Parva.Adhyaya 12.29
Mahabharata · 141 verses
- 12.29.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
अव्याहरति कौन्तेये धर्मपुत्रे युधिष्ठिरेगुडाकेशो हृषीकेशमभ्यभाषत पाण्डवः
avyāharati kaunteye dharmaputre yudhiṣṭhireguḍākeśo hṛṣīkeśamabhyabhāṣata pāṇḍavaḥ
- 12.29.2
ज्ञातिशोकाभिसंतप्तो धर्मराजः परंतपःएष शोकार्णवे मग्नस्तमाश्वासय माधव
jñātiśokābhisaṃtapto dharmarājaḥ paraṃtapaḥeṣa śokārṇave magnastamāśvāsaya mādhava
- 12.29.3
सर्वे स्म ते संशयिताः पुनरेव जनार्दनअस्य शोकं महाबाहो प्रणाशयितुमर्हसि
sarve sma te saṃśayitāḥ punareva janārdanaasya śokaṃ mahābāho praṇāśayitumarhasi
- 12.29.4
एवमुक्तस्तु गोविन्दो विजयेन महात्मनापर्यवर्तत राजानं पुण्डरीकेक्षणोऽच्युतः
evamuktastu govindo vijayena mahātmanāparyavartata rājānaṃ puṇḍarīkekṣaṇo'cyutaḥ
- 12.29.5
अनतिक्रमणीयो हि धर्मराजस्य केशवःबाल्यात्प्रभृति गोविन्दः प्रीत्या चाभ्यधिकोऽर्जुनात्
anatikramaṇīyo hi dharmarājasya keśavaḥbālyātprabhṛti govindaḥ prītyā cābhyadhiko'rjunāt
- 12.29.6
संप्रगृह्य महाबाहुर्भुजं चन्दनभूषितम्शैलस्तम्भोपमं शौरिरुवाचाभिविनोदयन्
saṃpragṛhya mahābāhurbhujaṃ candanabhūṣitamśailastambhopamaṃ śauriruvācābhivinodayan
- 12.29.7
शुशुभे वदनं तस्य सुदंष्ट्रं चारुलोचनम्व्याकोशमिव विस्पष्टं पद्मं सूर्यविबोधितम्
śuśubhe vadanaṃ tasya sudaṃṣṭraṃ cārulocanamvyākośamiva vispaṣṭaṃ padmaṃ sūryavibodhitam
- 12.29.8
मा कृथाः पुरुषव्याघ्र शोकं त्वं गात्रशोषणम्न हि ते सुलभा भूयो ये हतास्मिन्रणाजिरे
mā kṛthāḥ puruṣavyāghra śokaṃ tvaṃ gātraśoṣaṇamna hi te sulabhā bhūyo ye hatāsminraṇājire
- 12.29.9
स्वप्नलब्धा यथा लाभा वितथाः प्रतिबोधनेएवं ते क्षत्रिया राजन्ये व्यतीता महारणे
svapnalabdhā yathā lābhā vitathāḥ pratibodhaneevaṃ te kṣatriyā rājanye vyatītā mahāraṇe
- 12.29.10
सर्वे ह्यभिमुखाः शूरा विगता रणशोभिनःनैषां कश्चित्पृष्ठतो वा पलायन्वापि पातितः
sarve hyabhimukhāḥ śūrā vigatā raṇaśobhinaḥnaiṣāṃ kaścitpṛṣṭhato vā palāyanvāpi pātitaḥ
- 12.29.11
सर्वे त्यक्त्वात्मनः प्राणान्युद्ध्वा वीरा महाहवेशस्त्रपूता दिवं प्राप्ता न ताञ्शोचितुमर्हसि
sarve tyaktvātmanaḥ prāṇānyuddhvā vīrā mahāhaveśastrapūtā divaṃ prāptā na tāñśocitumarhasi
- 12.29.12
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्सृञ्जयं पुत्रशोकार्तं यथायं प्राह नारदः
atraivodāharantīmamitihāsaṃ purātanamsṛñjayaṃ putraśokārtaṃ yathāyaṃ prāha nāradaḥ
- 12.29.13
सुखदुःखैरहं त्वं च प्रजाः सर्वाश्च सृञ्जयअविमुक्तं चरिष्यामस्तत्र का परिदेवना
sukhaduḥkhairahaṃ tvaṃ ca prajāḥ sarvāśca sṛñjayaavimuktaṃ cariṣyāmastatra kā paridevanā
- 12.29.14
महाभाग्यं परं राज्ञां कीर्त्यमानं मया शृणुगच्छावधानं नृपते ततो दुःखं प्रहास्यसि
mahābhāgyaṃ paraṃ rājñāṃ kīrtyamānaṃ mayā śṛṇugacchāvadhānaṃ nṛpate tato duḥkhaṃ prahāsyasi
- 12.29.15
मृतान्महानुभावांस्त्वं श्रुत्वैव तु महीपतीन्श्रुत्वापनय संतापं शृणु विस्तरशश्च मे
mṛtānmahānubhāvāṃstvaṃ śrutvaiva tu mahīpatīnśrutvāpanaya saṃtāpaṃ śṛṇu vistaraśaśca me
- 12.29.16
आविक्षितं मरुत्तं मे मृतं सृञ्जय शुश्रुहियस्य सेन्द्राः सवरुणा बृहस्पतिपुरोगमाःदेवा विश्वसृजो राज्ञो यज्ञमीयुर्महात्मनः
āvikṣitaṃ maruttaṃ me mṛtaṃ sṛñjaya śuśruhiyasya sendrāḥ savaruṇā bṛhaspatipurogamāḥdevā viśvasṛjo rājño yajñamīyurmahātmanaḥ
- 12.29.17
यः स्पर्धामनयच्छक्रं देवराजं शतक्रतुम्शक्रप्रियैषी यं विद्वान्प्रत्याचष्ट बृहस्पतिःसंवर्तो याजयामास यं पीडार्थं बृहस्पतेः
