Parva.Adhyaya 12.294
Mahabharata · 49 verses
- 12.294.1
करालजनक उवाच · karālajanaka uvāca
नानात्वैकत्वमित्युक्तं त्वयैतदृषिसत्तमपश्यामि चाभिसंदिग्धमेतयोर्वै निदर्शनम्
nānātvaikatvamityuktaṃ tvayaitadṛṣisattamapaśyāmi cābhisaṃdigdhametayorvai nidarśanam
- 12.294.2
तथाप्रबुद्धबुद्धाभ्यां बुध्यमानस्य चानघस्थूलबुद्ध्या न पश्यामि तत्त्वमेतन्न संशयः
tathāprabuddhabuddhābhyāṃ budhyamānasya cānaghasthūlabuddhyā na paśyāmi tattvametanna saṃśayaḥ
- 12.294.3
अक्षरक्षरयोरुक्तं त्वया यदपि कारणम्तदप्यस्थिरबुद्धित्वात्प्रनष्टमिव मेऽनघ
akṣarakṣarayoruktaṃ tvayā yadapi kāraṇamtadapyasthirabuddhitvātpranaṣṭamiva me'nagha
- 12.294.4
तदेतच्छ्रोतुमिच्छामि नानात्वैकत्वदर्शनम्बुद्धमप्रतिबुद्धं च बुध्यमानं च तत्त्वतः
tadetacchrotumicchāmi nānātvaikatvadarśanambuddhamapratibuddhaṃ ca budhyamānaṃ ca tattvataḥ
- 12.294.5
विद्याविद्ये च भगवन्नक्षरं क्षरमेव चसांख्यं योगं च कार्त्स्न्येन पृथक्चैवापृथक्च ह
vidyāvidye ca bhagavannakṣaraṃ kṣarameva casāṃkhyaṃ yogaṃ ca kārtsnyena pṛthakcaivāpṛthakca ha
- 12.294.6
वसिष्ठ उवाच · vasiṣṭha uvāca
हन्त ते संप्रवक्ष्यामि यदेतदनुपृच्छसियोगकृत्यं महाराज पृथगेव शृणुष्व मे
hanta te saṃpravakṣyāmi yadetadanupṛcchasiyogakṛtyaṃ mahārāja pṛthageva śṛṇuṣva me
- 12.294.7
योगकृत्यं तु योगानां ध्यानमेव परं बलम्तच्चापि द्विविधं ध्यानमाहुर्वेदविदो जनाः
yogakṛtyaṃ tu yogānāṃ dhyānameva paraṃ balamtaccāpi dvividhaṃ dhyānamāhurvedavido janāḥ
- 12.294.8
एकाग्रता च मनसः प्राणायामस्तथैव चप्राणायामस्तु सगुणो निर्गुणो मनसस्तथा
ekāgratā ca manasaḥ prāṇāyāmastathaiva caprāṇāyāmastu saguṇo nirguṇo manasastathā
- 12.294.9
मूत्रोत्सर्गे पुरीषे च भोजने च नराधिपत्रिकालं नाभियुञ्जीत शेषं युञ्जीत तत्परः
mūtrotsarge purīṣe ca bhojane ca narādhipatrikālaṃ nābhiyuñjīta śeṣaṃ yuñjīta tatparaḥ
- 12.294.10
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यो निवर्त्य मनसा मुनिःदशद्वादशभिर्वापि चतुर्विंशात्परं ततः
indriyāṇīndriyārthebhyo nivartya manasā muniḥdaśadvādaśabhirvāpi caturviṃśātparaṃ tataḥ
- 12.294.11
तं चोदनाभिर्मतिमानात्मानं चोदयेदथतिष्ठन्तमजरं तं तु यत्तदुक्तं मनीषिभिः
taṃ codanābhirmatimānātmānaṃ codayedathatiṣṭhantamajaraṃ taṃ tu yattaduktaṃ manīṣibhiḥ
- 12.294.12
तैश्चात्मा सततं ज्ञेय इत्येवमनुशुश्रुमद्रव्यं ह्यहीनमनसो नान्यथेति विनिश्चयः
taiścātmā satataṃ jñeya ityevamanuśuśrumadravyaṃ hyahīnamanaso nānyatheti viniścayaḥ
- 12.294.13
