Parva.Adhyaya 12.278
Mahabharata · 38 verses
- 12.278.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
तिष्ठते मे सदा तात कौतूहलमिदं हृदितदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तः कुरुपितामह
tiṣṭhate me sadā tāta kautūhalamidaṃ hṛditadahaṃ śrotumicchāmi tvattaḥ kurupitāmaha
- 12.278.2
कथं देवर्षिरुशना सदा काव्यो महामतिःअसुराणां प्रियकरः सुराणामप्रिये रतः
kathaṃ devarṣiruśanā sadā kāvyo mahāmatiḥasurāṇāṃ priyakaraḥ surāṇāmapriye rataḥ
- 12.278.3
वर्धयामास तेजश्च किमर्थममितौजसाम्नित्यं वैरनिबद्धाश्च दानवाः सुरसत्तमैः
vardhayāmāsa tejaśca kimarthamamitaujasāmnityaṃ vairanibaddhāśca dānavāḥ surasattamaiḥ
- 12.278.4
कथं चाप्युशना प्राप शुक्रत्वममरद्युतिःऋद्धिं च स कथं प्राप्तः सर्वमेतद्ब्रवीहि मे
kathaṃ cāpyuśanā prāpa śukratvamamaradyutiḥṛddhiṃ ca sa kathaṃ prāptaḥ sarvametadbravīhi me
- 12.278.5
न याति च स तेजस्वी मध्येन नभसः कथम्एतदिच्छामि विज्ञातुं निखिलेन पितामह
na yāti ca sa tejasvī madhyena nabhasaḥ kathametadicchāmi vijñātuṃ nikhilena pitāmaha
- 12.278.6
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
शृणु राजन्नवहितः सर्वमेतद्यथातथम्यथामति यथा चैतच्छ्रुतपूर्वं मयानघ
śṛṇu rājannavahitaḥ sarvametadyathātathamyathāmati yathā caitacchrutapūrvaṃ mayānagha
- 12.278.7
एष भार्गवदायादो मुनिः सत्यो दृढव्रतःअसुराणां प्रियकरो निमित्ते करुणात्मके
eṣa bhārgavadāyādo muniḥ satyo dṛḍhavrataḥasurāṇāṃ priyakaro nimitte karuṇātmake
- 12.278.8
इन्द्रोऽथ धनदो राजा यक्षरक्षोधिपः स चप्रभविष्णुश्च कोशस्य जगतश्च तथा प्रभुः
indro'tha dhanado rājā yakṣarakṣodhipaḥ sa caprabhaviṣṇuśca kośasya jagataśca tathā prabhuḥ
- 12.278.9
तस्यात्मानमथाविश्य योगसिद्धो महामुनिःरुद्ध्वा धनपतिं देवं योगेन हृतवान्वसु
tasyātmānamathāviśya yogasiddho mahāmuniḥruddhvā dhanapatiṃ devaṃ yogena hṛtavānvasu
- 12.278.10
हृते धने ततः शर्म न लेभे धनदस्तथाआपन्नमन्युः संविग्नः सोऽभ्यगात्सुरसत्तमम्
hṛte dhane tataḥ śarma na lebhe dhanadastathāāpannamanyuḥ saṃvignaḥ so'bhyagātsurasattamam
- 12.278.11
निवेदयामास तदा शिवायामिततेजसेदेवश्रेष्ठाय रुद्राय सौम्याय बहुरूपिणे
nivedayāmāsa tadā śivāyāmitatejasedevaśreṣṭhāya rudrāya saumyāya bahurūpiṇe
- 12.278.12
कुबेर उवाच · kubera uvāca
योगात्मकेनोशनसा रुद्ध्वा मम हृतं वसुयोगेनात्मगतिं कृत्वा निःसृतश्च महातपाः
yogātmakenośanasā ruddhvā mama hṛtaṃ vasuyogenātmagatiṃ kṛtvā niḥsṛtaśca mahātapāḥ
- 12.278.13
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