yaḥ spardhāmanayacchakraṃ devarājaṃ śatakratumśakrapriyaiṣī yaṃ vidvānpratyācaṣṭa bṛhaspatiḥsaṃvarto yājayāmāsa yaṃ pīḍārthaṃ bṛhaspateḥ
- 12.29.18
यस्मिन्प्रशासति सतां नृपतौ नृपसत्तमअकृष्टपच्या पृथिवी विबभौ चैत्यमालिनी
yasminpraśāsati satāṃ nṛpatau nṛpasattamaakṛṣṭapacyā pṛthivī vibabhau caityamālinī
- 12.29.19
आविक्षितस्य वै सत्रे विश्वे देवाः सभासदःमरुतः परिवेष्टारः साध्याश्चासन्महात्मनः
āvikṣitasya vai satre viśve devāḥ sabhāsadaḥmarutaḥ pariveṣṭāraḥ sādhyāścāsanmahātmanaḥ
- 12.29.20
मरुद्गणा मरुत्तस्य यत्सोममपिबन्त तेदेवान्मनुष्यान्गन्धर्वानत्यरिच्यन्त दक्षिणाः
marudgaṇā maruttasya yatsomamapibanta tedevānmanuṣyāngandharvānatyaricyanta dakṣiṇāḥ
- 12.29.21
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.22
सुहोत्रं चेद्वैतिथिनं मृतं सृञ्जय शुश्रुमयस्मै हिरण्यं ववृषे मघवान्परिवत्सरम्
suhotraṃ cedvaitithinaṃ mṛtaṃ sṛñjaya śuśrumayasmai hiraṇyaṃ vavṛṣe maghavānparivatsaram
- 12.29.23
सत्यनामा वसुमती यं प्राप्यासीज्जनाधिपहिरण्यमवहन्नद्यस्तस्मिञ्जनपदेश्वरे
satyanāmā vasumatī yaṃ prāpyāsījjanādhipahiraṇyamavahannadyastasmiñjanapadeśvare
- 12.29.24
कूर्मान्कर्कटकान्नक्रान्मकराञ्शिंशुकानपिनदीष्वपातयद्राजन्मघवा लोकपूजितः
kūrmānkarkaṭakānnakrānmakarāñśiṃśukānapinadīṣvapātayadrājanmaghavā lokapūjitaḥ
- 12.29.25
हैरण्यान्पतितान्दृष्ट्वा मत्स्यान्मकरकच्छपान्सहस्रशोऽथ शतशस्ततोऽस्मयत वैतिथिः
hairaṇyānpatitāndṛṣṭvā matsyānmakarakacchapānsahasraśo'tha śataśastato'smayata vaitithiḥ
- 12.29.26
तद्धिरण्यमपर्यन्तमावृत्तं कुरुजाङ्गलेईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समाहितः
taddhiraṇyamaparyantamāvṛttaṃ kurujāṅgaleījāno vitate yajñe brāhmaṇebhyaḥ samāhitaḥ
- 12.29.27
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाःअदक्षिणमयज्वानं श्वैत्य संशाम्य मा शुचः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥadakṣiṇamayajvānaṃ śvaitya saṃśāmya mā śucaḥ
- 12.29.28
अङ्गं बृहद्रथं चैव मृतं शुश्रुम सृञ्जययः सहस्रं सहस्राणां श्वेतानश्वानवासृजत्
aṅgaṃ bṛhadrathaṃ caiva mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayaḥ sahasraṃ sahasrāṇāṃ śvetānaśvānavāsṛjat
- 12.29.29
सहस्रं च सहस्राणां कन्या हेमविभूषिताःईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत्
sahasraṃ ca sahasrāṇāṃ kanyā hemavibhūṣitāḥījāno vitate yajñe dakṣiṇāmatyakālayat
- 12.29.30
शतं शतसहस्राणां वृषाणां हेममालिनाम्गवां सहस्रानुचरं दक्षिणामत्यकालयत्
śataṃ śatasahasrāṇāṃ vṛṣāṇāṃ hemamālināmgavāṃ sahasrānucaraṃ dakṣiṇāmatyakālayat
- 12.29.31
अङ्गस्य यजमानस्य तदा विष्णुपदे गिरौअमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः
aṅgasya yajamānasya tadā viṣṇupade girauamādyadindraḥ somena dakṣiṇābhirdvijātayaḥ
- 12.29.32
यस्य यज्ञेषु राजेन्द्र शतसंख्येषु वै पुनःदेवान्मनुष्यान्गन्धर्वानत्यरिच्यन्त दक्षिणाः
yasya yajñeṣu rājendra śatasaṃkhyeṣu vai punaḥdevānmanuṣyāngandharvānatyaricyanta dakṣiṇāḥ
- 12.29.33
न जातो जनिता चान्यः पुमान्यस्तत्प्रदास्यतियदङ्गः प्रददौ वित्तं सोमसंस्थासु सप्तसु
na jāto janitā cānyaḥ pumānyastatpradāsyatiyadaṅgaḥ pradadau vittaṃ somasaṃsthāsu saptasu
- 12.29.34
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.35
शिबिमौशीनरं चैव मृतं शुश्रुम सृञ्जयय इमां पृथिवीं कृत्स्नां चर्मवत्समवेष्टयत्
śibimauśīnaraṃ caiva mṛtaṃ śuśruma sṛñjayaya imāṃ pṛthivīṃ kṛtsnāṃ carmavatsamaveṣṭayat
