Parva.Adhyaya 12.326
Mahabharata · 124 verses
- 12.326.1
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
एवं स्तुतः स भगवान्गुह्यैस्तथ्यैश्च नामभिःतं मुनिं दर्शयामास नारदं विश्वरूपधृक्
evaṃ stutaḥ sa bhagavānguhyaistathyaiśca nāmabhiḥtaṃ muniṃ darśayāmāsa nāradaṃ viśvarūpadhṛk
- 12.326.2
किंचिच्चन्द्रविशुद्धात्मा किंचिच्चन्द्राद्विशेषवान्कृशानुवर्णः किंचिच्च किंचिद्धिष्ण्याकृतिः प्रभुः
kiṃciccandraviśuddhātmā kiṃciccandrādviśeṣavānkṛśānuvarṇaḥ kiṃcicca kiṃciddhiṣṇyākṛtiḥ prabhuḥ
- 12.326.3
शुकपत्रवर्णः किंचिच्च किंचित्स्फटिकसप्रभःनीलाञ्जनचयप्रख्यो जातरूपप्रभः क्वचित्
śukapatravarṇaḥ kiṃcicca kiṃcitsphaṭikasaprabhaḥnīlāñjanacayaprakhyo jātarūpaprabhaḥ kvacit
- 12.326.4
प्रवालाङ्कुरवर्णश्च श्वेतवर्णः क्वचिद्बभौक्वचित्सुवर्णवर्णाभो वैडूर्यसदृशः क्वचित्
pravālāṅkuravarṇaśca śvetavarṇaḥ kvacidbabhaukvacitsuvarṇavarṇābho vaiḍūryasadṛśaḥ kvacit
- 12.326.5
नीलवैडूर्यसदृश इन्द्रनीलनिभः क्वचित्मयूरग्रीववर्णाभो मुक्ताहारनिभः क्वचित्
nīlavaiḍūryasadṛśa indranīlanibhaḥ kvacitmayūragrīvavarṇābho muktāhāranibhaḥ kvacit
- 12.326.6
एतान्वर्णान्बहुविधान्रूपे बिभ्रत्सनातनःसहस्रनयनः श्रीमाञ्शतशीर्षः सहस्रपात्
etānvarṇānbahuvidhānrūpe bibhratsanātanaḥsahasranayanaḥ śrīmāñśataśīrṣaḥ sahasrapāt
- 12.326.7
सहस्रोदरबाहुश्च अव्यक्त इति च क्वचित्ओंकारमुद्गिरन्वक्त्रात्सावित्रीं च तदन्वयाम्
sahasrodarabāhuśca avyakta iti ca kvacitoṃkāramudgiranvaktrātsāvitrīṃ ca tadanvayām
- 12.326.8
शेषेभ्यश्चैव वक्त्रेभ्यश्चतुर्वेदोद्गतं वसुआरण्यकं जगौ देवो हरिर्नारायणो वशी
śeṣebhyaścaiva vaktrebhyaścaturvedodgataṃ vasuāraṇyakaṃ jagau devo harirnārāyaṇo vaśī
- 12.326.9
वेदीं कमण्डलुं दर्भान्मणिरूपानथोपलान्अजिनं दण्डकाष्ठं च ज्वलितं च हुताशनम्धारयामास देवेशो हस्तैर्यज्ञपतिस्तदा
vedīṃ kamaṇḍaluṃ darbhānmaṇirūpānathopalānajinaṃ daṇḍakāṣṭhaṃ ca jvalitaṃ ca hutāśanamdhārayāmāsa deveśo hastairyajñapatistadā
- 12.326.10
तं प्रसन्नं प्रसन्नात्मा नारदो द्विजसत्तमःवाग्यतः प्रयतो भूत्वा ववन्दे परमेश्वरम्तमुवाच नतं मूर्ध्ना देवानामादिरव्ययः
taṃ prasannaṃ prasannātmā nārado dvijasattamaḥvāgyataḥ prayato bhūtvā vavande parameśvaramtamuvāca nataṃ mūrdhnā devānāmādiravyayaḥ
- 12.326.11
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चैव महर्षयःइमं देशमनुप्राप्ता मम दर्शनलालसाः
ekataśca dvitaścaiva tritaścaiva maharṣayaḥimaṃ deśamanuprāptā mama darśanalālasāḥ
- 12.326.12
न च मां ते ददृशिरे न च द्रक्ष्यति कश्चनऋते ह्येकान्तिकश्रेष्ठात्त्वं चैवैकान्तिको मतः
na ca māṃ te dadṛśire na ca drakṣyati kaścanaṛte hyekāntikaśreṣṭhāttvaṃ caivaikāntiko mataḥ
- 12.326.13
ममैतास्तनवः श्रेष्ठा जाता धर्मगृहे द्विजतास्त्वं भजस्व सततं साधयस्व यथागतम्
mamaitāstanavaḥ śreṣṭhā jātā dharmagṛhe dvijatāstvaṃ bhajasva satataṃ sādhayasva yathāgatam
- 12.326.14
वृणीष्व च वरं विप्र मत्तस्त्वं यमिहेच्छसिप्रसन्नोऽहं तवाद्येह विश्वमूर्तिरिहाव्ययः
vṛṇīṣva ca varaṃ vipra mattastvaṃ yamihecchasiprasanno'haṃ tavādyeha viśvamūrtirihāvyayaḥ
- 12.326.15
नारद उवाच · nārada uvāca
अद्य मे तपसो देव यमस्य नियमस्य चसद्यः फलमवाप्तं वै दृष्टो यद्भगवान्मया
adya me tapaso deva yamasya niyamasya casadyaḥ phalamavāptaṃ vai dṛṣṭo yadbhagavānmayā
- 12.326.16
वर एष ममात्यन्तं दृष्टस्त्वं यत्सनातनःभगवान्विश्वदृक्सिंहः सर्वमूर्तिर्महाप्रभुः
vara eṣa mamātyantaṃ dṛṣṭastvaṃ yatsanātanaḥbhagavānviśvadṛksiṃhaḥ sarvamūrtirmahāprabhuḥ
- 12.326.17
