Mahabharata 12.250.32
तामब्रवीत्तदा देवो मृत्यो संहर मानवान्अधर्मस्ते न भविता तथा ध्यास्याम्यहं शुभे
tāmabravīttadā devo mṛtyo saṃhara mānavānadharmaste na bhavitā tathā dhyāsyāmyahaṃ śubhe
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book