- 12.29.36
महता रथघोषेण पृथिवीमनुनादयन्एकच्छत्रां महीं चक्रे जैत्रेणैकरथेन यः
mahatā rathaghoṣeṇa pṛthivīmanunādayanekacchatrāṃ mahīṃ cakre jaitreṇaikarathena yaḥ
- 12.29.37
यावदद्य गवाश्वं स्यादारण्यैः पशुभिः सहतावतीः प्रददौ गाः स शिबिरौशीनरोऽध्वरे
yāvadadya gavāśvaṃ syādāraṇyaiḥ paśubhiḥ sahatāvatīḥ pradadau gāḥ sa śibirauśīnaro'dhvare
- 12.29.38
नोद्यन्तारं धुरं तस्य कंचिन्मेने प्रजापतिःन भूतं न भविष्यन्तं सर्वराजसु भारतअन्यत्रौशीनराच्छैब्याद्राजर्षेरिन्द्रविक्रमात्
nodyantāraṃ dhuraṃ tasya kaṃcinmene prajāpatiḥna bhūtaṃ na bhaviṣyantaṃ sarvarājasu bhārataanyatrauśīnarācchaibyādrājarṣerindravikramāt
- 12.29.39
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाःअदक्षिणमयज्वानं तं वै संशाम्य मा शुचः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥadakṣiṇamayajvānaṃ taṃ vai saṃśāmya mā śucaḥ
- 12.29.40
भरतं चैव दौःषन्तिं मृतं सृञ्जय शुश्रुमशाकुन्तलिं महेष्वासं भूरिद्रविणतेजसम्
bharataṃ caiva dauḥṣantiṃ mṛtaṃ sṛñjaya śuśrumaśākuntaliṃ maheṣvāsaṃ bhūridraviṇatejasam
- 12.29.41
यो बद्ध्वा त्रिंशतो ह्यश्वान्देवेभ्यो यमुनामनुसरस्वतीं विंशतिं च गङ्गामनु चतुर्दश
yo baddhvā triṃśato hyaśvāndevebhyo yamunāmanusarasvatīṃ viṃśatiṃ ca gaṅgāmanu caturdaśa
- 12.29.42
अश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन चइष्टवान्स महातेजा दौःषन्तिर्भरतः पुरा
aśvamedhasahasreṇa rājasūyaśatena caiṣṭavānsa mahātejā dauḥṣantirbharataḥ purā
- 12.29.43
भरतस्य महत्कर्म सर्वराजसु पार्थिवाःखं मर्त्या इव बाहुभ्यां नानुगन्तुमशक्नुवन्
bharatasya mahatkarma sarvarājasu pārthivāḥkhaṃ martyā iva bāhubhyāṃ nānugantumaśaknuvan
- 12.29.44
परं सहस्राद्यो बद्ध्वा हयान्वेदीं विचित्य चसहस्रं यत्र पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ
paraṃ sahasrādyo baddhvā hayānvedīṃ vicitya casahasraṃ yatra padmānāṃ kaṇvāya bharato dadau
- 12.29.45
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.46
रामं दाशरथिं चैव मृतं शुश्रुम सृञ्जययोऽन्वकम्पत वै नित्यं प्रजाः पुत्रानिवौरसान्
rāmaṃ dāśarathiṃ caiva mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayo'nvakampata vai nityaṃ prajāḥ putrānivaurasān
- 12.29.47
विधवा यस्य विषये नानाथाः काश्चनाभवन्सर्वस्यासीत्पितृसमो रामो राज्यं यदान्वशात्
vidhavā yasya viṣaye nānāthāḥ kāścanābhavansarvasyāsītpitṛsamo rāmo rājyaṃ yadānvaśāt
- 12.29.48
कालवर्षाश्च पर्जन्याः सस्यानि रसवन्ति चनित्यं सुभिक्षमेवासीद्रामे राज्यं प्रशासति
kālavarṣāśca parjanyāḥ sasyāni rasavanti canityaṃ subhikṣamevāsīdrāme rājyaṃ praśāsati
- 12.29.49
प्राणिनो नाप्सु मज्जन्ति नानर्थे पावकोऽदहत्न व्यालजं भयं चासीद्रामे राज्यं प्रशासति
prāṇino nāpsu majjanti nānarthe pāvako'dahatna vyālajaṃ bhayaṃ cāsīdrāme rājyaṃ praśāsati
- 12.29.50
आसन्वर्षसहस्राणि तथा पुत्रसहस्रिकाःअरोगाः सर्वसिद्धार्थाः प्रजा रामे प्रशासति
āsanvarṣasahasrāṇi tathā putrasahasrikāḥarogāḥ sarvasiddhārthāḥ prajā rāme praśāsati
- 12.29.51
नान्योन्येन विवादोऽभूत्स्त्रीणामपि कुतो नृणाम्धर्मनित्याः प्रजाश्चासन्रामे राज्यं प्रशासति
nānyonyena vivādo'bhūtstrīṇāmapi kuto nṛṇāmdharmanityāḥ prajāścāsanrāme rājyaṃ praśāsati
- 12.29.52
नित्यपुष्पफलाश्चैव पादपा निरुपद्रवाःसर्वा द्रोणदुघा गावो रामे राज्यं प्रशासति
nityapuṣpaphalāścaiva pādapā nirupadravāḥsarvā droṇadughā gāvo rāme rājyaṃ praśāsati
