya 12.191

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

कीदृशो जापको याति निरयं वर्णयस्व मेकौतूहलं हि मे जातं तद्भवान्वक्तुमर्हति

kīdṛśo jāpako yāti nirayaṃ varṇayasva mekautūhalaṃ hi me jātaṃ tadbhavānvaktumarhati

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

धर्मस्यांशः प्रसूतोऽसि धर्मिष्ठोऽसि स्वभावतःधर्ममूलाश्रयं वाक्यं शृणुष्वावहितोऽनघ

dharmasyāṃśaḥ prasūto'si dharmiṣṭho'si svabhāvataḥdharmamūlāśrayaṃ vākyaṃ śṛṇuṣvāvahito'nagha

अमूनि यानि स्थानानि देवानां परमात्मनाम्नानासंस्थानवर्णानि नानारूपफलानि च

amūni yāni sthānāni devānāṃ paramātmanāmnānāsaṃsthānavarṇāni nānārūpaphalāni ca

दिव्यानि कामचारीणि विमानानि सभास्तथाआक्रीडा विविधा राजन्पद्मिन्यश्चामलोदकाः

divyāni kāmacārīṇi vimānāni sabhāstathāākrīḍā vividhā rājanpadminyaścāmalodakāḥ

चतुर्णां लोकपालानां शुक्रस्याथ बृहस्पतेःमरुतां विश्वदेवानां साध्यानामश्विनोरपि

caturṇāṃ lokapālānāṃ śukrasyātha bṛhaspateḥmarutāṃ viśvadevānāṃ sādhyānāmaśvinorapi

रुद्रादित्यवसूनां च तथान्येषां दिवौकसाम्एते वै निरयास्तात स्थानस्य परमात्मनः

rudrādityavasūnāṃ ca tathānyeṣāṃ divaukasāmete vai nirayāstāta sthānasya paramātmanaḥ

अभयं चानिमित्तं च न च क्लेशभयावृतम्द्वाभ्यां मुक्तं त्रिभिर्मुक्तमष्टाभिस्त्रिभिरेव च

abhayaṃ cānimittaṃ ca na ca kleśabhayāvṛtamdvābhyāṃ muktaṃ tribhirmuktamaṣṭābhistribhireva ca

चतुर्लक्षणवर्जं तु चतुष्कारणवर्जितम्अप्रहर्षमनानन्दमशोकं विगतक्लमम्

caturlakṣaṇavarjaṃ tu catuṣkāraṇavarjitamapraharṣamanānandamaśokaṃ vigataklamam

कालः संपच्यते तत्र न कालस्तत्र वै प्रभुःस कालस्य प्रभू राजन्स्वर्गस्यापि तथेश्वरः

kālaḥ saṃpacyate tatra na kālastatra vai prabhuḥsa kālasya prabhū rājansvargasyāpi tatheśvaraḥ

आत्मकेवलतां प्राप्तस्तत्र गत्वा न शोचतिईदृशं परमं स्थानं निरयास्ते च तादृशाः

ātmakevalatāṃ prāptastatra gatvā na śocatiīdṛśaṃ paramaṃ sthānaṃ nirayāste ca tādṛśāḥ

एते ते निरयाः प्रोक्ताः सर्व एव यथातथम्तस्य स्थानवरस्येह सर्वे निरयसंज्ञिताः

ete te nirayāḥ proktāḥ sarva eva yathātathamtasya sthānavarasyeha sarve nirayasaṃjñitāḥ