विमुक्तः सर्वसङ्गेभ्यो लघ्वाहारो जितेन्द्रियःपूर्वरात्रे परे चैव धारयेत मनोऽऽत्मनि
vimuktaḥ sarvasaṅgebhyo laghvāhāro jitendriyaḥpūrvarātre pare caiva dhārayeta mano''tmani
- 12.294.14
स्थिरीकृत्येन्द्रियग्रामं मनसा मिथिलेश्वरमनो बुद्ध्या स्थिरं कृत्वा पाषाण इव निश्चलः
sthirīkṛtyendriyagrāmaṃ manasā mithileśvaramano buddhyā sthiraṃ kṛtvā pāṣāṇa iva niścalaḥ
- 12.294.15
स्थाणुवच्चाप्यकम्पः स्याद्गिरिवच्चापि निश्चलःबुधा विधिविधानज्ञास्तदा युक्तं प्रचक्षते
sthāṇuvaccāpyakampaḥ syādgirivaccāpi niścalaḥbudhā vidhividhānajñāstadā yuktaṃ pracakṣate
- 12.294.16
न शृणोति न चाघ्राति न रस्यति न पश्यतिन च स्पर्शं विजानाति न संकल्पयते मनः
na śṛṇoti na cāghrāti na rasyati na paśyatina ca sparśaṃ vijānāti na saṃkalpayate manaḥ
- 12.294.17
न चाभिमन्यते किंचिन्न च बुध्यति काष्ठवत्तदा प्रकृतिमापन्नं युक्तमाहुर्मनीषिणः
na cābhimanyate kiṃcinna ca budhyati kāṣṭhavattadā prakṛtimāpannaṃ yuktamāhurmanīṣiṇaḥ
- 12.294.18
निवाते च यथा दीप्यन्दीपस्तद्वत्स दृश्यतेनिरिङ्गश्चाचलश्चोर्ध्वं न तिर्यग्गतिमाप्नुयात्
nivāte ca yathā dīpyandīpastadvatsa dṛśyateniriṅgaścācalaścordhvaṃ na tiryaggatimāpnuyāt
- 12.294.19
तदा तमनुपश्येत यस्मिन्दृष्टे तु कथ्यतेहृदयस्थोऽन्तरात्मेति ज्ञेयो ज्ञस्तात मद्विधैः
tadā tamanupaśyeta yasmindṛṣṭe tu kathyatehṛdayastho'ntarātmeti jñeyo jñastāta madvidhaiḥ
- 12.294.20
विधूम इव सप्तार्चिरादित्य इव रश्मिमान्वैद्युतोऽग्निरिवाकाशे दृश्यतेऽऽत्मा तथात्मनि
vidhūma iva saptārcirāditya iva raśmimānvaidyuto'gnirivākāśe dṛśyate''tmā tathātmani
- 12.294.21
यं पश्यन्ति महात्मानो धृतिमन्तो मनीषिणःब्राह्मणा ब्रह्मयोनिष्ठा ह्ययोनिममृतात्मकम्
yaṃ paśyanti mahātmāno dhṛtimanto manīṣiṇaḥbrāhmaṇā brahmayoniṣṭhā hyayonimamṛtātmakam
- 12.294.22
तदेवाहुरणुभ्योऽणु तन्महद्भ्यो महत्तरम्तदन्तः सर्वभूतेषु ध्रुवं तिष्ठन्न दृश्यते
tadevāhuraṇubhyo'ṇu tanmahadbhyo mahattaramtadantaḥ sarvabhūteṣu dhruvaṃ tiṣṭhanna dṛśyate
- 12.294.23
बुद्धिद्रव्येण दृश्येत मनोदीपेन लोककृत्महतस्तमसस्तात पारे तिष्ठन्नतामसः
buddhidravyeṇa dṛśyeta manodīpena lokakṛtmahatastamasastāta pāre tiṣṭhannatāmasaḥ
- 12.294.24
स तमोनुद इत्युक्तस्तत्त्वज्ञैर्वेदपारगैःविमलो वितमस्कश्च निर्लिङ्गोऽलिङ्गसंज्ञितः
sa tamonuda ityuktastattvajñairvedapāragaiḥvimalo vitamaskaśca nirliṅgo'liṅgasaṃjñitaḥ
- 12.294.25
योगमेतद्धि योगानां मन्ये योगस्य लक्षणम्एवं पश्यं प्रपश्यन्ति आत्मानमजरं परम्