- 12.29.53
स चतुर्दश वर्षाणि वने प्रोष्य महातपाःदशाश्वमेधाञ्जारूथ्यानाजहार निरर्गलान्
sa caturdaśa varṣāṇi vane proṣya mahātapāḥdaśāśvamedhāñjārūthyānājahāra nirargalān
- 12.29.54
श्यामो युवा लोहिताक्षो मत्तवारणविक्रमःदश वर्षसहस्राणि रामो राज्यमकारयत्
śyāmo yuvā lohitākṣo mattavāraṇavikramaḥdaśa varṣasahasrāṇi rāmo rājyamakārayat
- 12.29.55
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.56
भगीरथं च राजानं मृतं शुश्रुम सृञ्जययस्येन्द्रो वितते यज्ञे सोमं पीत्वा मदोत्कटः
bhagīrathaṃ ca rājānaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayasyendro vitate yajñe somaṃ pītvā madotkaṭaḥ
- 12.29.57
असुराणां सहस्राणि बहूनि सुरसत्तमःअजयद्बाहुवीर्येण भगवान्पाकशासनः
asurāṇāṃ sahasrāṇi bahūni surasattamaḥajayadbāhuvīryeṇa bhagavānpākaśāsanaḥ
- 12.29.58
यः सहस्रं सहस्राणां कन्या हेमविभूषिताःईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत्
yaḥ sahasraṃ sahasrāṇāṃ kanyā hemavibhūṣitāḥījāno vitate yajñe dakṣiṇāmatyakālayat
- 12.29.59
सर्वा रथगताः कन्या रथाः सर्वे चतुर्युजःरथे रथे शतं नागाः पद्मिनो हेममालिनः
sarvā rathagatāḥ kanyā rathāḥ sarve caturyujaḥrathe rathe śataṃ nāgāḥ padmino hemamālinaḥ
- 12.29.60
सहस्रमश्वा एकैकं हस्तिनं पृष्ठतोऽन्वयुःगवां सहस्रमश्वेऽश्वे सहस्रं गव्यजाविकम्
sahasramaśvā ekaikaṃ hastinaṃ pṛṣṭhato'nvayuḥgavāṃ sahasramaśve'śve sahasraṃ gavyajāvikam
- 12.29.61
उपह्वरे निवसतो यस्याङ्के निषसाद हगङ्गा भागीरथी तस्मादुर्वशी ह्यभवत्पुरा
upahvare nivasato yasyāṅke niṣasāda hagaṅgā bhāgīrathī tasmādurvaśī hyabhavatpurā
- 12.29.62
भूरिदक्षिणमिक्ष्वाकुं यजमानं भगीरथम्त्रिलोकपथगा गङ्गा दुहितृत्वमुपेयुषी
bhūridakṣiṇamikṣvākuṃ yajamānaṃ bhagīrathamtrilokapathagā gaṅgā duhitṛtvamupeyuṣī
- 12.29.63
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.64
दिलीपं चैवैलविलं मृतं शुश्रुम सृञ्जययस्य कर्माणि भूरीणि कथयन्ति द्विजातयः
dilīpaṃ caivailavilaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayasya karmāṇi bhūrīṇi kathayanti dvijātayaḥ
- 12.29.65
इमां वै वसुसंपन्नां वसुधां वसुधाधिपःददौ तस्मिन्महायज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समाहितः
imāṃ vai vasusaṃpannāṃ vasudhāṃ vasudhādhipaḥdadau tasminmahāyajñe brāhmaṇebhyaḥ samāhitaḥ
- 12.29.66
तस्येह यजमानस्य यज्ञे यज्ञे पुरोहितःसहस्रं वारणान्हैमान्दक्षिणामत्यकालयत्
tasyeha yajamānasya yajñe yajñe purohitaḥsahasraṃ vāraṇānhaimāndakṣiṇāmatyakālayat
- 12.29.67
यस्य यज्ञे महानासीद्यूपः श्रीमान्हिरण्मयःतं देवाः कर्म कुर्वाणाः शक्रज्येष्ठा उपाश्रयन्
yasya yajñe mahānāsīdyūpaḥ śrīmānhiraṇmayaḥtaṃ devāḥ karma kurvāṇāḥ śakrajyeṣṭhā upāśrayan
- 12.29.68
चषालो यस्य सौवर्णस्तस्मिन्यूपे हिरण्मयेननृतुर्देवगन्धर्वाः षट्सहस्राणि सप्तधा
caṣālo yasya sauvarṇastasminyūpe hiraṇmayenanṛturdevagandharvāḥ ṣaṭsahasrāṇi saptadhā
- 12.29.69
अवादयत्तत्र वीणां मध्ये विश्वावसुः स्वयम्सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीत्ययम्
avādayattatra vīṇāṃ madhye viśvāvasuḥ svayamsarvabhūtānyamanyanta mama vādayatītyayam
- 12.29.70
एतद्राज्ञो दिलीपस्य राजानो नानुचक्रिरेयत्स्त्रियो हेमसंपन्नाः पथि मत्ताः स्म शेरते
etadrājño dilīpasya rājāno nānucakrireyatstriyo hemasaṃpannāḥ pathi mattāḥ sma śerate
- 12.29.71
राजानमुग्रधन्वानं दिलीपं सत्यवादिनम्येऽपश्यन्सुमहात्मानं तेऽपि स्वर्गजितो नराः