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
एवं संदर्शयित्वा तु नारदं परमेष्ठिजम्उवाच वचनं भूयो गच्छ नारद माचिरम्
evaṃ saṃdarśayitvā tu nāradaṃ parameṣṭhijamuvāca vacanaṃ bhūyo gaccha nārada māciram
- 12.326.18
इमे ह्यनिन्द्रियाहारा मद्भक्ताश्चन्द्रवर्चसःएकाग्राश्चिन्तयेयुर्मां नैषां विघ्नो भवेदिति
ime hyanindriyāhārā madbhaktāścandravarcasaḥekāgrāścintayeyurmāṃ naiṣāṃ vighno bhavediti
- 12.326.19
सिद्धाश्चैते महाभागाः पुरा ह्येकान्तिनोऽभवन्तमोरजोविनिर्मुक्ता मां प्रवेक्ष्यन्त्यसंशयम्
siddhāścaite mahābhāgāḥ purā hyekāntino'bhavantamorajovinirmuktā māṃ pravekṣyantyasaṃśayam
- 12.326.20
न दृश्यश्चक्षुषा योऽसौ न स्पृश्यः स्पर्शनेन चन घ्रेयश्चैव गन्धेन रसेन च विवर्जितः
na dṛśyaścakṣuṣā yo'sau na spṛśyaḥ sparśanena cana ghreyaścaiva gandhena rasena ca vivarjitaḥ
- 12.326.21
सत्त्वं रजस्तमश्चैव न गुणास्तं भजन्ति वैयश्च सर्वगतः साक्षी लोकस्यात्मेति कथ्यते
sattvaṃ rajastamaścaiva na guṇāstaṃ bhajanti vaiyaśca sarvagataḥ sākṣī lokasyātmeti kathyate
- 12.326.22
भूतग्रामशरीरेषु नश्यत्सु न विनश्यतिअजो नित्यः शाश्वतश्च निर्गुणो निष्कलस्तथा
bhūtagrāmaśarīreṣu naśyatsu na vinaśyatiajo nityaḥ śāśvataśca nirguṇo niṣkalastathā
- 12.326.23
द्विर्द्वादशेभ्यस्तत्त्वेभ्यः ख्यातो यः पञ्चविंशकःपुरुषो निष्क्रियश्चैव ज्ञानदृश्यश्च कथ्यते
dvirdvādaśebhyastattvebhyaḥ khyāto yaḥ pañcaviṃśakaḥpuruṣo niṣkriyaścaiva jñānadṛśyaśca kathyate
- 12.326.24
यं प्रविश्य भवन्तीह मुक्ता वै द्विजसत्तमस वासुदेवो विज्ञेयः परमात्मा सनातनः
yaṃ praviśya bhavantīha muktā vai dvijasattamasa vāsudevo vijñeyaḥ paramātmā sanātanaḥ
- 12.326.25
पश्य देवस्य माहात्म्यं महिमानं च नारदशुभाशुभैः कर्मभिर्यो न लिप्यति कदाचन
paśya devasya māhātmyaṃ mahimānaṃ ca nāradaśubhāśubhaiḥ karmabhiryo na lipyati kadācana
- 12.326.26
सत्त्वं रजस्तमश्चैव गुणानेतान्प्रचक्षतेएते सर्वशरीरेषु तिष्ठन्ति विचरन्ति च
sattvaṃ rajastamaścaiva guṇānetānpracakṣateete sarvaśarīreṣu tiṣṭhanti vicaranti ca
- 12.326.27
एतान्गुणांस्तु क्षेत्रज्ञो भुङ्क्ते नैभिः स भुज्यतेनिर्गुणो गुणभुक्चैव गुणस्रष्टा गुणाधिकः
etānguṇāṃstu kṣetrajño bhuṅkte naibhiḥ sa bhujyatenirguṇo guṇabhukcaiva guṇasraṣṭā guṇādhikaḥ
- 12.326.28
जगत्प्रतिष्ठा देवर्षे पृथिव्यप्सु प्रलीयतेज्योतिष्यापः प्रलीयन्ते ज्योतिर्वायौ प्रलीयते
jagatpratiṣṭhā devarṣe pṛthivyapsu pralīyatejyotiṣyāpaḥ pralīyante jyotirvāyau pralīyate
- 12.326.29
खे वायुः प्रलयं याति मनस्याकाशमेव चमनो हि परमं भूतं तदव्यक्ते प्रलीयते
khe vāyuḥ pralayaṃ yāti manasyākāśameva camano hi paramaṃ bhūtaṃ tadavyakte pralīyate
- 12.326.30
अव्यक्तं पुरुषे ब्रह्मन्निष्क्रिये संप्रलीयतेनास्ति तस्मात्परतरं पुरुषाद्वै सनातनात्
avyaktaṃ puruṣe brahmanniṣkriye saṃpralīyatenāsti tasmātparataraṃ puruṣādvai sanātanāt
- 12.326.31
नित्यं हि नास्ति जगति भूतं स्थावरजङ्गमम्ऋते तमेकं पुरुषं वासुदेवं सनातनम्सर्वभूतात्मभूतो हि वासुदेवो महाबलः
nityaṃ hi nāsti jagati bhūtaṃ sthāvarajaṅgamamṛte tamekaṃ puruṣaṃ vāsudevaṃ sanātanamsarvabhūtātmabhūto hi vāsudevo mahābalaḥ
- 12.326.32
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम्ते समेता महात्मानः शरीरमिति संज्ञितम्
pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamamte sametā mahātmānaḥ śarīramiti saṃjñitam
- 12.326.33
तदाविशति यो ब्रह्मन्नदृश्यो लघुविक्रमःउत्पन्न एव भवति शरीरं चेष्टयन्प्रभुः
tadāviśati yo brahmannadṛśyo laghuvikramaḥutpanna eva bhavati śarīraṃ ceṣṭayanprabhuḥ
- 12.326.34