yogametaddhi yogānāṃ manye yogasya lakṣaṇamevaṃ paśyaṃ prapaśyanti ātmānamajaraṃ param
- 12.294.26
योगदर्शनमेतावदुक्तं ते तत्त्वतो मयासांख्यज्ञानं प्रवक्ष्यामि परिसंख्यानिदर्शनम्
yogadarśanametāvaduktaṃ te tattvato mayāsāṃkhyajñānaṃ pravakṣyāmi parisaṃkhyānidarśanam
- 12.294.27
अव्यक्तमाहुः प्रकृतिं परां प्रकृतिवादिनःतस्मान्महत्समुत्पन्नं द्वितीयं राजसत्तम
avyaktamāhuḥ prakṛtiṃ parāṃ prakṛtivādinaḥtasmānmahatsamutpannaṃ dvitīyaṃ rājasattama
- 12.294.28
अहंकारस्तु महतस्तृतीयमिति नः श्रुतम्पञ्च भूतान्यहंकारादाहुः सांख्यानुदर्शिनः
ahaṃkārastu mahatastṛtīyamiti naḥ śrutampañca bhūtānyahaṃkārādāhuḥ sāṃkhyānudarśinaḥ
- 12.294.29
एताः प्रकृतयस्त्वष्टौ विकाराश्चापि षोडशपञ्च चैव विशेषा वै तथा पञ्चेन्द्रियाणि च
etāḥ prakṛtayastvaṣṭau vikārāścāpi ṣoḍaśapañca caiva viśeṣā vai tathā pañcendriyāṇi ca
- 12.294.30
एतावदेव तत्त्वानां सांख्यमाहुर्मनीषिणःसांख्ये विधिविधानज्ञा नित्यं सांख्यपथे रताः
etāvadeva tattvānāṃ sāṃkhyamāhurmanīṣiṇaḥsāṃkhye vidhividhānajñā nityaṃ sāṃkhyapathe ratāḥ
- 12.294.31
यस्माद्यदभिजायेत तत्तत्रैव प्रलीयतेलीयन्ते प्रतिलोमानि सृज्यन्ते चान्तरात्मना
yasmādyadabhijāyeta tattatraiva pralīyatelīyante pratilomāni sṛjyante cāntarātmanā
- 12.294.32
अनुलोमेन जायन्ते लीयन्ते प्रतिलोमतःगुणा गुणेषु सततं सागरस्योर्मयो यथा
anulomena jāyante līyante pratilomataḥguṇā guṇeṣu satataṃ sāgarasyormayo yathā
- 12.294.33
सर्गप्रलय एतावान्प्रकृतेर्नृपसत्तमएकत्वं प्रलये चास्य बहुत्वं च यदासृजत्एवमेव च राजेन्द्र विज्ञेयं ज्ञेयचिन्तकैः
sargapralaya etāvānprakṛternṛpasattamaekatvaṃ pralaye cāsya bahutvaṃ ca yadāsṛjatevameva ca rājendra vijñeyaṃ jñeyacintakaiḥ
- 12.294.34
अधिष्ठातारमव्यक्तमस्याप्येतन्निदर्शनम्एकत्वं च बहुत्वं च प्रकृतेरनु तत्त्ववान्एकत्वं प्रलये चास्य बहुत्वं च प्रवर्तनात्
adhiṣṭhātāramavyaktamasyāpyetannidarśanamekatvaṃ ca bahutvaṃ ca prakṛteranu tattvavānekatvaṃ pralaye cāsya bahutvaṃ ca pravartanāt
- 12.294.35
बहुधात्मा प्रकुर्वीत प्रकृतिं प्रसवात्मिकाम्तच्च क्षेत्रं महानात्मा पञ्चविंशोऽधितिष्ठति
bahudhātmā prakurvīta prakṛtiṃ prasavātmikāmtacca kṣetraṃ mahānātmā pañcaviṃśo'dhitiṣṭhati
- 12.294.36
अधिष्ठातेति राजेन्द्र प्रोच्यते यतिसत्तमैःअधिष्ठानादधिष्ठाता क्षेत्राणामिति नः श्रुतम्
adhiṣṭhāteti rājendra procyate yatisattamaiḥadhiṣṭhānādadhiṣṭhātā kṣetrāṇāmiti naḥ śrutam
- 12.294.37
क्षेत्रं जानाति चाव्यक्तं क्षेत्रज्ञ इति चोच्यतेअव्यक्तिके पुरे शेते पुरुषश्चेति कथ्यते