rājānamugradhanvānaṃ dilīpaṃ satyavādinamye'paśyansumahātmānaṃ te'pi svargajito narāḥ
- 12.29.72
त्रयः शब्दा न जीर्यन्ते दिलीपस्य निवेशनेस्वाध्यायघोषो ज्याघोषो दीयतामिति चैव हि
trayaḥ śabdā na jīryante dilīpasya niveśanesvādhyāyaghoṣo jyāghoṣo dīyatāmiti caiva hi
- 12.29.73
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.74
मान्धातारं यौवनाश्वं मृतं शुश्रुम सृञ्जययं देवा मरुतो गर्भं पितुः पार्श्वादपाहरन्
māndhātāraṃ yauvanāśvaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayaṃ devā maruto garbhaṃ pituḥ pārśvādapāharan
- 12.29.75
संवृद्धो युवनाश्वस्य जठरे यो महात्मनःपृषदाज्योद्भवः श्रीमांस्त्रिलोकविजयी नृपः
saṃvṛddho yuvanāśvasya jaṭhare yo mahātmanaḥpṛṣadājyodbhavaḥ śrīmāṃstrilokavijayī nṛpaḥ
- 12.29.76
यं दृष्ट्वा पितुरुत्सङ्गे शयानं देवरूपिणम्अन्योन्यमब्रुवन्देवाः कमयं धास्यतीति वै
yaṃ dṛṣṭvā piturutsaṅge śayānaṃ devarūpiṇamanyonyamabruvandevāḥ kamayaṃ dhāsyatīti vai
- 12.29.77
मामेव धास्यतीत्येवमिन्द्रो अभ्यवपद्यतमान्धातेति ततस्तस्य नाम चक्रे शतक्रतुः
māmeva dhāsyatītyevamindro abhyavapadyatamāndhāteti tatastasya nāma cakre śatakratuḥ
- 12.29.78
ततस्तु पयसो धारां पुष्टिहेतोर्महात्मनःतस्यास्ये यौवनाश्वस्य पाणिरिन्द्रस्य चास्रवत्
tatastu payaso dhārāṃ puṣṭihetormahātmanaḥtasyāsye yauvanāśvasya pāṇirindrasya cāsravat
- 12.29.79
तं पिबन्पाणिमिन्द्रस्य समामह्ना व्यवर्धतस आसीद्द्वादशसमो द्वादशाहेन पार्थिव
taṃ pibanpāṇimindrasya samāmahnā vyavardhatasa āsīddvādaśasamo dvādaśāhena pārthiva
- 12.29.80
तमियं पृथिवी सर्वा एकाह्ना समपद्यतधर्मात्मानं महात्मानं शूरमिन्द्रसमं युधि
tamiyaṃ pṛthivī sarvā ekāhnā samapadyatadharmātmānaṃ mahātmānaṃ śūramindrasamaṃ yudhi
- 12.29.81
य आङ्गारं हि नृपतिं मरुत्तमसितं गयम्अङ्गं बृहद्रथं चैव मान्धाता समरेऽजयत्
ya āṅgāraṃ hi nṛpatiṃ maruttamasitaṃ gayamaṅgaṃ bṛhadrathaṃ caiva māndhātā samare'jayat
- 12.29.82
यौवनाश्वो यदाङ्गारं समरे समयोधयत्विस्फारैर्धनुषो देवा द्यौरभेदीति मेनिरे
yauvanāśvo yadāṅgāraṃ samare samayodhayatvisphārairdhanuṣo devā dyaurabhedīti menire
- 12.29.83
यतः सूर्य उदेति स्म यत्र च प्रतितिष्ठतिसर्वं तद्यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रमुच्यते
yataḥ sūrya udeti sma yatra ca pratitiṣṭhatisarvaṃ tadyauvanāśvasya māndhātuḥ kṣetramucyate
- 12.29.84
अश्वमेधशतेनेष्ट्वा राजसूयशतेन चअददाद्रोहितान्मत्स्यान्ब्राह्मणेभ्यो महीपतिः
aśvamedhaśateneṣṭvā rājasūyaśatena caadadādrohitānmatsyānbrāhmaṇebhyo mahīpatiḥ
- 12.29.85
हैरण्यान्योजनोत्सेधानायतान्दशयोजनम्अतिरिक्तान्द्विजातिभ्यो व्यभजन्नितरे जनाः
hairaṇyānyojanotsedhānāyatāndaśayojanamatiriktāndvijātibhyo vyabhajannitare janāḥ
- 12.29.86
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.87
ययातिं नाहुषं चैव मृतं शुश्रुम सृञ्जयय इमां पृथिवीं सर्वां विजित्य सहसागराम्
yayātiṃ nāhuṣaṃ caiva mṛtaṃ śuśruma sṛñjayaya imāṃ pṛthivīṃ sarvāṃ vijitya sahasāgarām
- 12.29.88
शम्यापातेनाभ्यतीयाद्वेदीभिश्चित्रयन्नृपईजानः क्रतुभिः पुण्यैः पर्यगच्छद्वसुंधराम्
śamyāpātenābhyatīyādvedībhiścitrayannṛpaījānaḥ kratubhiḥ puṇyaiḥ paryagacchadvasuṃdharām
- 12.29.89
इष्ट्वा क्रतुसहस्रेण वाजिमेधशतेन चतर्पयामास देवेन्द्रं त्रिभिः काञ्चनपर्वतैः
iṣṭvā kratusahasreṇa vājimedhaśatena catarpayāmāsa devendraṃ tribhiḥ kāñcanaparvataiḥ
- 12.29.90
