Loading
Mahabharata 12.221.87
ततो दिवं प्राप्य सहस्रलोचनः; श्रियोपपन्नः सुहृदा सुरर्षिणारथेन हर्यश्वयुजा सुरर्षभः; सदः सुराणामभिसत्कृतो ययौ
tato divaṃ prāpya sahasralocanaḥ; śriyopapannaḥ suhṛdā surarṣiṇārathena haryaśvayujā surarṣabhaḥ; sadaḥ surāṇāmabhisatkṛto yayau
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book