Parva.Adhyaya 12.327
Mahabharata · 107 verses
- 12.327.1
जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca
कथं स भगवान्देवो यज्ञेष्वग्रहरः प्रभुःयज्ञधारी च सततं वेदवेदाङ्गवित्तथा
kathaṃ sa bhagavāndevo yajñeṣvagraharaḥ prabhuḥyajñadhārī ca satataṃ vedavedāṅgavittathā
- 12.327.2
निवृत्तं चास्थितो धर्मं क्षेमी भागवतप्रियःप्रवृत्तिधर्मान्विदधे स एव भगवान्प्रभुः
nivṛttaṃ cāsthito dharmaṃ kṣemī bhāgavatapriyaḥpravṛttidharmānvidadhe sa eva bhagavānprabhuḥ
- 12.327.3
कथं प्रवृत्तिधर्मेषु भागार्हा देवताः कृताःकथं निवृत्तिधर्माश्च कृता व्यावृत्तबुद्धयः
kathaṃ pravṛttidharmeṣu bhāgārhā devatāḥ kṛtāḥkathaṃ nivṛttidharmāśca kṛtā vyāvṛttabuddhayaḥ
- 12.327.4
एतं नः संशयं विप्र छिन्धि गुह्यं सनातनम्त्वया नारायणकथा श्रुता वै धर्मसंहिता
etaṃ naḥ saṃśayaṃ vipra chindhi guhyaṃ sanātanamtvayā nārāyaṇakathā śrutā vai dharmasaṃhitā
- 12.327.5
इमे सब्रह्मका लोकाः ससुरासुरमानवाःक्रियास्वभ्युदयोक्तासु सक्ता दृश्यन्ति सर्वशःमोक्षश्चोक्तस्त्वया ब्रह्मन्निर्वाणं परमं सुखम्
ime sabrahmakā lokāḥ sasurāsuramānavāḥkriyāsvabhyudayoktāsu saktā dṛśyanti sarvaśaḥmokṣaścoktastvayā brahmannirvāṇaṃ paramaṃ sukham
- 12.327.6
ये च मुक्ता भवन्तीह पुण्यपापविवर्जिताःते सहस्रार्चिषं देवं प्रविशन्तीति शुश्रुमः
ye ca muktā bhavantīha puṇyapāpavivarjitāḥte sahasrārciṣaṃ devaṃ praviśantīti śuśrumaḥ
- 12.327.7
अहो हि दुरनुष्ठेयो मोक्षधर्मः सनातनःयं हित्वा देवताः सर्वा हव्यकव्यभुजोऽभवन्
aho hi duranuṣṭheyo mokṣadharmaḥ sanātanaḥyaṃ hitvā devatāḥ sarvā havyakavyabhujo'bhavan
- 12.327.8
किं नु ब्रह्मा च रुद्रश्च शक्रश्च बलभित्प्रभुःसूर्यस्ताराधिपो वायुरग्निर्वरुण एव चआकाशं जगती चैव ये च शेषा दिवौकसः
kiṃ nu brahmā ca rudraśca śakraśca balabhitprabhuḥsūryastārādhipo vāyuragnirvaruṇa eva caākāśaṃ jagatī caiva ye ca śeṣā divaukasaḥ
- 12.327.9
प्रलयं न विजानन्ति आत्मनः परिनिर्मितम्ततस्ते नास्थिता मार्गं ध्रुवमक्षयमव्ययम्
pralayaṃ na vijānanti ātmanaḥ parinirmitamtataste nāsthitā mārgaṃ dhruvamakṣayamavyayam
- 12.327.10
स्मृत्वा कालपरीमाणं प्रवृत्तिं ये समास्थिताःदोषः कालपरीमाणे महानेष क्रियावताम्
smṛtvā kālaparīmāṇaṃ pravṛttiṃ ye samāsthitāḥdoṣaḥ kālaparīmāṇe mahāneṣa kriyāvatām
- 12.327.11
एतन्मे संशयं विप्र हृदि शल्यमिवार्पितम्छिन्धीतिहासकथनात्परं कौतूहलं हि मे
etanme saṃśayaṃ vipra hṛdi śalyamivārpitamchindhītihāsakathanātparaṃ kautūhalaṃ hi me
- 12.327.12
कथं भागहराः प्रोक्ता देवताः क्रतुषु द्विजकिमर्थं चाध्वरे ब्रह्मन्निज्यन्ते त्रिदिवौकसः
kathaṃ bhāgaharāḥ proktā devatāḥ kratuṣu dvijakimarthaṃ cādhvare brahmannijyante tridivaukasaḥ
- 12.327.13
ये च भागं प्रगृह्णन्ति यज्ञेषु द्विजसत्तमते यजन्तो महायज्ञैः कस्य भागं ददन्ति वै
ye ca bhāgaṃ pragṛhṇanti yajñeṣu dvijasattamate yajanto mahāyajñaiḥ kasya bhāgaṃ dadanti vai
- 12.327.14
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