व्यूढे देवासुरे युद्धे हत्वा दैतेयदानवान्व्यभजत्पृथिवीं कृत्स्नां ययातिर्नहुषात्मजः
vyūḍhe devāsure yuddhe hatvā daiteyadānavānvyabhajatpṛthivīṃ kṛtsnāṃ yayātirnahuṣātmajaḥ
- 12.29.91
अन्तेषु पुत्रान्निक्षिप्य यदुद्रुह्युपुरोगमान्पूरुं राज्येऽभिषिच्य स्वे सदारः प्रस्थितो वनम्
anteṣu putrānnikṣipya yadudruhyupurogamānpūruṃ rājye'bhiṣicya sve sadāraḥ prasthito vanam
- 12.29.92
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.93
अम्बरीषं च नाभागं मृतं शुश्रुम सृञ्जययं प्रजा वव्रिरे पुण्यं गोप्तारं नृपसत्तम
ambarīṣaṃ ca nābhāgaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayaṃ prajā vavrire puṇyaṃ goptāraṃ nṛpasattama
- 12.29.94
यः सहस्रं सहस्राणां राज्ञामयुत याजिनाम्ईजानो वितते यज्ञे ब्राह्मणेभ्यः समाहितः
yaḥ sahasraṃ sahasrāṇāṃ rājñāmayuta yājināmījāno vitate yajñe brāhmaṇebhyaḥ samāhitaḥ
- 12.29.95
नैतत्पूर्वे जनाश्चक्रुर्न करिष्यन्ति चापरेइत्यम्बरीषं नाभागमन्वमोदन्त दक्षिणाः
naitatpūrve janāścakrurna kariṣyanti cāpareityambarīṣaṃ nābhāgamanvamodanta dakṣiṇāḥ
- 12.29.96
शतं राजसहस्राणि शतं राजशतानि चसर्वेऽश्वमेधैरीजानास्तेऽभ्ययुर्दक्षिणायनम्
śataṃ rājasahasrāṇi śataṃ rājaśatāni casarve'śvamedhairījānāste'bhyayurdakṣiṇāyanam
- 12.29.97
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.98
शशबिन्दुं चैत्ररथं मृतं शुश्रुम सृञ्जययस्य भार्यासहस्राणां शतमासीन्महात्मनः
śaśabinduṃ caitrarathaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayasya bhāryāsahasrāṇāṃ śatamāsīnmahātmanaḥ
- 12.29.99
सहस्रं तु सहस्राणां यस्यासञ्शाशबिन्दवःहिरण्यकवचाः सर्वे सर्वे चोत्तमधन्विनः
sahasraṃ tu sahasrāṇāṃ yasyāsañśāśabindavaḥhiraṇyakavacāḥ sarve sarve cottamadhanvinaḥ
- 12.29.100
शतं कन्या राजपुत्रमेकैकं पृष्ठतोऽन्वयुःकन्यां कन्यां शतं नागा नागं नागं शतं रथाः
śataṃ kanyā rājaputramekaikaṃ pṛṣṭhato'nvayuḥkanyāṃ kanyāṃ śataṃ nāgā nāgaṃ nāgaṃ śataṃ rathāḥ
- 12.29.101
रथं रथं शतं चाश्वा देशजा हेममालिनःअश्वमश्वं शतं गावो गां गां तद्वदजाविकम्
rathaṃ rathaṃ śataṃ cāśvā deśajā hemamālinaḥaśvamaśvaṃ śataṃ gāvo gāṃ gāṃ tadvadajāvikam
- 12.29.102
एतद्धनमपर्यन्तमश्वमेधे महामखेशशबिन्दुर्महाराज ब्राह्मणेभ्यः समादिशत्
etaddhanamaparyantamaśvamedhe mahāmakheśaśabindurmahārāja brāhmaṇebhyaḥ samādiśat
- 12.29.103
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.104
गयमामूर्तरयसं मृतं शुश्रुम सृञ्जययः स वर्षशतं राजा हुतशिष्टाशनोऽभवत्
gayamāmūrtarayasaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayaḥ sa varṣaśataṃ rājā hutaśiṣṭāśano'bhavat
- 12.29.105
यस्मै वह्निर्वरान्प्रादात्ततो वव्रे वरान्गयःददतो मेऽक्षया चास्तु धर्मे श्रद्धा च वर्धताम्
yasmai vahnirvarānprādāttato vavre varāngayaḥdadato me'kṣayā cāstu dharme śraddhā ca vardhatām
- 12.29.106
मनो मे रमतां सत्ये त्वत्प्रसादाद्धुताशनलेभे च कामांस्तान्सर्वान्पावकादिति नः श्रुतम्
mano me ramatāṃ satye tvatprasādāddhutāśanalebhe ca kāmāṃstānsarvānpāvakāditi naḥ śrutam
- 12.29.107
दर्शेन पौर्णमासेन चातुर्मास्यैः पुनः पुनःअयजत्स महातेजाः सहस्रं परिवत्सरान्
darśena paurṇamāsena cāturmāsyaiḥ punaḥ punaḥayajatsa mahātejāḥ sahasraṃ parivatsarān
- 12.29.108
शतं गवां सहस्राणि शतमश्वशतानि चउत्थायोत्थाय वै प्रादात्सहस्रं परिवत्सरान्
śataṃ gavāṃ sahasrāṇi śatamaśvaśatāni cautthāyotthāya vai prādātsahasraṃ parivatsarān
- 12.29.109
तर्पयामास सोमेन देवान्वित्तैर्द्विजानपिपितॄन्स्वधाभिः कामैश्च स्त्रियः स्वाः पुरुषर्षभ
