Mahabharata 12.213.5
सुखं दान्तः प्रस्वपिति सुखं च प्रतिबुध्यतेसुखं लोके विपर्येति मनश्चास्य प्रसीदति
sukhaṃ dāntaḥ prasvapiti sukhaṃ ca pratibudhyatesukhaṃ loke viparyeti manaścāsya prasīdati
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book