अहो गूढतमः प्रश्नस्त्वया पृष्टो जनेश्वरनातप्ततपसा ह्येष नावेदविदुषा तथानापुराणविदा चापि शक्यो व्याहर्तुमञ्जसा
aho gūḍhatamaḥ praśnastvayā pṛṣṭo janeśvaranātaptatapasā hyeṣa nāvedaviduṣā tathānāpurāṇavidā cāpi śakyo vyāhartumañjasā
- 12.327.15
हन्त ते कथयिष्यामि यन्मे पृष्टः पुरा गुरुःकृष्णद्वैपायनो व्यासो वेदव्यासो महानृषिः
hanta te kathayiṣyāmi yanme pṛṣṭaḥ purā guruḥkṛṣṇadvaipāyano vyāso vedavyāso mahānṛṣiḥ
- 12.327.16
सुमन्तुर्जैमिनिश्चैव पैलश्च सुदृढव्रतःअहं चतुर्थः शिष्यो वै पञ्चमश्च शुकः स्मृतः
sumanturjaiminiścaiva pailaśca sudṛḍhavrataḥahaṃ caturthaḥ śiṣyo vai pañcamaśca śukaḥ smṛtaḥ
- 12.327.17
एतान्समागतान्सर्वान्पञ्च शिष्यान्दमान्वितान्शौचाचारसमायुक्ताञ्जितक्रोधाञ्जितेन्द्रियान्
etānsamāgatānsarvānpañca śiṣyāndamānvitānśaucācārasamāyuktāñjitakrodhāñjitendriyān
- 12.327.18
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान्मेरौ गिरिवरे रम्ये सिद्धचारणसेविते
vedānadhyāpayāmāsa mahābhāratapañcamānmerau girivare ramye siddhacāraṇasevite
- 12.327.19
तेषामभ्यस्यतां वेदान्कदाचित्संशयोऽभवत्एष वै यस्त्वया पृष्टस्तेन तेषां प्रकीर्तितःततः श्रुतो मया चापि तवाख्येयोऽद्य भारत
teṣāmabhyasyatāṃ vedānkadācitsaṃśayo'bhavateṣa vai yastvayā pṛṣṭastena teṣāṃ prakīrtitaḥtataḥ śruto mayā cāpi tavākhyeyo'dya bhārata
- 12.327.20
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा सर्वाज्ञानतमोनुदःपराशरसुतः श्रीमान्व्यासो वाक्यमुवाच ह
śiṣyāṇāṃ vacanaṃ śrutvā sarvājñānatamonudaḥparāśarasutaḥ śrīmānvyāso vākyamuvāca ha
- 12.327.21
मया हि सुमहत्तप्तं तपः परमदारुणम्भूतं भव्यं भविष्यच्च जानीयामिति सत्तमाः
mayā hi sumahattaptaṃ tapaḥ paramadāruṇambhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca jānīyāmiti sattamāḥ
- 12.327.22
तस्य मे तप्ततपसो निगृहीतेन्द्रियस्य चनारायणप्रसादेन क्षीरोदस्यानुकूलतः
tasya me taptatapaso nigṛhītendriyasya canārāyaṇaprasādena kṣīrodasyānukūlataḥ
- 12.327.23
त्रैकालिकमिदं ज्ञानं प्रादुर्भूतं यथेप्सितम्तच्छृणुध्वं यथाज्ञानं वक्ष्ये संशयमुत्तमम्यथा वृत्तं हि कल्पादौ दृष्टं मे ज्ञानचक्षुषा
traikālikamidaṃ jñānaṃ prādurbhūtaṃ yathepsitamtacchṛṇudhvaṃ yathājñānaṃ vakṣye saṃśayamuttamamyathā vṛttaṃ hi kalpādau dṛṣṭaṃ me jñānacakṣuṣā
- 12.327.24
परमात्मेति यं प्राहुः सांख्ययोगविदो जनाःमहापुरुषसंज्ञां स लभते स्वेन कर्मणा
paramātmeti yaṃ prāhuḥ sāṃkhyayogavido janāḥmahāpuruṣasaṃjñāṃ sa labhate svena karmaṇā
- 12.327.25
तस्मात्प्रसूतमव्यक्तं प्रधानं तद्विदुर्बुधाःअव्यक्ताद्व्यक्तमुत्पन्नं लोकसृष्ट्यर्थमीश्वरात्
tasmātprasūtamavyaktaṃ pradhānaṃ tadvidurbudhāḥavyaktādvyaktamutpannaṃ lokasṛṣṭyarthamīśvarāt
- 12.327.26
अनिरुद्धो हि लोकेषु महानात्मेति कथ्यतेयोऽसौ व्यक्तत्वमापन्नो निर्ममे च पितामहम्सोऽहंकार इति प्रोक्तः सर्वतेजोमयो हि सः
aniruddho hi lokeṣu mahānātmeti kathyateyo'sau vyaktatvamāpanno nirmame ca pitāmahamso'haṃkāra iti proktaḥ sarvatejomayo hi saḥ
- 12.327.27
