Mahabharata 12.271.55

शुद्धां गतिं तां परमां परैति; शुद्धेन नित्यं मनसा विचिन्वन्ततोऽव्ययं स्थानमुपैति ब्रह्म; दुष्प्रापमभ्येति स शाश्वतं वैइत्येतदाख्यातमहीनसत्त्व; नारायणस्येह बलं मया ते

śuddhāṃ gatiṃ tāṃ paramāṃ paraiti; śuddhena nityaṃ manasā vicinvantato'vyayaṃ sthānamupaiti brahma; duṣprāpamabhyeti sa śāśvataṃ vaiityetadākhyātamahīnasattva; nārāyaṇasyeha balaṃ mayā te

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.