Loading
Mahabharata 12.221.89
ततोऽमृतं द्यौः प्रववर्ष भास्वती; पितामहस्यायतने स्वयंभुवःअनाहता दुन्दुभयश्च नेदिरे; तथा प्रसन्नाश्च दिशश्चकाशिरे
tato'mṛtaṃ dyauḥ pravavarṣa bhāsvatī; pitāmahasyāyatane svayaṃbhuvaḥanāhatā dundubhayaśca nedire; tathā prasannāśca diśaścakāśire
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book