kṣetraṃ jānāti cāvyaktaṃ kṣetrajña iti cocyateavyaktike pure śete puruṣaśceti kathyate
- 12.294.38
अन्यदेव च क्षेत्रं स्यादन्यः क्षेत्रज्ञ उच्यतेक्षेत्रमव्यक्तमित्युक्तं ज्ञाता वै पञ्चविंशकः
anyadeva ca kṣetraṃ syādanyaḥ kṣetrajña ucyatekṣetramavyaktamityuktaṃ jñātā vai pañcaviṃśakaḥ
- 12.294.39
अन्यदेव च ज्ञानं स्यादन्यज्ज्ञेयं तदुच्यतेज्ञानमव्यक्तमित्युक्तं ज्ञेयो वै पञ्चविंशकः
anyadeva ca jñānaṃ syādanyajjñeyaṃ taducyatejñānamavyaktamityuktaṃ jñeyo vai pañcaviṃśakaḥ
- 12.294.40
अव्यक्तं क्षेत्रमित्युक्तं तथा सत्त्वं तथेश्वरम्अनीश्वरमतत्त्वं च तत्त्वं तत्पञ्चविंशकम्
avyaktaṃ kṣetramityuktaṃ tathā sattvaṃ tatheśvaramanīśvaramatattvaṃ ca tattvaṃ tatpañcaviṃśakam
- 12.294.41
सांख्यदर्शनमेतावत्परिसंख्यानदर्शनम्सांख्यं प्रकुरुते चैव प्रकृतिं च प्रचक्षते
sāṃkhyadarśanametāvatparisaṃkhyānadarśanamsāṃkhyaṃ prakurute caiva prakṛtiṃ ca pracakṣate
- 12.294.42
तत्त्वानि च चतुर्विंशत्परिसंख्याय तत्त्वतःसांख्याः सह प्रकृत्या तु निस्तत्त्वः पञ्चविंशकः
tattvāni ca caturviṃśatparisaṃkhyāya tattvataḥsāṃkhyāḥ saha prakṛtyā tu nistattvaḥ pañcaviṃśakaḥ
- 12.294.43
पञ्चविंशोऽप्रबुद्धात्मा बुध्यमान इति स्मृतःयदा तु बुध्यतेऽऽत्मानं तदा भवति केवलः
pañcaviṃśo'prabuddhātmā budhyamāna iti smṛtaḥyadā tu budhyate''tmānaṃ tadā bhavati kevalaḥ
- 12.294.44
सम्यग्दर्शनमेतावद्भाषितं तव तत्त्वतःएवमेतद्विजानन्तः साम्यतां प्रतियान्त्युत
samyagdarśanametāvadbhāṣitaṃ tava tattvataḥevametadvijānantaḥ sāmyatāṃ pratiyāntyuta
- 12.294.45
सम्यङ्निदर्शनं नाम प्रत्यक्षं प्रकृतेस्तथागुणतत्त्वान्यथैतानि निर्गुणोऽन्यस्तथा भवेत्
samyaṅnidarśanaṃ nāma pratyakṣaṃ prakṛtestathāguṇatattvānyathaitāni nirguṇo'nyastathā bhavet
- 12.294.46
न त्वेवं वर्तमानानामावृत्तिर्विद्यते पुनःविद्यतेऽक्षरभावत्वादपरस्परमव्ययम्
na tvevaṃ vartamānānāmāvṛttirvidyate punaḥvidyate'kṣarabhāvatvādaparasparamavyayam
- 12.294.47
पश्येरन्नेकमतयो न सम्यक्तेषु दर्शनम्तेऽव्यक्तं प्रतिपद्यन्ते पुनः पुनररिंदम
paśyerannekamatayo na samyakteṣu darśanamte'vyaktaṃ pratipadyante punaḥ punarariṃdama
- 12.294.48
सर्वमेतद्विजानन्तो न सर्वस्य प्रबोधनात्व्यक्तीभूता भविष्यन्ति व्यक्तस्य वशवर्तिनः
sarvametadvijānanto na sarvasya prabodhanātvyaktībhūtā bhaviṣyanti vyaktasya vaśavartinaḥ
- 12.294.49
सर्वमव्यक्तमित्युक्तमसर्वः पञ्चविंशकःय एनमभिजानन्ति न भयं तेषु विद्यते
sarvamavyaktamityuktamasarvaḥ pañcaviṃśakaḥya enamabhijānanti na bhayaṃ teṣu vidyate