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम्अहंकारप्रसूतानि महाभूतानि भारत
pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamamahaṃkāraprasūtāni mahābhūtāni bhārata
- 12.327.28
महाभूतानि सृष्ट्वाथ तद्गुणान्निर्ममे पुनःभूतेभ्यश्चैव निष्पन्ना मूर्तिमन्तोऽष्ट ताञ्शृणु
mahābhūtāni sṛṣṭvātha tadguṇānnirmame punaḥbhūtebhyaścaiva niṣpannā mūrtimanto'ṣṭa tāñśṛṇu
- 12.327.29
मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुःवसिष्ठश्च महात्मा वै मनुः स्वायंभुवस्तथाज्ञेयाः प्रकृतयोऽष्टौ ता यासु लोकाः प्रतिष्ठिताः
marīciraṅgirāścātriḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥvasiṣṭhaśca mahātmā vai manuḥ svāyaṃbhuvastathājñeyāḥ prakṛtayo'ṣṭau tā yāsu lokāḥ pratiṣṭhitāḥ
- 12.327.30
वेदान्वेदाङ्गसंयुक्तान्यज्ञान्यज्ञाङ्गसंयुतान्निर्ममे लोकसिद्ध्यर्थं ब्रह्मा लोकपितामहःअष्टाभ्यः प्रकृतिभ्यश्च जातं विश्वमिदं जगत्
vedānvedāṅgasaṃyuktānyajñānyajñāṅgasaṃyutānnirmame lokasiddhyarthaṃ brahmā lokapitāmahaḥaṣṭābhyaḥ prakṛtibhyaśca jātaṃ viśvamidaṃ jagat
- 12.327.31
रुद्रो रोषात्मको जातो दशान्यान्सोऽसृजत्स्वयम्एकादशैते रुद्रास्तु विकाराः पुरुषाः स्मृताः
rudro roṣātmako jāto daśānyānso'sṛjatsvayamekādaśaite rudrāstu vikārāḥ puruṣāḥ smṛtāḥ
- 12.327.32
ते रुद्राः प्रकृतिश्चैव सर्वे चैव सुरर्षयःउत्पन्ना लोकसिद्ध्यर्थं ब्रह्माणं समुपस्थिताः
te rudrāḥ prakṛtiścaiva sarve caiva surarṣayaḥutpannā lokasiddhyarthaṃ brahmāṇaṃ samupasthitāḥ
- 12.327.33
वयं हि सृष्टा भगवंस्त्वया वै प्रभविष्णुनायेन यस्मिन्नधीकारे वर्तितव्यं पितामह
vayaṃ hi sṛṣṭā bhagavaṃstvayā vai prabhaviṣṇunāyena yasminnadhīkāre vartitavyaṃ pitāmaha
- 12.327.34
योऽसौ त्वया विनिर्दिष्टो अधिकारोऽर्थचिन्तकःपरिपाल्यः कथं तेन सोऽधिकारोऽधिकारिणा
yo'sau tvayā vinirdiṣṭo adhikāro'rthacintakaḥparipālyaḥ kathaṃ tena so'dhikāro'dhikāriṇā
- 12.327.35
प्रदिशस्व बलं तस्य योऽधिकारार्थचिन्तकःएवमुक्तो महादेवो देवांस्तानिदमब्रवीत्
pradiśasva balaṃ tasya yo'dhikārārthacintakaḥevamukto mahādevo devāṃstānidamabravīt
- 12.327.36
साध्वहं ज्ञापितो देवा युष्माभिर्भद्रमस्तु वःममाप्येषा समुत्पन्ना चिन्ता या भवतां मता
sādhvahaṃ jñāpito devā yuṣmābhirbhadramastu vaḥmamāpyeṣā samutpannā cintā yā bhavatāṃ matā
- 12.327.37
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य कथं कार्यः परिग्रहःकथं बलक्षयो न स्याद्युष्माकं ह्यात्मनश्च मे
lokatantrasya kṛtsnasya kathaṃ kāryaḥ parigrahaḥkathaṃ balakṣayo na syādyuṣmākaṃ hyātmanaśca me
- 12.327.38
इतः सर्वेऽपि गच्छामः शरणं लोकसाक्षिणम्महापुरुषमव्यक्तं स नो वक्ष्यति यद्धितम्
itaḥ sarve'pi gacchāmaḥ śaraṇaṃ lokasākṣiṇammahāpuruṣamavyaktaṃ sa no vakṣyati yaddhitam
- 12.327.39
ततस्ते ब्रह्मणा सार्धमृषयो विबुधास्तथाक्षीरोदस्योत्तरं कूलं जग्मुर्लोकहितार्थिनः
tataste brahmaṇā sārdhamṛṣayo vibudhāstathākṣīrodasyottaraṃ kūlaṃ jagmurlokahitārthinaḥ
- 12.327.40
ते तपः समुपातिष्ठन्ब्रह्मोक्तं वेदकल्पितम्स महानियमो नाम तपश्चर्या सुदारुणा
