Mahabharata 12.317.13
प्रज्ञया मानसं दुःखं हन्याच्छारीरमौषधैःएतद्विज्ञानसामर्थ्यं न बालैः समतामियात्
prajñayā mānasaṃ duḥkhaṃ hanyācchārīramauṣadhaiḥetadvijñānasāmarthyaṃ na bālaiḥ samatāmiyāt
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book