एतच्छ्रुत्वा ततः क्रुद्धो महायोगी महेश्वरःसंरक्तनयनो राजञ्शूलमादाय तस्थिवान्
etacchrutvā tataḥ kruddho mahāyogī maheśvaraḥsaṃraktanayano rājañśūlamādāya tasthivān
- 12.278.14
क्वास्वौ क्वासाविति प्राह गृहीत्वा परमायुधम्उशना दूरतस्तस्य बभौ ज्ञात्वा चिकीर्षितम्
kvāsvau kvāsāviti prāha gṛhītvā paramāyudhamuśanā dūratastasya babhau jñātvā cikīrṣitam
- 12.278.15
स महायोगिनो बुद्ध्वा तं रोषं वै महात्मनःगतिमागमनं वेत्ति स्थानं वेत्ति ततः प्रभुः
sa mahāyogino buddhvā taṃ roṣaṃ vai mahātmanaḥgatimāgamanaṃ vetti sthānaṃ vetti tataḥ prabhuḥ
- 12.278.16
संचिन्त्योग्रेण तपसा महात्मानं महेश्वरम्उशना योगसिद्धात्मा शूलाग्रे प्रत्यदृश्यत
saṃcintyogreṇa tapasā mahātmānaṃ maheśvaramuśanā yogasiddhātmā śūlāgre pratyadṛśyata
- 12.278.17
विज्ञातरूपः स तदा तपःसिद्धेन धन्विनाज्ञात्वा शूलं च देवेशः पाणिना समनामयत्
vijñātarūpaḥ sa tadā tapaḥsiddhena dhanvinājñātvā śūlaṃ ca deveśaḥ pāṇinā samanāmayat
- 12.278.18
आनतेनाथ शूलेन पाणिनामिततेजसापिनाकमिति चोवाच शूलमुग्रायुधः प्रभुः
ānatenātha śūlena pāṇināmitatejasāpinākamiti covāca śūlamugrāyudhaḥ prabhuḥ
- 12.278.19
पाणिमध्यगतं दृष्ट्वा भार्गवं तमुमापतिःआस्यं विवृत्य ककुदी पाणिं संप्राक्षिपच्छनैः
pāṇimadhyagataṃ dṛṣṭvā bhārgavaṃ tamumāpatiḥāsyaṃ vivṛtya kakudī pāṇiṃ saṃprākṣipacchanaiḥ
- 12.278.20
स तु प्रविष्ट उशना कोष्ठं माहेश्वरं प्रभुःव्यचरच्चापि तत्रासौ महात्मा भृगुनन्दनः
sa tu praviṣṭa uśanā koṣṭhaṃ māheśvaraṃ prabhuḥvyacaraccāpi tatrāsau mahātmā bhṛgunandanaḥ
- 12.278.21
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
किमर्थं व्यचरद्राजन्नुशना तस्य धीमतःजठरे देवदेवस्य किं चाकार्षीन्महाद्युतिः
kimarthaṃ vyacaradrājannuśanā tasya dhīmataḥjaṭhare devadevasya kiṃ cākārṣīnmahādyutiḥ
- 12.278.22
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
पुरा सोऽन्तर्जलगतः स्थाणुभूतो महाव्रतःवर्षाणामभवद्राजन्प्रयुतान्यर्बुदानि च
purā so'ntarjalagataḥ sthāṇubhūto mahāvrataḥvarṣāṇāmabhavadrājanprayutānyarbudāni ca
- 12.278.23
उदतिष्ठत्तपस्तप्त्वा दुश्चरं स महाह्रदात्ततो देवातिदेवस्तं ब्रह्मा समुपसर्पत
udatiṣṭhattapastaptvā duścaraṃ sa mahāhradāttato devātidevastaṃ brahmā samupasarpata
- 12.278.24
तपोवृद्धिमपृच्छच्च कुशलं चैनमव्ययम्तपः सुचीर्णमिति च प्रोवाच वृषभध्वजः
tapovṛddhimapṛcchacca kuśalaṃ cainamavyayamtapaḥ sucīrṇamiti ca provāca vṛṣabhadhvajaḥ
- 12.278.25
तत्संयोगेन वृद्धिं चाप्यपश्यत्स तु शंकरःमहामतिरचिन्त्यात्मा सत्यधर्मरतः सदा
tatsaṃyogena vṛddhiṃ cāpyapaśyatsa tu śaṃkaraḥmahāmatiracintyātmā satyadharmarataḥ sadā