न विना धातुसंघातं शरीरं भवति क्वचित्न च जीवं विना ब्रह्मन्धातवश्चेष्टयन्त्युत
na vinā dhātusaṃghātaṃ śarīraṃ bhavati kvacitna ca jīvaṃ vinā brahmandhātavaśceṣṭayantyuta
- 12.326.35
स जीवः परिसंख्यातः शेषः संकर्षणः प्रभुःतस्मात्सनत्कुमारत्वं यो लभेत स्वकर्मणा
sa jīvaḥ parisaṃkhyātaḥ śeṣaḥ saṃkarṣaṇaḥ prabhuḥtasmātsanatkumāratvaṃ yo labheta svakarmaṇā
- 12.326.36
यस्मिंश्च सर्वभूतानि प्रलयं यान्ति संक्षयेस मनः सर्वभूतानां प्रद्युम्नः परिपठ्यते
yasmiṃśca sarvabhūtāni pralayaṃ yānti saṃkṣayesa manaḥ sarvabhūtānāṃ pradyumnaḥ paripaṭhyate
- 12.326.37
तस्मात्प्रसूतो यः कर्ता कार्यं कारणमेव चयस्मात्सर्वं प्रभवति जगत्स्थावरजङ्गमम्सोऽनिरुद्धः स ईशानो व्यक्तिः सा सर्वकर्मसु
tasmātprasūto yaḥ kartā kāryaṃ kāraṇameva cayasmātsarvaṃ prabhavati jagatsthāvarajaṅgamamso'niruddhaḥ sa īśāno vyaktiḥ sā sarvakarmasu
- 12.326.38
यो वासुदेवो भगवान्क्षेत्रज्ञो निर्गुणात्मकःज्ञेयः स एव भगवाञ्जीवः संकर्षणः प्रभुः
yo vāsudevo bhagavānkṣetrajño nirguṇātmakaḥjñeyaḥ sa eva bhagavāñjīvaḥ saṃkarṣaṇaḥ prabhuḥ
- 12.326.39
संकर्षणाच्च प्रद्युम्नो मनोभूतः स उच्यतेप्रद्युम्नाद्योऽनिरुद्धस्तु सोऽहंकारो महेश्वरः
saṃkarṣaṇācca pradyumno manobhūtaḥ sa ucyatepradyumnādyo'niruddhastu so'haṃkāro maheśvaraḥ
- 12.326.40
मत्तः सर्वं संभवति जगत्स्थावरजङ्गमम्अक्षरं च क्षरं चैव सच्चासच्चैव नारद
mattaḥ sarvaṃ saṃbhavati jagatsthāvarajaṅgamamakṣaraṃ ca kṣaraṃ caiva saccāsaccaiva nārada
- 12.326.41
मां प्रविश्य भवन्तीह मुक्ता भक्तास्तु ये ममअहं हि पुरुषो ज्ञेयो निष्क्रियः पञ्चविंशकः
māṃ praviśya bhavantīha muktā bhaktāstu ye mamaahaṃ hi puruṣo jñeyo niṣkriyaḥ pañcaviṃśakaḥ
- 12.326.42
निर्गुणो निष्कलश्चैव निर्द्वंद्वो निष्परिग्रहःएतत्त्वया न विज्ञेयं रूपवानिति दृश्यतेइच्छन्मुहूर्तान्नश्येयमीशोऽहं जगतो गुरुः
nirguṇo niṣkalaścaiva nirdvaṃdvo niṣparigrahaḥetattvayā na vijñeyaṃ rūpavāniti dṛśyateicchanmuhūrtānnaśyeyamīśo'haṃ jagato guruḥ
- 12.326.43
माया ह्येषा मया सृष्टा यन्मां पश्यसि नारदसर्वभूतगुणैर्युक्तं नैवं त्वं ज्ञातुमर्हसिमयैतत्कथितं सम्यक्तव मूर्तिचतुष्टयम्
māyā hyeṣā mayā sṛṣṭā yanmāṃ paśyasi nāradasarvabhūtaguṇairyuktaṃ naivaṃ tvaṃ jñātumarhasimayaitatkathitaṃ samyaktava mūrticatuṣṭayam
- 12.326.44
सिद्धा ह्येते महाभागा नरा ह्येकान्तिनोऽभवन्तमोरजोभ्यां निर्मुक्ताः प्रवेक्ष्यन्ति च मां मुने
siddhā hyete mahābhāgā narā hyekāntino'bhavantamorajobhyāṃ nirmuktāḥ pravekṣyanti ca māṃ mune
- 12.326.45
अहं कर्ता च कार्यं च कारणं चापि नारदअहं हि जीवसंज्ञो वै मयि जीवः समाहितःमैवं ते बुद्धिरत्राभूद्दृष्टो जीवो मयेति च
ahaṃ kartā ca kāryaṃ ca kāraṇaṃ cāpi nāradaahaṃ hi jīvasaṃjño vai mayi jīvaḥ samāhitaḥmaivaṃ te buddhiratrābhūddṛṣṭo jīvo mayeti ca
- 12.326.46
अहं सर्वत्रगो ब्रह्मन्भूतग्रामान्तरात्मकःभूतग्रामशरीरेषु नश्यत्सु न नशाम्यहम्
ahaṃ sarvatrago brahmanbhūtagrāmāntarātmakaḥbhūtagrāmaśarīreṣu naśyatsu na naśāmyaham
- 12.326.47
हिरण्यगर्भो लोकादिश्चतुर्वक्त्रो निरुक्तगःब्रह्मा सनातनो देवो मम बह्वर्थचिन्तकः
hiraṇyagarbho lokādiścaturvaktro niruktagaḥbrahmā sanātano devo mama bahvarthacintakaḥ
- 12.326.48
पश्यैकादश मे रुद्रान्दक्षिणं पार्श्वमास्थितान्द्वादशैव तथादित्यान्वामं पार्श्वं समास्थितान्
paśyaikādaśa me rudrāndakṣiṇaṃ pārśvamāsthitāndvādaśaiva tathādityānvāmaṃ pārśvaṃ samāsthitān
- 12.326.49
अग्रतश्चैव मे पश्य वसूनष्टौ सुरोत्तमान्नासत्यं चैव दस्रं च भिषजौ पश्य पृष्ठतः
agrataścaiva me paśya vasūnaṣṭau surottamānnāsatyaṃ caiva dasraṃ ca bhiṣajau paśya pṛṣṭhataḥ
- 12.326.50
सर्वान्प्रजापतीन्पश्य पश्य सप्त ऋषीनपिवेदान्यज्ञांश्च शतशः पश्यामृतमथौषधीः
sarvānprajāpatīnpaśya paśya sapta ṛṣīnapivedānyajñāṃśca śataśaḥ paśyāmṛtamathauṣadhīḥ
- 12.326.51
तपांसि नियमांश्चैव यमानपि पृथग्विधान्तथाष्टगुणमैश्वर्यमेकस्थं पश्य मूर्तिमत्
tapāṃsi niyamāṃścaiva yamānapi pṛthagvidhāntathāṣṭaguṇamaiśvaryamekasthaṃ paśya mūrtimat
- 12.326.52
श्रियं लक्ष्मीं च कीर्तिं च पृथिवीं च ककुद्मिनीम्वेदानां मातरं पश्य मत्स्थां देवीं सरस्वतीम्
śriyaṃ lakṣmīṃ ca kīrtiṃ ca pṛthivīṃ ca kakudminīmvedānāṃ mātaraṃ paśya matsthāṃ devīṃ sarasvatīm
- 12.326.53
ध्रुवं च ज्योतिषां श्रेष्ठं पश्य नारद खेचरम्अम्भोधरान्समुद्रांश्च सरांसि सरितस्तथा
dhruvaṃ ca jyotiṣāṃ śreṣṭhaṃ paśya nārada khecaramambhodharānsamudrāṃśca sarāṃsi saritastathā
- 12.326.54
मूर्तिमन्तः पितृगणांश्चतुरः पश्य सत्तमत्रींश्चैवेमान्गुणान्पश्य मत्स्थान्मूर्तिविवर्जितान्
mūrtimantaḥ pitṛgaṇāṃścaturaḥ paśya sattamatrīṃścaivemānguṇānpaśya matsthānmūrtivivarjitān
- 12.326.55
देवकार्यादपि मुने पितृकार्यं विशिष्यतेदेवानां च पितॄणां च पिता ह्येकोऽहमादितः
devakāryādapi mune pitṛkāryaṃ viśiṣyatedevānāṃ ca pitṝṇāṃ ca pitā hyeko'hamāditaḥ
- 12.326.56
अहं हयशिरो भूत्वा समुद्रे पश्चिमोत्तरेपिबामि सुहुतं हव्यं कव्यं च श्रद्धयान्वितम्
ahaṃ hayaśiro bhūtvā samudre paścimottarepibāmi suhutaṃ havyaṃ kavyaṃ ca śraddhayānvitam
- 12.326.57
मया सृष्टः पुरा ब्रह्मा मद्यज्ञमयजत्स्वयम्ततस्तस्मै वरान्प्रीतो ददावहमनुत्तमान्
mayā sṛṣṭaḥ purā brahmā madyajñamayajatsvayamtatastasmai varānprīto dadāvahamanuttamān
- 12.326.58
मत्पुत्रत्वं च कल्पादौ लोकाध्यक्षत्वमेव चअहंकारकृतं चैव नाम पर्यायवाचकम्
matputratvaṃ ca kalpādau lokādhyakṣatvameva caahaṃkārakṛtaṃ caiva nāma paryāyavācakam
- 12.326.59
त्वया कृतां च मर्यादां नातिक्राम्यति कश्चनत्वं चैव वरदो ब्रह्मन्वरेप्सूनां भविष्यसि
tvayā kṛtāṃ ca maryādāṃ nātikrāmyati kaścanatvaṃ caiva varado brahmanvarepsūnāṃ bhaviṣyasi
- 12.326.60
सुरासुरगणानां च ऋषीणां च तपोधनपितॄणां च महाभाग सततं संशितव्रतविविधानां च भूतानां त्वमुपास्यो भविष्यसि
surāsuragaṇānāṃ ca ṛṣīṇāṃ ca tapodhanapitṝṇāṃ ca mahābhāga satataṃ saṃśitavratavividhānāṃ ca bhūtānāṃ tvamupāsyo bhaviṣyasi
- 12.326.61
प्रादुर्भावगतश्चाहं सुरकार्येषु नित्यदाअनुशास्यस्त्वया ब्रह्मन्नियोज्यश्च सुतो यथा
prādurbhāvagataścāhaṃ surakāryeṣu nityadāanuśāsyastvayā brahmanniyojyaśca suto yathā
- 12.326.62
एतांश्चान्यांश्च रुचिरान्ब्रह्मणेऽमिततेजसेअहं दत्त्वा वरान्प्रीतो निवृत्तिपरमोऽभवम्
etāṃścānyāṃśca rucirānbrahmaṇe'mitatejaseahaṃ dattvā varānprīto nivṛttiparamo'bhavam
- 12.326.63
निर्वाणं सर्वधर्माणां निवृत्तिः परमा स्मृतातस्मान्निवृत्तिमापन्नश्चरेत्सर्वाङ्गनिर्वृतः
nirvāṇaṃ sarvadharmāṇāṃ nivṛttiḥ paramā smṛtātasmānnivṛttimāpannaścaretsarvāṅganirvṛtaḥ
- 12.326.64
विद्यासहायवन्तं मामादित्यस्थं सनातनम्कपिलं प्राहुराचार्याः सांख्यनिश्चितनिश्चयाः
vidyāsahāyavantaṃ māmādityasthaṃ sanātanamkapilaṃ prāhurācāryāḥ sāṃkhyaniścitaniścayāḥ
- 12.326.65
हिरण्यगर्भो भगवानेष छन्दसि सुष्टुतःसोऽहं योगगतिर्ब्रह्मन्योगशास्त्रेषु शब्दितः
hiraṇyagarbho bhagavāneṣa chandasi suṣṭutaḥso'haṃ yogagatirbrahmanyogaśāstreṣu śabditaḥ
- 12.326.66
एषोऽहं व्यक्तिमागम्य तिष्ठामि दिवि शाश्वतःततो युगसहस्रान्ते संहरिष्ये जगत्पुनःकृत्वात्मस्थानि भूतानि स्थावराणि चराणि च
