Mahabharata 12.26.31

सुखं च दुःखं च भवाभवौ च; लाभालाभौ मरणं जीवितं चपर्यायशः सर्वमिह स्पृशन्ति; तस्माद्धीरो नैव हृष्येन्न कुप्येत्

sukhaṃ ca duḥkhaṃ ca bhavābhavau ca; lābhālābhau maraṇaṃ jīvitaṃ caparyāyaśaḥ sarvamiha spṛśanti; tasmāddhīro naiva hṛṣyenna kupyet

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.