Parva.Adhyaya 12.226
Mahabharata · 38 verses
- 12.226.1
व्यास उवाच · vyāsa uvāca
भूतग्रामे नियुक्तं यत्तदेतत्कीर्तितं मयाब्राह्मणस्य तु यत्कृत्यं तत्ते वक्ष्यामि पृच्छते
bhūtagrāme niyuktaṃ yattadetatkīrtitaṃ mayābrāhmaṇasya tu yatkṛtyaṃ tatte vakṣyāmi pṛcchate
- 12.226.2
जातकर्मप्रभृत्यस्य कर्मणां दक्षिणावताम्क्रिया स्यादा समावृत्तेराचार्ये वेदपारगे
jātakarmaprabhṛtyasya karmaṇāṃ dakṣiṇāvatāmkriyā syādā samāvṛtterācārye vedapārage
- 12.226.3
अधीत्य वेदानखिलान्गुरुशुश्रूषणे रतःगुरूणामनृणो भूत्वा समावर्तेत यज्ञवित्
adhītya vedānakhilānguruśuśrūṣaṇe rataḥgurūṇāmanṛṇo bhūtvā samāvarteta yajñavit
- 12.226.4
आचार्येणाभ्यनुज्ञातश्चतुर्णामेकमाश्रमम्आ विमोक्षाच्छरीरस्य सोऽनुतिष्ठेद्यथाविधि
ācāryeṇābhyanujñātaścaturṇāmekamāśramamā vimokṣāccharīrasya so'nutiṣṭhedyathāvidhi
- 12.226.5
प्रजासर्गेण दारैश्च ब्रह्मचर्येण वा पुनःवने गुरुसकाशे वा यतिधर्मेण वा पुनः
prajāsargeṇa dāraiśca brahmacaryeṇa vā punaḥvane gurusakāśe vā yatidharmeṇa vā punaḥ
- 12.226.6
गृहस्थस्त्वेव सर्वेषां चतुर्णां मूलमुच्यतेतत्र पक्वकषायो हि दान्तः सर्वत्र सिध्यति
gṛhasthastveva sarveṣāṃ caturṇāṃ mūlamucyatetatra pakvakaṣāyo hi dāntaḥ sarvatra sidhyati
- 12.226.7
प्रजावाञ्श्रोत्रियो यज्वा मुक्तो दिव्यैस्त्रिभिरृणैःअथान्यानाश्रमान्पश्चात्पूतो गच्छति कर्मभिः
prajāvāñśrotriyo yajvā mukto divyaistribhirṛṇaiḥathānyānāśramānpaścātpūto gacchati karmabhiḥ
- 12.226.8
यत्पृथिव्यां पुण्यतमं विद्यास्थानं तदावसेत्यतेत तस्मिन्प्रामाण्यं गन्तुं यशसि चोत्तमे
yatpṛthivyāṃ puṇyatamaṃ vidyāsthānaṃ tadāvasetyateta tasminprāmāṇyaṃ gantuṃ yaśasi cottame
- 12.226.9
तपसा वा सुमहता विद्यानां पारणेन वाइज्यया वा प्रदानैर्वा विप्राणां वर्धते यशः
tapasā vā sumahatā vidyānāṃ pāraṇena vāijyayā vā pradānairvā viprāṇāṃ vardhate yaśaḥ
- 12.226.10
यावदस्य भवत्यस्मिँल्लोके कीर्तिर्यशस्करीतावत्पुण्यकृताँल्लोकाननन्तान्पुरुषोऽश्नुते
yāvadasya bhavatyasmim̐lloke kīrtiryaśaskarītāvatpuṇyakṛtām̐llokānanantānpuruṣo'śnute
- 12.226.11
अध्यापयेदधीयीत याजयेत यजेत चन वृथा प्रतिगृह्णीयान्न च दद्यात्कथंचन
adhyāpayedadhīyīta yājayeta yajeta cana vṛthā pratigṛhṇīyānna ca dadyātkathaṃcana
- 12.226.12
याज्यतः शिष्यतो वापि कन्यया वा धनं महत्यद्यागच्छेद्यजेद्दद्यान्नैकोऽश्नीयात्कथंचन
yājyataḥ śiṣyato vāpi kanyayā vā dhanaṃ mahatyadyāgacchedyajeddadyānnaiko'śnīyātkathaṃcana
- 12.226.13
गृहमावसतो ह्यस्य नान्यत्तीर्थं प्रतिग्रहात्देवर्षिपितृगुर्वर्थं वृद्धातुरबुभुक्षताम्
gṛhamāvasato hyasya nānyattīrthaṃ pratigrahātdevarṣipitṛgurvarthaṃ vṛddhāturabubhukṣatām
- 12.226.14
