Mahabharata 12.306.80

विश्वावसुरुवाचतथ्यं शुभं चैतदुक्तं त्वया भोः; सम्यक्क्षेम्यं देवताद्यं यथावत्स्वस्त्यक्षयं भवतश्चास्तु नित्यं; बुद्ध्या सदा बुद्धियुक्तं नमस्ते

viśvāvasuruvācatathyaṃ śubhaṃ caitaduktaṃ tvayā bhoḥ; samyakkṣemyaṃ devatādyaṃ yathāvatsvastyakṣayaṃ bhavataścāstu nityaṃ; buddhyā sadā buddhiyuktaṃ namaste

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.