te tapaḥ samupātiṣṭhanbrahmoktaṃ vedakalpitamsa mahāniyamo nāma tapaścaryā sudāruṇā
- 12.327.41
ऊर्ध्वं दृष्टिर्बाहवश्च एकाग्रं च मनोऽभवत्एकपादस्थिताः सम्यक्काष्ठभूताः समाहिताः
ūrdhvaṃ dṛṣṭirbāhavaśca ekāgraṃ ca mano'bhavatekapādasthitāḥ samyakkāṣṭhabhūtāḥ samāhitāḥ
- 12.327.42
दिव्यं वर्षसहस्रं ते तपस्तप्त्वा तदुत्तमम्शुश्रुवुर्मधुरां वाणीं वेदवेदाङ्गभूषिताम्
divyaṃ varṣasahasraṃ te tapastaptvā taduttamamśuśruvurmadhurāṃ vāṇīṃ vedavedāṅgabhūṣitām
- 12.327.43
भो भोः सब्रह्मका देवा ऋषयश्च तपोधनाःस्वागतेनार्च्य वः सर्वाञ्श्रावये वाक्यमुत्तमम्
bho bhoḥ sabrahmakā devā ṛṣayaśca tapodhanāḥsvāgatenārcya vaḥ sarvāñśrāvaye vākyamuttamam
- 12.327.44
विज्ञातं वो मया कार्यं तच्च लोकहितं महत्प्रवृत्तियुक्तं कर्तव्यं युष्मत्प्राणोपबृंहणम्
vijñātaṃ vo mayā kāryaṃ tacca lokahitaṃ mahatpravṛttiyuktaṃ kartavyaṃ yuṣmatprāṇopabṛṃhaṇam
- 12.327.45
सुतप्तं वस्तपो देवा ममाराधनकाम्ययाभोक्ष्यथास्य महासत्त्वास्तपसः फलमुत्तमम्
sutaptaṃ vastapo devā mamārādhanakāmyayābhokṣyathāsya mahāsattvāstapasaḥ phalamuttamam
- 12.327.46
एष ब्रह्मा लोकगुरुः सर्वलोकपितामहःयूयं च विबुधश्रेष्ठा मां यजध्वं समाहिताः
eṣa brahmā lokaguruḥ sarvalokapitāmahaḥyūyaṃ ca vibudhaśreṣṭhā māṃ yajadhvaṃ samāhitāḥ
- 12.327.47
सर्वे भागान्कल्पयध्वं यज्ञेषु मम नित्यशःतथा श्रेयो विधास्यामि यथाधीकारमीश्वराः
sarve bhāgānkalpayadhvaṃ yajñeṣu mama nityaśaḥtathā śreyo vidhāsyāmi yathādhīkāramīśvarāḥ
- 12.327.48
श्रुत्वैतद्देवदेवस्य वाक्यं हृष्टतनूरुहाःततस्ते विबुधाः सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षयः
śrutvaitaddevadevasya vākyaṃ hṛṣṭatanūruhāḥtataste vibudhāḥ sarve brahmā te ca maharṣayaḥ
- 12.327.49
वेददृष्टेन विधिना वैष्णवं क्रतुमाहरन्तस्मिन्सत्रे तदा ब्रह्मा स्वयं भागमकल्पयत्देवा देवर्षयश्चैव सर्वे भागानकल्पयन्
vedadṛṣṭena vidhinā vaiṣṇavaṃ kratumāharantasminsatre tadā brahmā svayaṃ bhāgamakalpayatdevā devarṣayaścaiva sarve bhāgānakalpayan
- 12.327.50
ते कार्तयुगधर्माणो भागाः परमसत्कृताःप्रापुरादित्यवर्णं तं पुरुषं तमसः परम्बृहन्तं सर्वगं देवमीशानं वरदं प्रभुम्
te kārtayugadharmāṇo bhāgāḥ paramasatkṛtāḥprāpurādityavarṇaṃ taṃ puruṣaṃ tamasaḥ parambṛhantaṃ sarvagaṃ devamīśānaṃ varadaṃ prabhum
- 12.327.51
ततोऽथ वरदो देवस्तान्सर्वानमरान्स्थितान्अशरीरो बभाषेदं वाक्यं खस्थो महेश्वरः
tato'tha varado devastānsarvānamarānsthitānaśarīro babhāṣedaṃ vākyaṃ khastho maheśvaraḥ
- 12.327.52
येन यः कल्पितो भागः स तथा समुपागतःप्रीतोऽहं प्रदिशाम्यद्य फलमावृत्तिलक्षणम्
yena yaḥ kalpito bhāgaḥ sa tathā samupāgataḥprīto'haṃ pradiśāmyadya phalamāvṛttilakṣaṇam
- 12.327.53
एतद्वो लक्षणं देवा मत्प्रसादसमुद्भवम्यूयं यज्ञैरिज्यमानाः समाप्तवरदक्षिणैःयुगे युगे भविष्यध्वं प्रवृत्तिफलभोगिनः
etadvo lakṣaṇaṃ devā matprasādasamudbhavamyūyaṃ yajñairijyamānāḥ samāptavaradakṣiṇaiḥyuge yuge bhaviṣyadhvaṃ pravṛttiphalabhoginaḥ