- 12.278.26
स तेनाढ्यो महायोगी तपसा च धनेन चव्यराजत महाराज त्रिषु लोकेषु वीर्यवान्
sa tenāḍhyo mahāyogī tapasā ca dhanena cavyarājata mahārāja triṣu lokeṣu vīryavān
- 12.278.27
ततः पिनाकी योगात्मा ध्यानयोगं समाविशत्उशना तु समुद्विग्नो निलिल्ये जठरे ततः
tataḥ pinākī yogātmā dhyānayogaṃ samāviśatuśanā tu samudvigno nililye jaṭhare tataḥ
- 12.278.28
तुष्टाव च महायोगी देवं तत्रस्थ एव चनिःसारं काङ्क्षमाणस्तु तेजसा प्रत्यहन्यत
tuṣṭāva ca mahāyogī devaṃ tatrastha eva caniḥsāraṃ kāṅkṣamāṇastu tejasā pratyahanyata
- 12.278.29
उशना तु तदोवाच जठरस्थो महामुनिःप्रसादं मे कुरुष्वेति पुनः पुनररिंदम
uśanā tu tadovāca jaṭharastho mahāmuniḥprasādaṃ me kuruṣveti punaḥ punarariṃdama
- 12.278.30
तमुवाच महादेवो गच्छ शिश्नेन मोक्षणम्इति स्रोतांसि सर्वाणि रुद्ध्वा त्रिदशपुंगवः
tamuvāca mahādevo gaccha śiśnena mokṣaṇamiti srotāṃsi sarvāṇi ruddhvā tridaśapuṃgavaḥ
- 12.278.31
अपश्यमानः स द्वारं सर्वतःपिहितो मुनिःपर्यक्रामद्दह्यमान इतश्चेतश्च तेजसा
apaśyamānaḥ sa dvāraṃ sarvataḥpihito muniḥparyakrāmaddahyamāna itaścetaśca tejasā
- 12.278.32
स विनिष्क्रम्य शिश्नेन शुक्रत्वमभिपेदिवान्कार्येण तेन नभसो नागच्छत च मध्यतः
sa viniṣkramya śiśnena śukratvamabhipedivānkāryeṇa tena nabhaso nāgacchata ca madhyataḥ
- 12.278.33
निष्क्रान्तमथ तं दृष्ट्वा ज्वलन्तमिव तेजसाभवो रोषसमाविष्टः शूलोद्यतकरः स्थितः
niṣkrāntamatha taṃ dṛṣṭvā jvalantamiva tejasābhavo roṣasamāviṣṭaḥ śūlodyatakaraḥ sthitaḥ
- 12.278.34
न्यवारयत तं देवी क्रुद्धं पशुपतिं पतिम्पुत्रत्वमगमद्देव्या वारिते शंकरे च सः
nyavārayata taṃ devī kruddhaṃ paśupatiṃ patimputratvamagamaddevyā vārite śaṃkare ca saḥ
- 12.278.35
देव्युवाचहिंसनीयस्त्वया नैष मम पुत्रत्वमागतःन हि देवोदरात्कश्चिन्निःसृतो नाशमर्छति
devyuvācahiṃsanīyastvayā naiṣa mama putratvamāgataḥna hi devodarātkaścinniḥsṛto nāśamarchati
- 12.278.36
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
ततः प्रीतोऽभवद्देव्याः प्रहसंश्चेदमब्रवीत्गच्छत्वेष यथाकाममिति राजन्पुनः पुनः
tataḥ prīto'bhavaddevyāḥ prahasaṃścedamabravītgacchatveṣa yathākāmamiti rājanpunaḥ punaḥ
- 12.278.37
ततः प्रणम्य वरदं देवं देवीमुमां तथाउशना प्राप तद्धीमान्गतिमिष्टां महामुनिः
tataḥ praṇamya varadaṃ devaṃ devīmumāṃ tathāuśanā prāpa taddhīmāngatimiṣṭāṃ mahāmuniḥ
- 12.278.38
एतत्ते कथितं तात भार्गवस्य महात्मनःचरितं भरतश्रेष्ठ यन्मां त्वं परिपृच्छसि
etatte kathitaṃ tāta bhārgavasya mahātmanaḥcaritaṃ bharataśreṣṭha yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi