Mahabharata 12.194.10

मनुरुवाचयद्यत्प्रियं यस्य सुखं तदाहु;स्तदेव दुःखं प्रवदन्त्यनिष्टम्इष्टं च मे स्यादितरच्च न स्या;देतत्कृते कर्मविधिः प्रवृत्तःइष्टं त्वनिष्टं च न मां भजेते;त्येतत्कृते ज्ञानविधिः प्रवृत्तः

manuruvācayadyatpriyaṃ yasya sukhaṃ tadāhu;stadeva duḥkhaṃ pravadantyaniṣṭamiṣṭaṃ ca me syāditaracca na syā;detatkṛte karmavidhiḥ pravṛttaḥiṣṭaṃ tvaniṣṭaṃ ca na māṃ bhajete;tyetatkṛte jñānavidhiḥ pravṛttaḥ

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.