- 12.327.54
यज्ञैर्ये चापि यक्ष्यन्ति सर्वलोकेषु वै सुराःकल्पयिष्यन्ति वो भागांस्ते नरा वेदकल्पितान्
yajñairye cāpi yakṣyanti sarvalokeṣu vai surāḥkalpayiṣyanti vo bhāgāṃste narā vedakalpitān
- 12.327.55
यो मे यथा कल्पितवान्भागमस्मिन्महाक्रतौस तथा यज्ञभागार्हो वेदसूत्रे मया कृतः
yo me yathā kalpitavānbhāgamasminmahākratausa tathā yajñabhāgārho vedasūtre mayā kṛtaḥ
- 12.327.56
यूयं लोकान्धारयध्वं यज्ञभागफलोदिताःसर्वार्थचिन्तका लोके यथाधीकारनिर्मिताः
yūyaṃ lokāndhārayadhvaṃ yajñabhāgaphaloditāḥsarvārthacintakā loke yathādhīkāranirmitāḥ
- 12.327.57
याः क्रियाः प्रचरिष्यन्ति प्रवृत्तिफलसत्कृताःताभिराप्यायितबला लोकान्वै धारयिष्यथ
yāḥ kriyāḥ pracariṣyanti pravṛttiphalasatkṛtāḥtābhirāpyāyitabalā lokānvai dhārayiṣyatha
- 12.327.58
यूयं हि भाविता लोके सर्वयज्ञेषु मानवैःमां ततो भावयिष्यध्वमेषा वो भावना मम
yūyaṃ hi bhāvitā loke sarvayajñeṣu mānavaiḥmāṃ tato bhāvayiṣyadhvameṣā vo bhāvanā mama
- 12.327.59
इत्यर्थं निर्मिता वेदा यज्ञाश्चौषधिभिः सहएभिः सम्यक्प्रयुक्तैर्हि प्रीयन्ते देवताः क्षितौ
ityarthaṃ nirmitā vedā yajñāścauṣadhibhiḥ sahaebhiḥ samyakprayuktairhi prīyante devatāḥ kṣitau
- 12.327.60
निर्माणमेतद्युष्माकं प्रवृत्तिगुणकल्पितम्मया कृतं सुरश्रेष्ठा यावत्कल्पक्षयादितिचिन्तयध्वं लोकहितं यथाधीकारमीश्वराः
nirmāṇametadyuṣmākaṃ pravṛttiguṇakalpitammayā kṛtaṃ suraśreṣṭhā yāvatkalpakṣayāditicintayadhvaṃ lokahitaṃ yathādhīkāramīśvarāḥ
- 12.327.61
मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुःवसिष्ठ इति सप्तैते मानसा निर्मिता हि वै
marīciraṅgirāścātriḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥvasiṣṭha iti saptaite mānasā nirmitā hi vai
- 12.327.62
एते वेदविदो मुख्या वेदाचार्याश्च कल्पिताःप्रवृत्तिधर्मिणश्चैव प्राजापत्येन कल्पिताः
ete vedavido mukhyā vedācāryāśca kalpitāḥpravṛttidharmiṇaścaiva prājāpatyena kalpitāḥ
- 12.327.63
अयं क्रियावतां पन्था व्यक्तीभूतः सनातनःअनिरुद्ध इति प्रोक्तो लोकसर्गकरः प्रभुः
ayaṃ kriyāvatāṃ panthā vyaktībhūtaḥ sanātanaḥaniruddha iti prokto lokasargakaraḥ prabhuḥ
- 12.327.64
सनः सनत्सुजातश्च सनकः ससनन्दनःसनत्कुमारः कपिलः सप्तमश्च सनातनः
sanaḥ sanatsujātaśca sanakaḥ sasanandanaḥsanatkumāraḥ kapilaḥ saptamaśca sanātanaḥ
- 12.327.65
सप्तैते मानसाः प्रोक्ता ऋषयो ब्रह्मणः सुताःस्वयमागतविज्ञाना निवृत्तं धर्ममास्थिताः
saptaite mānasāḥ proktā ṛṣayo brahmaṇaḥ sutāḥsvayamāgatavijñānā nivṛttaṃ dharmamāsthitāḥ
- 12.327.66
एते योगविदो मुख्याः सांख्यधर्मविदस्तथाआचार्या मोक्षशास्त्रे च मोक्षधर्मप्रवर्तकाः
ete yogavido mukhyāḥ sāṃkhyadharmavidastathāācāryā mokṣaśāstre ca mokṣadharmapravartakāḥ
- 12.327.67
यतोऽहं प्रसृतः पूर्वमव्यक्तात्त्रिगुणो महान्तस्मात्परतरो योऽसौ क्षेत्रज्ञ इति कल्पितःसोऽहं क्रियावतां पन्थाः पुनरावृत्तिदुर्लभः
yato'haṃ prasṛtaḥ pūrvamavyaktāttriguṇo mahāntasmātparataro yo'sau kṣetrajña iti kalpitaḥso'haṃ kriyāvatāṃ panthāḥ punarāvṛttidurlabhaḥ