अन्तर्हिताभितप्तानां यथाशक्ति बुभूषताम्द्रव्याणामतिशक्त्यापि देयमेषां कृतादपि
antarhitābhitaptānāṃ yathāśakti bubhūṣatāmdravyāṇāmatiśaktyāpi deyameṣāṃ kṛtādapi
- 12.226.15
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं ह्यस्ति किंचनउच्चैःश्रवसमप्यश्वं प्रापणीयं सतां विदुः
arhatāmanurūpāṇāṃ nādeyaṃ hyasti kiṃcanauccaiḥśravasamapyaśvaṃ prāpaṇīyaṃ satāṃ viduḥ
- 12.226.16
अनुनीय तथा काव्यः सत्यसंधो महाव्रतःस्वैः प्राणैर्ब्राह्मणप्राणान्परित्राय दिवं गतः
anunīya tathā kāvyaḥ satyasaṃdho mahāvrataḥsvaiḥ prāṇairbrāhmaṇaprāṇānparitrāya divaṃ gataḥ
- 12.226.17
रन्तिदेवश्च सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मनेअपः प्रदाय शीतोष्णा नाकपृष्ठे महीयते
rantidevaśca sāṃkṛtyo vasiṣṭhāya mahātmaneapaḥ pradāya śītoṣṇā nākapṛṣṭhe mahīyate
- 12.226.18
आत्रेयश्चन्द्रदमयोरर्हतोर्विविधं धनम्दत्त्वा लोकान्ययौ धीमाननन्तान्स महीपतिः
ātreyaścandradamayorarhatorvividhaṃ dhanamdattvā lokānyayau dhīmānanantānsa mahīpatiḥ
- 12.226.19
शिबिरौशीनरोऽङ्गानि सुतं च प्रियमौरसम्ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गतः
śibirauśīnaro'ṅgāni sutaṃ ca priyamaurasambrāhmaṇārthamupākṛtya nākapṛṣṭhamito gataḥ
- 12.226.20
प्रतर्दनः काशिपतिः प्रदाय नयने स्वकेब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्नुते
pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya nayane svakebrāhmaṇāyātulāṃ kīrtimiha cāmutra cāśnute
- 12.226.21
दिव्यं मृष्टशलाकं तु सौवर्णं परमर्द्धिमत्छत्रं देवावृधो दत्त्वा सराष्ट्रोऽभ्यपतद्दिवम्
divyaṃ mṛṣṭaśalākaṃ tu sauvarṇaṃ paramarddhimatchatraṃ devāvṛdho dattvā sarāṣṭro'bhyapataddivam
- 12.226.22
सांकृतिश्च तथात्रेयः शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम्उपदिश्य महातेजा गतो लोकाननुत्तमान्
sāṃkṛtiśca tathātreyaḥ śiṣyebhyo brahma nirguṇamupadiśya mahātejā gato lokānanuttamān
- 12.226.23
अम्बरीषो गवां दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः प्रतापवान्अर्बुदानि दशैकं च सराष्ट्रोऽभ्यपतद्दिवम्
ambarīṣo gavāṃ dattvā brāhmaṇebhyaḥ pratāpavānarbudāni daśaikaṃ ca sarāṣṭro'bhyapataddivam
- 12.226.24
सावित्री कुण्डले दिव्ये शरीरं जनमेजयःब्राह्मणार्थे परित्यज्य जग्मतुर्लोकमुत्तमम्
sāvitrī kuṇḍale divye śarīraṃ janamejayaḥbrāhmaṇārthe parityajya jagmaturlokamuttamam
- 12.226.25
सर्वरत्नं वृषादर्भो युवनाश्वः प्रियाः स्त्रियःरम्यमावसथं चैव दत्त्वामुं लोकमास्थितः
sarvaratnaṃ vṛṣādarbho yuvanāśvaḥ priyāḥ striyaḥramyamāvasathaṃ caiva dattvāmuṃ lokamāsthitaḥ
- 12.226.26
निमी राष्ट्रं च वैदेहो जामदग्न्यो वसुंधराम्ब्राह्मणेभ्यो ददौ चापि गयश्चोर्वीं सपत्तनाम्
