Mahabharata 12.30.34

ततोऽभिवाद्य प्रोवाच नारदं पर्वतस्तदाभवान्प्रसादं कुरुतां स्वर्गादेशाय मे प्रभो

tato'bhivādya provāca nāradaṃ parvatastadābhavānprasādaṃ kurutāṃ svargādeśāya me prabho

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.