- 12.327.68
यो यथा निर्मितो जन्तुर्यस्मिन्यस्मिंश्च कर्मणिप्रवृत्तौ वा निवृत्तौ वा तत्फलं सोऽश्नुतेऽवशः
yo yathā nirmito janturyasminyasmiṃśca karmaṇipravṛttau vā nivṛttau vā tatphalaṃ so'śnute'vaśaḥ
- 12.327.69
एष लोकगुरुर्ब्रह्मा जगदादिकरः प्रभुःएष माता पिता चैव युष्माकं च पितामहःमयानुशिष्टो भविता सर्वभूतवरप्रदः
eṣa lokagururbrahmā jagadādikaraḥ prabhuḥeṣa mātā pitā caiva yuṣmākaṃ ca pitāmahaḥmayānuśiṣṭo bhavitā sarvabhūtavarapradaḥ
- 12.327.70
अस्य चैवानुजो रुद्रो ललाटाद्यः समुत्थितःब्रह्मानुशिष्टो भविता सर्वत्रसवरप्रदः
asya caivānujo rudro lalāṭādyaḥ samutthitaḥbrahmānuśiṣṭo bhavitā sarvatrasavarapradaḥ
- 12.327.71
गच्छध्वं स्वानधीकारांश्चिन्तयध्वं यथाविधिप्रवर्तन्तां क्रियाः सर्वाः सर्वलोकेषु माचिरम्
gacchadhvaṃ svānadhīkārāṃścintayadhvaṃ yathāvidhipravartantāṃ kriyāḥ sarvāḥ sarvalokeṣu māciram
- 12.327.72
प्रदृश्यन्तां च कर्माणि प्राणिनां गतयस्तथापरिनिर्मितकालानि आयूंषि च सुरोत्तमाः
pradṛśyantāṃ ca karmāṇi prāṇināṃ gatayastathāparinirmitakālāni āyūṃṣi ca surottamāḥ
- 12.327.73
इदं कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्ततेअहिंस्या यज्ञपशवो युगेऽस्मिन्नैतदन्यथाचतुष्पात्सकलो धर्मो भविष्यत्यत्र वै सुराः
idaṃ kṛtayugaṃ nāma kālaḥ śreṣṭhaḥ pravartateahiṃsyā yajñapaśavo yuge'sminnaitadanyathācatuṣpātsakalo dharmo bhaviṣyatyatra vai surāḥ
- 12.327.74
ततस्त्रेतायुगं नाम त्रयी यत्र भविष्यतिप्रोक्षिता यत्र पशवो वधं प्राप्स्यन्ति वै मखेतत्र पादचतुर्थो वै धर्मस्य न भविष्यति
tatastretāyugaṃ nāma trayī yatra bhaviṣyatiprokṣitā yatra paśavo vadhaṃ prāpsyanti vai makhetatra pādacaturtho vai dharmasya na bhaviṣyati
- 12.327.75
ततो वै द्वापरं नाम मिश्रः कालो भविष्यतिद्विपादहीनो धर्मश्च युगे तस्मिन्भविष्यति
tato vai dvāparaṃ nāma miśraḥ kālo bhaviṣyatidvipādahīno dharmaśca yuge tasminbhaviṣyati
- 12.327.76
ततस्तिष्येऽथ संप्राप्ते युगे कलिपुरस्कृतेएकपादस्थितो धर्मो यत्र तत्र भविष्यति
tatastiṣye'tha saṃprāpte yuge kalipuraskṛteekapādasthito dharmo yatra tatra bhaviṣyati
- 12.327.77
देवा ऊचुःएकपादस्थिते धर्मे यत्रक्वचनगामिनिकथं कर्तव्यमस्माभिर्भगवंस्तद्वदस्व नः
devā ūcuḥekapādasthite dharme yatrakvacanagāminikathaṃ kartavyamasmābhirbhagavaṃstadvadasva naḥ
- 12.327.78
श्रीभगवानुवाचयत्र वेदाश्च यज्ञाश्च तपः सत्यं दमस्तथाअहिंसाधर्मसंयुक्ताः प्रचरेयुः सुरोत्तमाःस वै देशः सेवितव्यो मा वोऽधर्मः पदा स्पृशेत्
śrībhagavānuvācayatra vedāśca yajñāśca tapaḥ satyaṃ damastathāahiṃsādharmasaṃyuktāḥ pracareyuḥ surottamāḥsa vai deśaḥ sevitavyo mā vo'dharmaḥ padā spṛśet
- 12.327.79
व्यास उवाच · vyāsa uvāca
तेऽनुशिष्टा भगवता देवाः सर्षिगणास्तथानमस्कृत्वा भगवते जग्मुर्देशान्यथेप्सितान्
te'nuśiṣṭā bhagavatā devāḥ sarṣigaṇāstathānamaskṛtvā bhagavate jagmurdeśānyathepsitān
- 12.327.80
गतेषु त्रिदिवौकःसु ब्रह्मैकः पर्यवस्थितःदिदृक्षुर्भगवन्तं तमनिरुद्धतनौ स्थितम्