eṣo'haṃ vyaktimāgamya tiṣṭhāmi divi śāśvataḥtato yugasahasrānte saṃhariṣye jagatpunaḥkṛtvātmasthāni bhūtāni sthāvarāṇi carāṇi ca
- 12.326.67
एकाकी विद्यया सार्धं विहरिष्ये द्विजोत्तमततो भूयो जगत्सर्वं करिष्यामीह विद्यया
ekākī vidyayā sārdhaṃ vihariṣye dvijottamatato bhūyo jagatsarvaṃ kariṣyāmīha vidyayā
- 12.326.68
अस्मन्मूर्तिश्चतुर्थी या सासृजच्छेषमव्ययम्स हि संकर्षणः प्रोक्तः प्रद्युम्नं सोऽप्यजीजनत्
asmanmūrtiścaturthī yā sāsṛjaccheṣamavyayamsa hi saṃkarṣaṇaḥ proktaḥ pradyumnaṃ so'pyajījanat
- 12.326.69
प्रद्युम्नादनिरुद्धोऽहं सर्गो मम पुनः पुनःअनिरुद्धात्तथा ब्रह्मा तत्रादिकमलोद्भवः
pradyumnādaniruddho'haṃ sargo mama punaḥ punaḥaniruddhāttathā brahmā tatrādikamalodbhavaḥ
- 12.326.70
ब्रह्मणः सर्वभूतानि चराणि स्थावराणि चएतां सृष्टिं विजानीहि कल्पादिषु पुनः पुनः
brahmaṇaḥ sarvabhūtāni carāṇi sthāvarāṇi caetāṃ sṛṣṭiṃ vijānīhi kalpādiṣu punaḥ punaḥ
- 12.326.71
यथा सूर्यस्य गगनादुदयास्तमयाविहनष्टौ पुनर्बलात्काल आनयत्यमितद्युतिःतथा बलादहं पृथ्वीं सर्वभूतहिताय वै
yathā sūryasya gaganādudayāstamayāvihanaṣṭau punarbalātkāla ānayatyamitadyutiḥtathā balādahaṃ pṛthvīṃ sarvabhūtahitāya vai
- 12.326.72
सत्त्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम्आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः
sattvairākrāntasarvāṅgāṃ naṣṭāṃ sāgaramekhalāmānayiṣyāmi svaṃ sthānaṃ vārāhaṃ rūpamāsthitaḥ
- 12.326.73
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम्नारसिंहं वपुः कृत्वा हिरण्यकशिपुं पुनःसुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम्
hiraṇyākṣaṃ haniṣyāmi daiteyaṃ balagarvitamnārasiṃhaṃ vapuḥ kṛtvā hiraṇyakaśipuṃ punaḥsurakārye haniṣyāmi yajñaghnaṃ ditinandanam
- 12.326.74
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरःभविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति
virocanasya balavānbaliḥ putro mahāsuraḥbhaviṣyati sa śakraṃ ca svarājyāccyāvayiṣyati
- 12.326.75
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौअदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपात्
trailokye'pahṛte tena vimukhe ca śacīpatauadityāṃ dvādaśaḥ putraḥ saṃbhaviṣyāmi kaśyapāt
- 12.326.76
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसेदेवताः स्थापयिष्यामि स्वेषु स्थानेषु नारदबलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम्
tato rājyaṃ pradāsyāmi śakrāyāmitatejasedevatāḥ sthāpayiṣyāmi sveṣu sthāneṣu nāradabaliṃ caiva kariṣyāmi pātālatalavāsinam
- 12.326.77
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहःक्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम्
tretāyuge bhaviṣyāmi rāmo bhṛgukulodvahaḥkṣatraṃ cotsādayiṣyāmi samṛddhabalavāhanam
- 12.326.78
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य चरामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः
saṃdhau tu samanuprāpte tretāyāṃ dvāparasya carāmo dāśarathirbhūtvā bhaviṣyāmi jagatpatiḥ
- 12.326.79
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथाप्राप्स्यतो वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी
tritopaghātādvairūpyamekato'tha dvitastathāprāpsyato vānaratvaṃ hi prajāpatisutāvṛṣī
- 12.326.80
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसःते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज
tayorye tvanvaye jātā bhaviṣyanti vanaukasaḥte sahāyā bhaviṣyanti surakārye mama dvija
- 12.326.81
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्हनिष्ये रावणं संख्ये सगणं लोककण्टकम्
tato rakṣaḥpatiṃ ghoraṃ pulastyakulapāṃsanamhaniṣye rāvaṇaṃ saṃkhye sagaṇaṃ lokakaṇṭakam
- 12.326.82
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पर्यवसानिकेप्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति
dvāparasya kaleścaiva saṃdhau paryavasānikeprādurbhāvaḥ kaṃsahetormathurāyāṃ bhaviṣyati
- 12.326.83
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान्कुशस्थलीं करिष्यामि निवासं द्वारकां पुरीम्
tatrāhaṃ dānavānhatvā subahūndevakaṇṭakānkuśasthalīṃ kariṣyāmi nivāsaṃ dvārakāṃ purīm
- 12.326.84
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम्हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम्
vasānastatra vai puryāmaditervipriyaṃkaramhaniṣye narakaṃ bhaumaṃ muraṃ pīṭhaṃ ca dānavam
- 12.326.85
प्राग्ज्योतिषपुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम्कुशस्थलीं नयिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान्
prāgjyotiṣapuraṃ ramyaṃ nānādhanasamanvitamkuśasthalīṃ nayiṣyāmi hatvā vai dānavottamān
- 12.326.86
शंकरं च महासेनं बाणप्रियहितैषिणम्पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवलोकनमस्कृतौ
śaṃkaraṃ ca mahāsenaṃ bāṇapriyahitaiṣiṇamparājeṣyāmyathodyuktau devalokanamaskṛtau
- 12.326.87
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्रिणम्विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः
tataḥ sutaṃ balerjitvā bāṇaṃ bāhusahasriṇamvināśayiṣyāmi tataḥ sarvānsaubhanivāsinaḥ
- 12.326.88
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतःभविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम
yaḥ kālayavanaḥ khyāto gargatejobhisaṃvṛtaḥbhaviṣyati vadhastasya matta eva dvijottama
- 12.326.89
जरासंधश्च बलवान्सर्वराजविरोधकःभविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजेमम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति
jarāsaṃdhaśca balavānsarvarājavirodhakaḥbhaviṣyatyasuraḥ sphīto bhūmipālo girivrajemama buddhiparispandādvadhastasya bhaviṣyati
- 12.326.90
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसुवासविः सुसहायो वै मम ह्येको भविष्यति
samāgateṣu baliṣu pṛthivyāṃ sarvarājasuvāsaviḥ susahāyo vai mama hyeko bhaviṣyati
- 12.326.91
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषीउद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ
evaṃ lokā vadiṣyanti naranārāyaṇāvṛṣīudyuktau dahataḥ kṣatraṃ lokakāryārthamīśvarau
- 12.326.92
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम्सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तमकरिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञातिविनाशनम्
kṛtvā bhārāvataraṇaṃ vasudhāyā yathepsitamsarvasātvatamukhyānāṃ dvārakāyāśca sattamakariṣye pralayaṃ ghoramātmajñātivināśanam
- 12.326.93
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम्कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान्
karmāṇyaparimeyāni caturmūrtidharo hyahamkṛtvā lokāngamiṣyāmi svānahaṃ brahmasatkṛtān
- 12.326.94
हंसो हयशिराश्चैव प्रादुर्भावा द्विजोत्तमयदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता तदासवेदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे
haṃso hayaśirāścaiva prādurbhāvā dvijottamayadā vedaśrutirnaṣṭā mayā pratyāhṛtā tadāsavedāḥ saśrutīkāśca kṛtāḥ pūrvaṃ kṛte yuge
- 12.326.95
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित्अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाःलोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः
atikrāntāḥ purāṇeṣu śrutāste yadi vā kvacitatikrāntāśca bahavaḥ prādurbhāvā mamottamāḥlokakāryāṇi kṛtvā ca punaḥ svāṃ prakṛtiṃ gatāḥ
- 12.326.96
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम्यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना
na hyetadbrahmaṇā prāptamīdṛśaṃ mama darśanamyattvayā prāptamadyeha ekāntagatabuddhinā
- 12.326.97
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मयापुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम
etatte sarvamākhyātaṃ brahmanbhaktimato mayāpurāṇaṃ ca bhaviṣyaṃ ca sarahasyaṃ ca sattama
- 12.326.98
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययःएतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तरधीयत
evaṃ sa bhagavāndevo viśvamūrtidharo'vyayaḥetāvaduktvā vacanaṃ tatraivāntaradhīyata
- 12.326.99
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम्नरनारायणौ द्रष्टुं प्राद्रवद्बदराश्रमम्
nārado'pi mahātejāḥ prāpyānugrahamīpsitamnaranārāyaṇau draṣṭuṃ prādravadbadarāśramam
- 12.326.100
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम्सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम्
idaṃ mahopaniṣadaṃ caturvedasamanvitamsāṃkhyayogakṛtaṃ tena pañcarātrānuśabditam
- 12.326.101
नारायणमुखोद्गीतं नारदोऽश्रावयत्पुनःब्रह्मणः सदने तात यथा दृष्टं यथा श्रुतम्
nārāyaṇamukhodgītaṃ nārado'śrāvayatpunaḥbrahmaṇaḥ sadane tāta yathā dṛṣṭaṃ yathā śrutam
- 12.326.102
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतःकिं ब्रह्मा न विजानीते यतः शुश्राव नारदात्
etadāścaryabhūtaṃ hi māhātmyaṃ tasya dhīmataḥkiṃ brahmā na vijānīte yataḥ śuśrāva nāradāt
- 12.326.103
पितामहो हि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरःकथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः
pitāmaho hi bhagavāṃstasmāddevādanantaraḥkathaṃ sa na vijānīyātprabhāvamamitaujasaḥ
- 12.326.104
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि चसमतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह
mahākalpasahasrāṇi mahākalpaśatāni casamatītāni rājendra sargāśca pralayāśca ha
- 12.326.105
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुःजानाति देवप्रवरं भूयश्चातोऽधिकं नृपपरमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा
sargasyādau smṛto brahmā prajāsargakaraḥ prabhuḥjānāti devapravaraṃ bhūyaścāto'dhikaṃ nṛpaparamātmānamīśānamātmanaḥ prabhavaṃ tathā
- 12.326.106
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसंघाः समागताःतेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम्
ye tvanye brahmasadane siddhasaṃghāḥ samāgatāḥtebhyastacchrāvayāmāsa purāṇaṃ vedasaṃmitam
- 12.326.107
तेषां सकाशात्सूर्यश्च श्रुत्वा वै भावितात्मनाम्आत्मानुगामिनां ब्रह्म श्रावयामास भारत
teṣāṃ sakāśātsūryaśca śrutvā vai bhāvitātmanāmātmānugāmināṃ brahma śrāvayāmāsa bhārata
- 12.326.108
षट्षष्टिर्हि सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम्सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराःतेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम्
ṣaṭṣaṣṭirhi sahasrāṇi ṛṣīṇāṃ bhāvitātmanāmsūryasya tapato lokānnirmitā ye puraḥsarāḥteṣāmakathayatsūryaḥ sarveṣāṃ bhāvitātmanām
- 12.326.109
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिःमेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदमुत्तमम्
