Mahabharata 12.219.6
विनीय खलु तद्दुःखमागतं वैमनस्यजम्ध्यातव्यं मनसा हृद्यं कल्याणं संविजानता
vinīya khalu tadduḥkhamāgataṃ vaimanasyajamdhyātavyaṃ manasā hṛdyaṃ kalyāṇaṃ saṃvijānatā
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book