gateṣu tridivaukaḥsu brahmaikaḥ paryavasthitaḥdidṛkṣurbhagavantaṃ tamaniruddhatanau sthitam
- 12.327.81
तं देवो दर्शयामास कृत्वा हयशिरो महत्साङ्गानावर्तयन्वेदान्कमण्डलुगणित्रधृक्
taṃ devo darśayāmāsa kṛtvā hayaśiro mahatsāṅgānāvartayanvedānkamaṇḍalugaṇitradhṛk
- 12.327.82
ततोऽश्वशिरसं दृष्ट्वा तं देवममितौजसम्लोककर्ता प्रभुर्ब्रह्मा लोकानां हितकाम्यया
tato'śvaśirasaṃ dṛṣṭvā taṃ devamamitaujasamlokakartā prabhurbrahmā lokānāṃ hitakāmyayā
- 12.327.83
मूर्ध्ना प्रणम्य वरदं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतःस परिष्वज्य देवेन वचनं श्रावितस्तदा
mūrdhnā praṇamya varadaṃ tasthau prāñjaliragrataḥsa pariṣvajya devena vacanaṃ śrāvitastadā
- 12.327.84
लोककार्यगतीः सर्वास्त्वं चिन्तय यथाविधिधाता त्वं सर्वभूतानां त्वं प्रभुर्जगतो गुरुःत्वय्यावेशितभारोऽहं धृतिं प्राप्स्याम्यथाञ्जसा
lokakāryagatīḥ sarvāstvaṃ cintaya yathāvidhidhātā tvaṃ sarvabhūtānāṃ tvaṃ prabhurjagato guruḥtvayyāveśitabhāro'haṃ dhṛtiṃ prāpsyāmyathāñjasā
- 12.327.85
यदा च सुरकार्यं ते अविषह्यं भविष्यतिप्रादुर्भावं गमिष्यामि तदात्मज्ञानदेशिकः
yadā ca surakāryaṃ te aviṣahyaṃ bhaviṣyatiprādurbhāvaṃ gamiṣyāmi tadātmajñānadeśikaḥ
- 12.327.86
एवमुक्त्वा हयशिरास्तत्रैवान्तरधीयततेनानुशिष्टो ब्रह्मापि स्वं लोकमचिराद्गतः
evamuktvā hayaśirāstatraivāntaradhīyatatenānuśiṣṭo brahmāpi svaṃ lokamacirādgataḥ
- 12.327.87
एवमेष महाभागः पद्मनाभः सनातनःयज्ञेष्वग्रहरः प्रोक्तो यज्ञधारी च नित्यदा
evameṣa mahābhāgaḥ padmanābhaḥ sanātanaḥyajñeṣvagraharaḥ prokto yajñadhārī ca nityadā
- 12.327.88
निवृत्तिं चास्थितो धर्मं गतिमक्षयधर्मिणाम्प्रवृत्तिधर्मान्विदधे कृत्वा लोकस्य चित्रताम्
nivṛttiṃ cāsthito dharmaṃ gatimakṣayadharmiṇāmpravṛttidharmānvidadhe kṛtvā lokasya citratām
- 12.327.89
स आदिः स मध्यः स चान्तः प्रजानां; स धाता स धेयः स कर्ता स कार्यम्युगान्ते स सुप्तः सुसंक्षिप्य लोका;न्युगादौ प्रबुद्धो जगद्ध्युत्ससर्ज
sa ādiḥ sa madhyaḥ sa cāntaḥ prajānāṃ; sa dhātā sa dheyaḥ sa kartā sa kāryamyugānte sa suptaḥ susaṃkṣipya lokā;nyugādau prabuddho jagaddhyutsasarja
- 12.327.90
तस्मै नमध्वं देवाय निर्गुणाय गुणात्मनेअजाय विश्वरूपाय धाम्ने सर्वदिवौकसाम्
tasmai namadhvaṃ devāya nirguṇāya guṇātmaneajāya viśvarūpāya dhāmne sarvadivaukasām
- 12.327.91
महाभूताधिपतये रुद्राणां पतये तथाआदित्यपतये चैव वसूनां पतये तथा
mahābhūtādhipataye rudrāṇāṃ pataye tathāādityapataye caiva vasūnāṃ pataye tathā
- 12.327.92
अश्विभ्यां पतये चैव मरुतां पतये तथावेदयज्ञाधिपतये वेदाङ्गपतयेऽपि च
aśvibhyāṃ pataye caiva marutāṃ pataye tathāvedayajñādhipataye vedāṅgapataye'pi ca
- 12.327.93
समुद्रवासिने नित्यं हरये मुञ्जकेशिनेशान्तये सर्वभूतानां मोक्षधर्मानुभाषिणे
samudravāsine nityaṃ haraye muñjakeśineśāntaye sarvabhūtānāṃ mokṣadharmānubhāṣiṇe
- 12.327.94
तपसां तेजसां चैव पतये यशसोऽपि चवाचश्च पतये नित्यं सरितां पतये तथा
tapasāṃ tejasāṃ caiva pataye yaśaso'pi cavācaśca pataye nityaṃ saritāṃ pataye tathā
