Loading
Mahabharata 12.194.14
सर्पान्कुशाग्राणि तथोदपानं; ज्ञात्वा मनुष्याः परिवर्जयन्तिअज्ञानतस्तत्र पतन्ति मूढा; ज्ञाने फलं पश्य यथा विशिष्टम्
sarpānkuśāgrāṇi tathodapānaṃ; jñātvā manuṣyāḥ parivarjayantiajñānatastatra patanti mūḍhā; jñāne phalaṃ paśya yathā viśiṣṭam
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book