Parva.Adhyaya 12.209
Mahabharata · 20 verses
- 12.209.1
गुरुरुवाचनिष्कल्मषं ब्रह्मचर्यमिच्छता चरितुं सदानिद्रा सर्वात्मना त्याज्या स्वप्नदोषानवेक्षता
gururuvācaniṣkalmaṣaṃ brahmacaryamicchatā carituṃ sadānidrā sarvātmanā tyājyā svapnadoṣānavekṣatā
- 12.209.2
स्वप्ने हि रजसा देही तमसा चाभिभूयतेदेहान्तरमिवापन्नश्चरत्यपगतस्मृतिः
svapne hi rajasā dehī tamasā cābhibhūyatedehāntaramivāpannaścaratyapagatasmṛtiḥ
- 12.209.3
ज्ञानाभ्यासाज्जागरतो जिज्ञासार्थमनन्तरम्विज्ञानाभिनिवेशात्तु जागरत्यनिशं सदा
jñānābhyāsājjāgarato jijñāsārthamanantaramvijñānābhiniveśāttu jāgaratyaniśaṃ sadā
- 12.209.4
अत्राह को न्वयं भावः स्वप्ने विषयवानिवप्रलीनैरिन्द्रियैर्देही वर्तते देहवानिव
atrāha ko nvayaṃ bhāvaḥ svapne viṣayavānivapralīnairindriyairdehī vartate dehavāniva
- 12.209.5
अत्रोच्यते यथा ह्येतद्वेद योगेश्वरो हरिःतथैतदुपपन्नार्थं वर्णयन्ति महर्षयः
atrocyate yathā hyetadveda yogeśvaro hariḥtathaitadupapannārthaṃ varṇayanti maharṣayaḥ
- 12.209.6
इन्द्रियाणां श्रमात्स्वप्नमाहुः सर्वगतं बुधाःमनसस्तु प्रलीनत्वात्तत्तदाहुर्निदर्शनम्
indriyāṇāṃ śramātsvapnamāhuḥ sarvagataṃ budhāḥmanasastu pralīnatvāttattadāhurnidarśanam
- 12.209.7
कार्यव्यासक्तमनसः संकल्पो जाग्रतो ह्यपियद्वन्मनोरथैश्वर्यं स्वप्ने तद्वन्मनोगतम्
kāryavyāsaktamanasaḥ saṃkalpo jāgrato hyapiyadvanmanorathaiśvaryaṃ svapne tadvanmanogatam
- 12.209.8
संसाराणामसंख्यानां कामात्मा तदवाप्नुयात्मनस्यन्तर्हितं सर्वं वेद सोत्तमपूरुषः
saṃsārāṇāmasaṃkhyānāṃ kāmātmā tadavāpnuyātmanasyantarhitaṃ sarvaṃ veda sottamapūruṣaḥ
- 12.209.9
गुणानामपि यद्यत्तत्कर्म जानात्युपस्थितम्तत्तच्छंसन्ति भूतानि मनो यद्भावितं यथा
guṇānāmapi yadyattatkarma jānātyupasthitamtattacchaṃsanti bhūtāni mano yadbhāvitaṃ yathā
- 12.209.10
ततस्तमुपवर्तन्ते गुणा राजसतामसाःसात्त्विको वा यथायोगमानन्तर्यफलोदयः
tatastamupavartante guṇā rājasatāmasāḥsāttviko vā yathāyogamānantaryaphalodayaḥ
- 12.209.11
ततः पश्यत्यसंबद्धान्वातपित्तकफोत्तरान्रजस्तमोभवैर्भावैस्तदप्याहुर्दुरन्वयम्
tataḥ paśyatyasaṃbaddhānvātapittakaphottarānrajastamobhavairbhāvaistadapyāhurduranvayam
- 12.209.12
प्रसन्नैरिन्द्रियैर्यद्यत्संकल्पयति मानसम्तत्तत्स्वप्नेऽप्युपरते मनोदृष्टिर्निरीक्षते
prasannairindriyairyadyatsaṃkalpayati mānasamtattatsvapne'pyuparate manodṛṣṭirnirīkṣate
- 12.209.13
व्यापकं सर्वभूतेषु वर्ततेऽप्रतिघं मनःमनस्यन्तर्हितं द्वारं देहमास्थाय मानसम्
vyāpakaṃ sarvabhūteṣu vartate'pratighaṃ manaḥmanasyantarhitaṃ dvāraṃ dehamāsthāya mānasam
- 12.209.14
यत्तत्सदसदव्यक्तं स्वपित्यस्मिन्निदर्शनम्सर्वभूतात्मभूतस्थं तदध्यात्मगुणं विदुः
yattatsadasadavyaktaṃ svapityasminnidarśanamsarvabhūtātmabhūtasthaṃ tadadhyātmaguṇaṃ viduḥ
- 12.209.15
लिप्सेत मनसा यश्च संकल्पादैश्वरं गुणम्आत्मप्रभावात्तं विद्यात्सर्वा ह्यात्मनि देवताः
lipseta manasā yaśca saṃkalpādaiśvaraṃ guṇamātmaprabhāvāttaṃ vidyātsarvā hyātmani devatāḥ
- 12.209.16
एवं हि तपसा युक्तमर्कवत्तमसः परम्त्रैलोक्यप्रकृतिर्देही तपसा तं महेश्वरम्
evaṃ hi tapasā yuktamarkavattamasaḥ paramtrailokyaprakṛtirdehī tapasā taṃ maheśvaram
- 12.209.17
तपो ह्यधिष्ठितं देवैस्तपोघ्नमसुरैस्तमःएतद्देवासुरैर्गुप्तं तदाहुर्ज्ञानलक्षणम्
tapo hyadhiṣṭhitaṃ devaistapoghnamasuraistamaḥetaddevāsurairguptaṃ tadāhurjñānalakṣaṇam
- 12.209.18
सत्त्वं रजस्तमश्चेति देवासुरगुणान्विदुःसत्त्वं देवगुणं विद्यादितरावासुरौ गुणौ
sattvaṃ rajastamaśceti devāsuraguṇānviduḥsattvaṃ devaguṇaṃ vidyāditarāvāsurau guṇau
- 12.209.19
ब्रह्म तत्परमं वेद्यममृतं ज्योतिरक्षरम्ये विदुर्भावितात्मानस्ते यान्ति परमां गतिम्
brahma tatparamaṃ vedyamamṛtaṃ jyotirakṣaramye vidurbhāvitātmānaste yānti paramāṃ gatim
- 12.209.20
हेतुमच्छक्यमाख्यातुमेतावज्ज्ञानचक्षुषाप्रत्याहारेण वा शक्यमव्यक्तं ब्रह्म वेदितुम्
hetumacchakyamākhyātumetāvajjñānacakṣuṣāpratyāhāreṇa vā śakyamavyaktaṃ brahma veditum