Mahabharata 12.31.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततो राजा पाण्डुसुतो नारदं प्रत्यभाषतभगवञ्श्रोतुमिच्छामि सुवर्णष्ठीविसंभवम्
tato rājā pāṇḍusuto nāradaṃ pratyabhāṣatabhagavañśrotumicchāmi suvarṇaṣṭhīvisaṃbhavam
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book