- 12.327.95
कपर्दिने वराहाय एकशृङ्गाय धीमतेविवस्वतेऽश्वशिरसे चतुर्मूर्तिधृते सदा
kapardine varāhāya ekaśṛṅgāya dhīmatevivasvate'śvaśirase caturmūrtidhṛte sadā
- 12.327.96
गुह्याय ज्ञानदृश्याय अक्षराय क्षराय चएष देवः संचरति सर्वत्रगतिरव्ययः
guhyāya jñānadṛśyāya akṣarāya kṣarāya caeṣa devaḥ saṃcarati sarvatragatiravyayaḥ
- 12.327.97
एवमेतत्पुरा दृष्टं मया वै ज्ञानचक्षुषाकथितं तच्च वः सर्वं मया पृष्टेन तत्त्वतः
evametatpurā dṛṣṭaṃ mayā vai jñānacakṣuṣākathitaṃ tacca vaḥ sarvaṃ mayā pṛṣṭena tattvataḥ
- 12.327.98
क्रियतां मद्वचः शिष्याः सेव्यतां हरिरीश्वरःगीयतां वेदशब्दैश्च पूज्यतां च यथाविधि
kriyatāṃ madvacaḥ śiṣyāḥ sevyatāṃ harirīśvaraḥgīyatāṃ vedaśabdaiśca pūjyatāṃ ca yathāvidhi
- 12.327.99
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
इत्युक्तास्तु वयं तेन वेदव्यासेन धीमतासर्वे शिष्याः सुतश्चास्य शुकः परमधर्मवित्
ityuktāstu vayaṃ tena vedavyāsena dhīmatāsarve śiṣyāḥ sutaścāsya śukaḥ paramadharmavit
- 12.327.100
स चास्माकमुपाध्यायः सहास्माभिर्विशां पतेचतुर्वेदोद्गताभिश्च ऋग्भिस्तमभितुष्टुवे
sa cāsmākamupādhyāyaḥ sahāsmābhirviśāṃ patecaturvedodgatābhiśca ṛgbhistamabhituṣṭuve
- 12.327.101
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसिएवं मेऽकथयद्राजन्पुरा द्वैपायनो गुरुः
etatte sarvamākhyātaṃ yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasievaṃ me'kathayadrājanpurā dvaipāyano guruḥ
- 12.327.102
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेदं परिकीर्तयेत्नमो भगवते कृत्वा समाहितमना नरः
yaścedaṃ śṛṇuyānnityaṃ yaścedaṃ parikīrtayetnamo bhagavate kṛtvā samāhitamanā naraḥ
- 12.327.103
भवत्यरोगो द्युतिमान्बलरूपसमन्वितःआतुरो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात्
bhavatyarogo dyutimānbalarūpasamanvitaḥāturo mucyate rogādbaddho mucyeta bandhanāt
- 12.327.104
कामकामी लभेत्कामं दीर्घमायुरवाप्नुयात्ब्राह्मणः सर्ववेदी स्यात्क्षत्रियो विजयी भवेत्वैश्यो विपुललाभः स्याच्छूद्रः सुखमवाप्नुयात्
kāmakāmī labhetkāmaṃ dīrghamāyuravāpnuyātbrāhmaṇaḥ sarvavedī syātkṣatriyo vijayī bhavetvaiśyo vipulalābhaḥ syācchūdraḥ sukhamavāpnuyāt
- 12.327.105
अपुत्रो लभते पुत्रं कन्या चैवेप्सितं पतिम्लग्नगर्भा विमुच्येत गर्भिणी जनयेत्सुतम्वन्ध्या प्रसवमाप्नोति पुत्रपौत्रसमृद्धिमत्
aputro labhate putraṃ kanyā caivepsitaṃ patimlagnagarbhā vimucyeta garbhiṇī janayetsutamvandhyā prasavamāpnoti putrapautrasamṛddhimat
- 12.327.106
क्षेमेण गच्छेदध्वानमिदं यः पठते पथियो यं कामं कामयते स तमाप्नोति च ध्रुवम्
kṣemeṇa gacchedadhvānamidaṃ yaḥ paṭhate pathiyo yaṃ kāmaṃ kāmayate sa tamāpnoti ca dhruvam
- 12.327.107
इदं महर्षेर्वचनं विनिश्चितं; महात्मनः पुरुषवरस्य कीर्तनम्समागमं चर्षिदिवौकसामिमं; निशम्य भक्ताः सुसुखं लभन्ते
idaṃ maharṣervacanaṃ viniścitaṃ; mahātmanaḥ puruṣavarasya kīrtanamsamāgamaṃ carṣidivaukasāmimaṃ; niśamya bhaktāḥ susukhaṃ labhante