Mahabharata 12.290.72

सूक्ष्मः शीतः सुगन्धी च सुखस्पर्शश्च भारतसप्तानां मरुतां श्रेष्ठो लोकान्गच्छति यः शुभान्स तान्वहति कौन्तेय नभसः परमां गतिम्

sūkṣmaḥ śītaḥ sugandhī ca sukhasparśaśca bhāratasaptānāṃ marutāṃ śreṣṭho lokāngacchati yaḥ śubhānsa tānvahati kaunteya nabhasaḥ paramāṃ gatim

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.