Loading
Mahabharata 12.309.30
यो लुब्धः सुभृशं प्रियानृतश्च मनुष्यः; सततनिकृतिवञ्चनारतिः स्यात्उपनिधिभिरसुखकृत्स परमनिरयगो; भृशमसुखमनुभवति दुष्कृतकर्मा
yo lubdhaḥ subhṛśaṃ priyānṛtaśca manuṣyaḥ; satatanikṛtivañcanāratiḥ syātupanidhibhirasukhakṛtsa paramanirayago; bhṛśamasukhamanubhavati duṣkṛtakarmā
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book