Mahabharata 12.278.37
ततः प्रणम्य वरदं देवं देवीमुमां तथाउशना प्राप तद्धीमान्गतिमिष्टां महामुनिः
tataḥ praṇamya varadaṃ devaṃ devīmumāṃ tathāuśanā prāpa taddhīmāngatimiṣṭāṃ mahāmuniḥ
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book