Mahabharata 12.297.21
अधृतात्मन्धृतौ तिष्ठ दुर्बुद्धे बुद्धिमान्भवअप्रशान्त प्रशाम्य त्वमप्राज्ञ प्राज्ञवच्चर
adhṛtātmandhṛtau tiṣṭha durbuddhe buddhimānbhavaapraśānta praśāmya tvamaprājña prājñavaccara
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book