Mahabharata 12.29.138

सृञ्जय उवाच · sṛñjaya uvāca

शृणोमि ते नारद वाचमेतां; विचित्रार्थां स्रजमिव पुण्यगन्धाम्राजर्षीणां पुण्यकृतां महात्मनां; कीर्त्या युक्तां शोकनिर्णाशनार्थम्

śṛṇomi te nārada vācametāṃ; vicitrārthāṃ srajamiva puṇyagandhāmrājarṣīṇāṃ puṇyakṛtāṃ mahātmanāṃ; kīrtyā yuktāṃ śokanirṇāśanārtham

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.