Mahabharata 12.326.10

तं प्रसन्नं प्रसन्नात्मा नारदो द्विजसत्तमःवाग्यतः प्रयतो भूत्वा ववन्दे परमेश्वरम्तमुवाच नतं मूर्ध्ना देवानामादिरव्ययः

taṃ prasannaṃ prasannātmā nārado dvijasattamaḥvāgyataḥ prayato bhūtvā vavande parameśvaramtamuvāca nataṃ mūrdhnā devānāmādiravyayaḥ

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.