sūryānugāmibhistāta ṛṣibhistairmahātmabhiḥmerau samāgatā devāḥ śrāvitāścedamuttamam
- 12.326.110
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वासितो द्विजःश्रावयामास राजेन्द्र पितॄणां मुनिसत्तमः
devānāṃ tu sakāśādvai tataḥ śrutvāsito dvijaḥśrāvayāmāsa rājendra pitṝṇāṃ munisattamaḥ
- 12.326.111
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुःततो मयैतच्छ्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत
mama cāpi pitā tāta kathayāmāsa śaṃtanuḥtato mayaitacchrutvā ca kīrtitaṃ tava bhārata
- 12.326.112
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम्सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ति पुनः पुनः
surairvā munibhirvāpi purāṇaṃ yairidaṃ śrutamsarve te paramātmānaṃ pūjayanti punaḥ punaḥ
- 12.326.113
इदमाख्यानमार्षेयं पारंपर्यागतं नृपनावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन
idamākhyānamārṣeyaṃ pāraṃparyāgataṃ nṛpanāvāsudevabhaktāya tvayā deyaṃ kathaṃcana
- 12.326.114
मत्तोऽन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वैयानि श्रुतानि धर्म्याणि तेषां सारोऽयमुद्धृतः
matto'nyāni ca te rājannupākhyānaśatāni vaiyāni śrutāni dharmyāṇi teṣāṃ sāro'yamuddhṛtaḥ
- 12.326.115
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम्एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम्
surāsurairyathā rājannirmathyāmṛtamuddhṛtamevametatpurā vipraiḥ kathāmṛtamihoddhṛtam
- 12.326.116
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरःएकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः
yaścedaṃ paṭhate nityaṃ yaścedaṃ śṛṇuyānnaraḥekāntabhāvopagata ekānte susamāhitaḥ
- 12.326.117
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरःस सहस्रार्चिषं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः
prāpya śvetaṃ mahādvīpaṃ bhūtvā candraprabho naraḥsa sahasrārciṣaṃ devaṃ praviśennātra saṃśayaḥ
- 12.326.118
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम्जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत्
mucyedārtastathā rogācchrutvemāmāditaḥ kathāmjijñāsurlabhate kāmānbhakto bhaktagatiṃ vrajet
- 12.326.119
त्वयापि सततं राजन्नभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमःस हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः
tvayāpi satataṃ rājannabhyarcyaḥ puruṣottamaḥsa hi mātā pitā caiva kṛtsnasya jagato guruḥ
- 12.326.120
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनःयुधिष्ठिर महाबाहो महाबाहुर्जनार्दनः
brahmaṇyadevo bhagavānprīyatāṃ te sanātanaḥyudhiṣṭhira mahābāho mahābāhurjanārdanaḥ
- 12.326.121
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजयभ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन्
śrutvaitadākhyānavaraṃ dharmarāḍjanamejayabhrātaraścāsya te sarve nārāyaṇaparābhavan
- 12.326.122
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारतनित्यं जप्यपरा भूत्वा सरस्वतीमुदीरयन्
jitaṃ bhagavatā tena puruṣeṇeti bhāratanityaṃ japyaparā bhūtvā sarasvatīmudīrayan
- 12.326.123
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिःस जगौ परमं जप्यं नारायणमुदीरयन्
yo hyasmākaṃ guruḥ śreṣṭhaḥ kṛṣṇadvaipāyano muniḥsa jagau paramaṃ japyaṃ nārāyaṇamudīrayan
- 12.326.124
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम्पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वमाश्रमम्
gatvāntarikṣātsatataṃ kṣīrodamamṛtāśayampūjayitvā ca deveśaṃ punarāyātsvamāśramam