nimī rāṣṭraṃ ca vaideho jāmadagnyo vasuṃdharāmbrāhmaṇebhyo dadau cāpi gayaścorvīṃ sapattanām
- 12.226.27
अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि चासकृत्वसिष्ठो जीवयामास प्रजापतिरिव प्रजाः
avarṣati ca parjanye sarvabhūtāni cāsakṛtvasiṣṭho jīvayāmāsa prajāpatiriva prajāḥ
- 12.226.28
करंधमस्य पुत्रस्तु मरुत्तो नृपतिस्तथाकन्यामङ्गिरसे दत्त्वा दिवमाशु जगाम ह
karaṃdhamasya putrastu marutto nṛpatistathākanyāmaṅgirase dattvā divamāśu jagāma ha
- 12.226.29
ब्रह्मदत्तश्च पाञ्चाल्यो राजा बुद्धिमतां वरःनिधिं शङ्खं द्विजाग्र्येभ्यो दत्त्वा लोकानवाप्तवान्
brahmadattaśca pāñcālyo rājā buddhimatāṃ varaḥnidhiṃ śaṅkhaṃ dvijāgryebhyo dattvā lokānavāptavān
- 12.226.30
राजा मित्रसहश्चापि वसिष्ठाय महात्मनेमदयन्तीं प्रियां दत्त्वा तया सह दिवं गतः
rājā mitrasahaścāpi vasiṣṭhāya mahātmanemadayantīṃ priyāṃ dattvā tayā saha divaṃ gataḥ
- 12.226.31
सहस्रजिच्च राजर्षिः प्राणानिष्टान्महायशाःब्राह्मणार्थे परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान्
sahasrajicca rājarṣiḥ prāṇāniṣṭānmahāyaśāḥbrāhmaṇārthe parityajya gato lokānanuttamān
- 12.226.32
सर्वकामैश्च संपूर्णं दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम्मुद्गलाय गतः स्वर्गं शतद्युम्नो महीपतिः
sarvakāmaiśca saṃpūrṇaṃ dattvā veśma hiraṇmayammudgalāya gataḥ svargaṃ śatadyumno mahīpatiḥ
- 12.226.33
नाम्ना च द्युतिमान्नाम शाल्वराजः प्रतापवान्दत्त्वा राज्यमृचीकाय गतो लोकाननुत्तमान्
nāmnā ca dyutimānnāma śālvarājaḥ pratāpavāndattvā rājyamṛcīkāya gato lokānanuttamān
- 12.226.34
मदिराश्वश्च राजर्षिर्दत्त्वा कन्यां सुमध्यमाम्हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्देवैरभिष्टुतान्
madirāśvaśca rājarṣirdattvā kanyāṃ sumadhyamāmhiraṇyahastāya gato lokāndevairabhiṣṭutān
- 12.226.35
लोमपादश्च राजर्षिः शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभुःऋश्यशृङ्गाय विपुलैः सर्वकामैरयुज्यत
lomapādaśca rājarṣiḥ śāntāṃ dattvā sutāṃ prabhuḥṛśyaśṛṅgāya vipulaiḥ sarvakāmairayujyata
- 12.226.36
दत्त्वा शतसहस्रं तु गवां राजा प्रसेनजित्सवत्सानां महातेजा गतो लोकाननुत्तमान्
dattvā śatasahasraṃ tu gavāṃ rājā prasenajitsavatsānāṃ mahātejā gato lokānanuttamān
- 12.226.37
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसा च हमहात्मानो गताः स्वर्गं शिष्टात्मानो जितेन्द्रियाः
ete cānye ca bahavo dānena tapasā ca hamahātmāno gatāḥ svargaṃ śiṣṭātmāno jitendriyāḥ
- 12.226.38
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तिर्यावत्स्थास्यति मेदिनीदानयज्ञप्रजासर्गैरेते हि दिवमाप्नुवन्
teṣāṃ pratiṣṭhitā kīrtiryāvatsthāsyati medinīdānayajñaprajāsargairete hi divamāpnuvan