tarpayāmāsa somena devānvittairdvijānapipitṝnsvadhābhiḥ kāmaiśca striyaḥ svāḥ puruṣarṣabha
- 12.29.110
सौवर्णां पृथिवीं कृत्वा दशव्यामां द्विरायताम्दक्षिणामददद्राजा वाजिमेधमहामखे
sauvarṇāṃ pṛthivīṃ kṛtvā daśavyāmāṃ dvirāyatāmdakṣiṇāmadadadrājā vājimedhamahāmakhe
- 12.29.111
यावत्यः सिकता राजन्गङ्गायाः पुरुषर्षभतावतीरेव गाः प्रादादामूर्तरयसो गयः
yāvatyaḥ sikatā rājangaṅgāyāḥ puruṣarṣabhatāvatīreva gāḥ prādādāmūrtarayaso gayaḥ
- 12.29.112
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.113
रन्तिदेवं च साङ्कृत्यं मृतं शुश्रुम सृञ्जयसम्यगाराध्य यः शक्रं वरं लेभे महायशाः
rantidevaṃ ca sāṅkṛtyaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayasamyagārādhya yaḥ śakraṃ varaṃ lebhe mahāyaśāḥ
- 12.29.114
अन्नं च नो बहु भवेदतिथींश्च लभेमहिश्रद्धा च नो मा व्यगमन्मा च याचिष्म कंचन
annaṃ ca no bahu bhavedatithīṃśca labhemahiśraddhā ca no mā vyagamanmā ca yāciṣma kaṃcana
- 12.29.115
उपातिष्ठन्त पशवः स्वयं तं संशितव्रतम्ग्राम्यारण्या महात्मानं रन्तिदेवं यशस्विनम्
upātiṣṭhanta paśavaḥ svayaṃ taṃ saṃśitavratamgrāmyāraṇyā mahātmānaṃ rantidevaṃ yaśasvinam
- 12.29.116
महानदी चर्मराशेरुत्क्लेदात्सुस्रुवे यतःततश्चर्मण्वतीत्येवं विख्याता सा महानदी
mahānadī carmarāśerutkledātsusruve yataḥtataścarmaṇvatītyevaṃ vikhyātā sā mahānadī
- 12.29.117
ब्राह्मणेभ्यो ददौ निष्कान्सदसि प्रतते नृपःतुभ्यं तुभ्यं निष्कमिति यत्राक्रोशन्ति वै द्विजाःसहस्रं तुभ्यमित्युक्त्वा ब्राह्मणान्स्म प्रपद्यते
brāhmaṇebhyo dadau niṣkānsadasi pratate nṛpaḥtubhyaṃ tubhyaṃ niṣkamiti yatrākrośanti vai dvijāḥsahasraṃ tubhyamityuktvā brāhmaṇānsma prapadyate
- 12.29.118
अन्वाहार्योपकरणं द्रव्योपकरणं च यत्घटाः स्थाल्यः कटाहाश्च पात्र्यश्च पिठरा अपिन तत्किंचिदसौवर्णं रन्तिदेवस्य धीमतः
anvāhāryopakaraṇaṃ dravyopakaraṇaṃ ca yatghaṭāḥ sthālyaḥ kaṭāhāśca pātryaśca piṭharā apina tatkiṃcidasauvarṇaṃ rantidevasya dhīmataḥ
- 12.29.119
साङ्कृते रन्तिदेवस्य यां रात्रिमवसद्गृहेआलभ्यन्त शतं गावः सहस्राणि च विंशतिः
sāṅkṛte rantidevasya yāṃ rātrimavasadgṛheālabhyanta śataṃ gāvaḥ sahasrāṇi ca viṃśatiḥ
- 12.29.120
तत्र स्म सूदाः क्रोशन्ति सुमृष्टमणिकुण्डलाःसूपभूयिष्ठमश्नीध्वं नाद्य मांसं यथा पुरा
tatra sma sūdāḥ krośanti sumṛṣṭamaṇikuṇḍalāḥsūpabhūyiṣṭhamaśnīdhvaṃ nādya māṃsaṃ yathā purā
- 12.29.121
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.122
सगरं च महात्मानं मृतं शुश्रुम सृञ्जयऐक्ष्वाकं पुरुषव्याघ्रमतिमानुषविक्रमम्
sagaraṃ ca mahātmānaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayaaikṣvākaṃ puruṣavyāghramatimānuṣavikramam
- 12.29.123
षष्टिः पुत्रसहस्राणि यं यान्तं पृष्ठतोऽन्वयुःनक्षत्रराजं वर्षान्ते व्यभ्रे ज्योतिर्गणा इव
ṣaṣṭiḥ putrasahasrāṇi yaṃ yāntaṃ pṛṣṭhato'nvayuḥnakṣatrarājaṃ varṣānte vyabhre jyotirgaṇā iva
- 12.29.124
एकच्छत्रा मही यस्य प्रणता ह्यभवत्पुरायोऽश्वमेधसहस्रेण तर्पयामास देवताः
ekacchatrā mahī yasya praṇatā hyabhavatpurāyo'śvamedhasahasreṇa tarpayāmāsa devatāḥ
- 12.29.125
यः प्रादात्काञ्चनस्तम्भं प्रासादं सर्वकाञ्चनम्पूर्णं पद्मदलाक्षीणां स्त्रीणां शयनसंकुलम्
yaḥ prādātkāñcanastambhaṃ prāsādaṃ sarvakāñcanampūrṇaṃ padmadalākṣīṇāṃ strīṇāṃ śayanasaṃkulam
- 12.29.126
द्विजातिभ्योऽनुरूपेभ्यः कामानुच्चावचांस्तथायस्यादेशेन तद्वित्तं व्यभजन्त द्विजातयः
