Mahabharata 12.255.37

तुलाधार उवाच · tulādhāra uvāca

उत यज्ञा उतायज्ञा मखं नार्हन्ति ते क्वचित्आज्येन पयसा दध्ना पूर्णाहुत्या विशेषतःवालैः शृङ्गेण पादेन संभवत्येव गौर्मखम्

uta yajñā utāyajñā makhaṃ nārhanti te kvacitājyena payasā dadhnā pūrṇāhutyā viśeṣataḥvālaiḥ śṛṅgeṇa pādena saṃbhavatyeva gaurmakham

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.