dvijātibhyo'nurūpebhyaḥ kāmānuccāvacāṃstathāyasyādeśena tadvittaṃ vyabhajanta dvijātayaḥ
- 12.29.127
खानयामास यः कोपात्पृथिवीं सागराङ्किताम्यस्य नाम्ना समुद्रश्च सागरत्वमुपागतः
khānayāmāsa yaḥ kopātpṛthivīṃ sāgarāṅkitāmyasya nāmnā samudraśca sāgaratvamupāgataḥ
- 12.29.128
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.129
राजानं च पृथुं वैन्यं मृतं शुश्रुम सृञ्जययमभ्यषिञ्चन्संभूय महारण्ये महर्षयः
rājānaṃ ca pṛthuṃ vainyaṃ mṛtaṃ śuśruma sṛñjayayamabhyaṣiñcansaṃbhūya mahāraṇye maharṣayaḥ
- 12.29.130
प्रथयिष्यति वै लोकान्पृथुरित्येव शब्दितःक्षताच्च नस्त्रायतीति स तस्मात्क्षत्रियः स्मृतः
prathayiṣyati vai lokānpṛthurityeva śabditaḥkṣatācca nastrāyatīti sa tasmātkṣatriyaḥ smṛtaḥ
- 12.29.131
पृथुं वैन्यं प्रजा दृष्ट्वा रक्ताः स्मेति यदब्रुवन्ततो राजेति नामास्य अनुरागादजायत
pṛthuṃ vainyaṃ prajā dṛṣṭvā raktāḥ smeti yadabruvantato rājeti nāmāsya anurāgādajāyata
- 12.29.132
अकृष्टपच्या पृथिवी पुटके पुटके मधुसर्वा द्रोणदुघा गावो वैन्यस्यासन्प्रशासतः
akṛṣṭapacyā pṛthivī puṭake puṭake madhusarvā droṇadughā gāvo vainyasyāsanpraśāsataḥ
- 12.29.133
अरोगाः सर्वसिद्धार्था मनुष्या अकुतोभयाःयथाभिकाममवसन्क्षेत्रेषु च गृहेषु च
arogāḥ sarvasiddhārthā manuṣyā akutobhayāḥyathābhikāmamavasankṣetreṣu ca gṛheṣu ca
- 12.29.134
आपः संस्तम्भिरे यस्य समुद्रस्य यियासतःसरितश्चानुदीर्यन्त ध्वजसङ्गश्च नाभवत्
āpaḥ saṃstambhire yasya samudrasya yiyāsataḥsaritaścānudīryanta dhvajasaṅgaśca nābhavat
- 12.29.135
हैरण्यांस्त्रिनलोत्सेधान्पर्वतानेकविंशतिम्ब्राह्मणेभ्यो ददौ राजा योऽश्वमेधे महामखे
hairaṇyāṃstrinalotsedhānparvatānekaviṃśatimbrāhmaṇebhyo dadau rājā yo'śvamedhe mahāmakhe
- 12.29.136
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वयापुत्रात्पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथाः
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayāputrātpuṇyataraścaiva mā putramanutapyathāḥ
- 12.29.137
किं वै तूष्णीं ध्यायसि सृञ्जय त्वं; न मे राजन्वाचमिमां शृणोषिन चेन्मोघं विप्रलप्तं मयेदं; पथ्यं मुमूर्षोरिव सम्यगुक्तम्
kiṃ vai tūṣṇīṃ dhyāyasi sṛñjaya tvaṃ; na me rājanvācamimāṃ śṛṇoṣina cenmoghaṃ vipralaptaṃ mayedaṃ; pathyaṃ mumūrṣoriva samyaguktam
- 12.29.138
सृञ्जय उवाच · sṛñjaya uvāca
शृणोमि ते नारद वाचमेतां; विचित्रार्थां स्रजमिव पुण्यगन्धाम्राजर्षीणां पुण्यकृतां महात्मनां; कीर्त्या युक्तां शोकनिर्णाशनार्थम्
śṛṇomi te nārada vācametāṃ; vicitrārthāṃ srajamiva puṇyagandhāmrājarṣīṇāṃ puṇyakṛtāṃ mahātmanāṃ; kīrtyā yuktāṃ śokanirṇāśanārtham
- 12.29.139
न ते मोघं विप्रलप्तं महर्षे; दृष्ट्वैव त्वां नारदाहं विशोकःशुश्रूषे ते वचनं ब्रह्मवादि;न्न ते तृप्याम्यमृतस्येव पानात्
na te moghaṃ vipralaptaṃ maharṣe; dṛṣṭvaiva tvāṃ nāradāhaṃ viśokaḥśuśrūṣe te vacanaṃ brahmavādi;nna te tṛpyāmyamṛtasyeva pānāt
- 12.29.140
अमोघदर्शिन्मम चेत्प्रसादं; सुताघदग्धस्य विभो प्रकुर्याःमृतस्य संजीवनमद्य मे स्या;त्तव प्रसादात्सुतसंगमश्च
amoghadarśinmama cetprasādaṃ; sutāghadagdhasya vibho prakuryāḥmṛtasya saṃjīvanamadya me syā;ttava prasādātsutasaṃgamaśca
- 12.29.141
नारद उवाच · nārada uvāca
यस्ते पुत्रो दयितोऽयं वियातः; स्वर्णष्ठीवी यमदात्पर्वतस्तेपुनस्ते तं पुत्रमहं ददामि; हिरण्यनाभं वर्षसहस्रिणं च
yaste putro dayito'yaṃ viyātaḥ; svarṇaṣṭhīvī yamadātparvatastepunaste taṃ putramahaṃ dadāmi; hiraṇyanābhaṃ varṣasahasriṇaṃ ca